Arthur's Fist นิยาย & เรื่องราว

Napatingin si Arthur sa phone niya na nakapatong sa upuan ng sasakyan 'nong umilaw iyon at lumabas ang id name. Son's calling... "This son of the bitch," bulong ni Arthur at tiimbagang dinampot ang phone at sinagot iyon. "How are you dad? did you receive my birthday present earlier? how is it? did you like it?" may excitement na tanong ng lalaki na nasa kabilang linya na may bahid ng pagka-sarcastic. "Aron, let's talk you m*ther f!ker!do you think don Amordo will let you go after everything that happened! do you really want to die!"

"Ano? Gusto mo na akong hiwalayan? Tanga! Hindi puwede! Ako ang pinili mo kaysa kay Maximus, 'di ba? Kaya tiisin mo ang ugali ko! Tangina mo pala eh! Tapos mong magdala ng malas sa buhay ko, bigla mo akong iiwan? Iiwan mo na ako dahil nagsisimula na akong bumagsak? Subukan mo lang, papatayin kita!" Bigla siyang sinampal ng malakas ni Arthuro. Kulang na lang, mabingi siya sa lakas ng pagkakasampal sa kanya ng kinakasama. Natumba siya sa lapag habang hawak ang pisnging sinampal ni Arthuro. "Subukan mong lumandi sa iba, papatayin ko kayo ng lalaki mo. Ako lang ang lalaspag sa p**i mo!" muli pang sigaw ni Arthuro.

Malinaw na dumating ang grupong ito para maghiganti sa nangyari kagabi. “Siya?” kunot-noong tanong ni Arthur. Si Arthur, na may maskuladong pangangatawan, ay kilalang bully at hayok pumatay ng tao sa lugar na iyon. Hindi niya inakala na ang nagpadala sa kaniyang tauhan na si Rodolfo sa ICU ay isang babaeng tila mahina?

Kaya nang makita ito ni Arthur ay sinira niya ito gamit lamang ang isang kamay kaya nagdugo ang kamay niya. Nilagok naman ni Arthur ang isang baso ng whiskey saka muling kinausap ang kanyang private investigator. [King, wala pa rin po kaming balita ngayon sa ibang Blood member at sa Ice Breakers] "Then do something more para makontak mo sila" [Yes, King, ginagawa na po namin ang lahat at naghahanda kami para sumunod sa pinaggaganapan ng labanan]

Sunod niyang tinutok ang baril niya sa lalaking nasa may paanan niya. "Wag!" Sigaw ng lalaki pero hindi nag-atubili si Johan. "You must not know how to fear death when you come here, fool," bumuga siya ng hangin at niluwagan ang suot na necktie. "Three for me." Lumabas siya mula sa may back door para maghanap ng tatlo pa na itutumba. Pero wala siyang nakita roon kundi si Arthur na katatapos lang patumbahin ang dalawang lalaki sa pamamagitan ng hand to hand combat. Pinulot nito ang baril niya sa semento at nakangising tumingin kay Johan.

Napakunot na ang noo ko at nakaramdam na rin ako ng inis. "Ano bang pakialam mo sa akin, Felly? Pinakikialaman ko ba ang buhay mo? Kung yung pagsabay sa akin ni Sir Arthur ang pinoproblema mo e di sumabay ka rin sa kanya!" Matapang na sagot ko na. Akala yata niya ay kaya niya ako! "Aba at lumalaban ka? Baka nakakalimutan mo na scholar ka lang dito! Kaya kitang ipatanggal anytime na gustuhin ko!"

Ang mga taong nakakaalam na may relasyon siya sa ganitong uri ng lihim na pinto ay hindi nais na makisali sa mga dayuhang puwersa, kaya't iniwasan siya. Kaunti lang ang mga tao na hindi natatakot na masangkot sa gulo at makikipagtalo sa kanya nang direkta, at isa na rito si Arthur. Ang medicinal ship ni Arthur ay kailangan ding dumaan sa dagat, at ang dalawa ay madalas na may pagtatalo tungkol sa right of way.

Kung tutuusin, matapos niyang tumanggi sa kagustuhan nitong sabihin niya ang tungkol sa kanyang pagkatao ay agad siya nitong itinulak. Muntik na nga siyang mahulog sa kama dahil sa lakas ng pagkakatulak nito sa kanya. Hanggang ngayon ay nai-imagine pa rin niya ang reaksiyon ng nobya nang ipaalam niya rito na hindi siya magsasalita hangga't hindi niya naririnig ang iniisip nitong problema. "Ara! Arthur! Open the damned door!" anas nito at gigil na kinalampag ang pinto. "Kapag hindi niyo 'to binuksan—"

Sa sobrang galit ni Arthuro, naisip niyang, “Huwag na—ako na mismo ang pupunta.” Dahil madalang silang mag-usap ni Arkhel, hindi niya alam na wala na roon si Mheilin. Kaya naman personal na umakyat si Arthuro at marahas na kumatok sa pinto. Pero matapos ang sampung minuto, wala pa ring sumasagot. “Mheilin! Buksan mo ang pinto!”

Lumapit ito sa kaniya at hinila ang isang binti niya kaya wala siyang nagawa kung ‘di iniunat ang kanyang kanang binti, at sinipa ang pagkalalaki nito. “Tangina ang sakit!” Namutla ang mukha ni Arthur at napahawak sa pagitan ng binti nito bago napaluhod sa sakit. Tinakpan nito ang ibabang bahagi ng katawan at napasigaw sa sakit. He look at her and cursed. “Fvck! Damn it! Shit!”