Arthur's Fist の小説・ストーリー

sambit ni Arthur habang pilit na ipinahahawak niya kay Mario ang handgun na kinuha niya mula sa compartment nang kotse. “Sir, di po ako marunong gumamit nito. Pagdadrive lang po ang alam kong gawin,” natatarantang sabi ng pobre habang hawak pa din ang manobela sa kabilang kamay. “Please, save yourself. Mukhang planado na ang lahat na nangyayari ngayon.” Giit ni Arthur bago binunot ang isa pang handgun na nasa likuran niya na sya namang ikinalaki ng mata ni Mario.

Nagtungo si Arthur sa labas ng bahay upang masinsinan siyang makausap. Magkasalubong ang mga kilay nito nang itapat nito ang cellphone sa mukha nito. "Anong pumasok sa matigas mong ulo, Airith? Hindi ka pa ba nadala sa nangyari sa'yo noon?" panimula nito sa galit na boses. Napabuntong hininga siya pagkatapos ay isinandal nang husto ang sarili sa sandalan ng couch. Sinasabi niya na nga ba.

Well, iyon nga ang nagustuhan ko sa kanya—masyado siyang honest sa bawat sinasabi niya. Hindi ko tuloy mapigilang mapangiti habang inaalala ang mga araw na nagbabangayan kaming dalawa at hindi niya gustong manalo ako dahil umuusok ang kanyang ilong. Fvck it! Masyado naman akong halata! I was daydreaming when Arthur suddenly snapped his fingers in front of me. Muntik na akong masubsob sa aking desk nang mabuti na lang at naagapan ko. Sinamaan ko ng tingin si Arthur na malaki ang ngisi.

was what the question Arthur asked him during the war. Sugatan sila pareho at lumalaban hindi na para sa kaharian ng Izquierdo kung hindi para sa buhay ni Erina at Prinsesa Selene. Inismiran niya ang lalaki. “Ba’t ako magsasawa sa inyong dalawa ni Erina? H’wag mo ‘kong pinaglololoko. ‘Di ako magsasawang piliin kayo.” “We’re troublesome,” Arthur responded before he coughed blood. “Merlin, I won’t last long.”

sabi niya sa akin. “Kahit na, ako ang master niya.” “Bully, stop na. Hindi niya ako sinasaktan,” sabi ko kay Bully na mabilis namang tumigil. “Ang bigat mo tapos sinugod mo ako. Ako ang daddy mo kaya dapat hindi mo ako sinasaktan,” kausap ni Arthur sa aso. “Loyal kasi sila sa master nila. Kasalanan mo rin naman hindi mo sinara ang pintuan kaya akala niya sinasaktan mo ako,” sabi ko sa kanya.

”Hmm, sarap,” nang aasar na sambit nito. “Napaka-gago mo talaga, Mc Arthur! Dapat hindi mo na sinabing “I shall return” Tanginamo! Lumayas ka rito!” sigaw ko kay Arthur at dinamba siya sa likod. Pinagkrus niya naman ang mga kamay niya at ginawang pang depensa iyon. “Aray! Inaano ba kita—aray! Anak ng tokwa, wrestler talaga! Aray!” inda ni Arthur dahil pinagkukurot ko siya sa may balakang niya. Hinawakan niya ang palapulsuhan ko at sa isang iglap lang ay yakap na niya ako. Naka talikod ako sa kaniya at ramdam ko ang mabilis na pag tibok ng kaniyang puso at ang kaniyang hininga sa may leeg ko.

mahinang reklamo niya pero parang bingi si Arthuro dahil hindi man lang siya nito pinakinggan. Pinigilan niya rin ang sarili na mapaungol dahil nakahihiya iyon sa ibang tao. Napakagat labi na rin siya. “Arthuro!” muli niyang reklamo. Dumikit sa kanya ang katawan ni Arthuro. Lumapit din ang mukha nito sa tainga niya. “As your punishment, I will fuck you. Hard.” Pagkatapos ay inilayo nito ang mukha.

Ang makita siyang nakaluhod para lang iligtas ako ay mas masakit pa kaysa sa isang libong saksak sa aking dibdib. ​"Now beg for her life" utos ni Arthur nakangisi nang napakalapad. ​"I absolutely beg you" Heinrich started his voice low and vibrating with contained fury. "Let my wife go." ​"Oh hindi sapat iyan" Arthur mocked drawing a silver handgun from his coat. Itinutok niya ang baril nang direkta sa aking tiyan. "I want you to cry Heinrich. Or maybe I should just shoot the absolute heir out of her stomach right now to send a completely clear message."

Ito talaga ang malaking pagkakamali niya, ang tikman ang bagay na nakakaadik at ngayon ay gustong kainin sa tuwing nakikita at nahahawakan. Napasinghap siya nang walang paalam na namang sinakot ng bibig ng binata ang labi niya. This time ay mas marahas at parang gusto siyang kainin ng buo. Napaungol siya nang gumalugad na sa loob ng bibig niya ang dila ng binata. Pero hindi rin iyon nagtagal at mukhang hirap na pakawalan siya. "Argh, fuck! I badly need you pero hindi ko magawa dahil sa lintik na kalagayan kong ito!" Frustrated na naibulalas ni Arthur at pinakawalan na ang dalaga upang makalayo sa kaniya.