Assassin Mask Novels & Stories

Sa ngayon ay wala akong misyong tinanggap dahil kasalukuyan akong nasa bakasyon. Malaya kong inilabas ang tunay kong pagkatao na walang maskarang nakaharang sa aking mukha. Bilang assassin ay lahat na imformasyon sa aking pagkatao ay nakatago at walang nakakaalam kung anong tunay naming pagkatao. Maliban lang sa taong tumulong sa aking makabangon muli at ang anim kaibigan kong assassin.

Akala ba niya na pwede siyang umalis na lang pagkatapos niyang makisiksik sa aking kama? Hinila ko ang kanyang manggas, ibinigay sa kanya ang maskara, at tumingin sa kanya nang may pagmamakaawa. "Isuot mo ito at tapusin mo ang sinimulan mo. Hindi mo lang basta maiiwan ang mga bagay na hindi tapos… Sa kalaliman ng gabi, si Richard, ang kanyang madidilim na mga mata na wala nang colored lenses, ay tinitigan akong maigi.

Black, may lumapit na dalawang lalaki sa kulungan at binuksan iyon, inilabas nila ang lalaki at dahan dahang inalis ang maskara nito. "What the---" Nanlaki ang aking mata sa aking nasaksihan, hindi lang ako, pati si Rex. Lalong lalo na si Ash. Hindi ko alam kung namamalikmata lang ba ako pero hindi ako pweding magkamali, ang lalaking item para sa gabing ito ay kahawig ng pigura ni Ash, paano nangyari ito? May kakambal ba si Ash?

Mayroon din itong malaking salamin, puro designer na mga relo at tuxedo, maskara at higit sa lahat naka-display na iba't-ibang uri ng mga armas. Tumingin-tingin si Kristen sa ibang nakasabit ng may mahagip siyang isang bagay, isang maskara na may dugo, napakunot ang noo niya dahil sino bang tanga na hindi lilinisin bago i-display ulit? Aabutin niya na sana ang maskara ng bigla na lang may narinig siyang putukan. “D-Damon...”

If people were going to be anonymous there, I wanted to be too, without being easily recognizable. Matapos kaming ayusan, isinuot ko ang dress na pinili ko. It's a dark wine red, simple but classy. Isang mask na kulay itim na may minimal gold lining ang gagamitin ko. It covers my eyes down to my nose. I won't be recognized for this. Monique chose an ivory gown na may silver embroidery. Ang mask niya ay may feathers sa gilid. If I didn't know her, I wouldn't be able to recognize her too. And it struck me then that we might have a hard time looking for Maverick!

Napasapo na lamang ako sa noo. Sumunod ako kay Winnie dala ang mask na napili ko. Kulay puti ito na may katamtamang kinang, may iilang palamuti na nakadikit. Simple ito at magaan sa mata tignan kaya ‘di na ako pumili ng iba pang disenyo. “Ay puti? Kala ko black ang kukuhanin mo, e!” mapanutyang sabi ni Winnie habang nakatingin sa mask na binili ko. Sinimangutan ko lamang siya.

Parang bumagal ang takbo ng oras nang makita ko ang mismong nerequest ko! They really did amazing! Sobrang ganda. A luxurious black and red themed tassel mask. The upper part that covered my eyes ay gawa sa pinong itim na lace at encrusted ng mamahaling dark red crystals na para bang nagniningning kapag natatamaan ng ilaw. Mula sa ibaba ng mga mata ko, nakabitin ang mahahaba at malalambot na black silk tassels. Bumagsak ang mga ito pababa, perfectly covering my nose, checks and lips.

At bigla rin umiwas ito ng tingin. "B-Basta po, kulay asul ang mga mata niya. Matangkad. Balingkinitan ang katawan. At...parang isang ninja. Ang bilis niya gumalaw at bigla naglaho. At sigurado po ako, babae ang pumatay sa matalik kong kaibigan.ll Napatingin naman ako kay Hari. "Assassin," mahinang saad niya. "Hindi pa rin natin makuha ang tamang description. Mata at katawan lang ang tanging nakita at hindi buong mukha," aniya ng pulis.

Anito at may kinuhang isang magandang mask sa loob ng secured glass. It was a half mask that is carefully hand-made with the finest quality that was perfectly match on my gown. The material was metal with a lavender color and a small beads of diamonds around its eye part. It wasn't finish but I know this would be a beautiful mask. It was perfectly fitted on my face. " Wow! I knew it." Ani Jena na nasa likod ko while I am looking at the big mirror. I smiled at her and hand the mask. " Like I've expected."

“Alam naming na hindi ka namin mapapatay, pero hindi lang gurnis sa mukha ang aabutin mo samin, hindi kami uuwi na hindi ka nakatumba, salot! Kabit!” ------ “Aray, pota,” hindi ko napigilan na d***g habang ginagamot ang sugat ko sa mukha, syempre, wala naman gagawa non, ako lang, tsaka ilang beses na rin naman nangyari sakin to, kaya ko naman sarili ko. I’m a strong and independent woman, “Aray,”