At Midnight Novels & Stories

Isang mabigat na buntong hininga ang pinakawalan ni Storm habang nakatingin sa orasan. Halos hindi na mabilang sa daliri kung ilang beses na ba niyang sinipat ang oras. It’s a twelve midnight na ngunit hanggang ngayon ay hindi pa rin siya dalawin ng antok. Maya-maya ay naisipan niyang lumabas ng kwarto upang tumungo sa mini bar.

-KLAIRE'S POV- KANINA ko pa tinatawagan si Nate. It's already 12am in the midnight pero wala pa rin siya hanggang ngayon. Hindi ako makatulog dahil hindi ko alam kung nasaan siya ngayon. Hindi ako mapakali.

Nauubosan na s'ya ng bala at alam n'yang mahihirapan s'yang ubosin ang mga ito, dahil sa dami ng mga tao sa loob. Hindi rin s'ya makatakbo sa pintoan at makalabas dahil sa pag shut down ng buong system. "Midnight," tawag ng isang boses sa kan'ya sabay bato ng dalawang baril na mabilis n'ya namang nasalo. "Cam?" galak na tawag n'ya sa kaibigan. Paano ito nakapasok sa loob kung iniwan n'ya ito sa labas kanina na sumasayaw.

Malalim na rin ang gabi. Inaantok na si Rizza kaya humiga na siya sa kama. Hindi na niya hinintay pa si Drake na pumasok. Medyo nahihilo na rin siya sa nainom niyang wine. Marami-rami rin ang nainom niya. Five minutes na lang bago sumapit ang twelve midnight nang pumasok si Drake sa kuwarto niya. Mahimbing nang natutulog si Rizza sa kama niya. Pinagmamasdan muna niya ang magandang mukha nito habang mahimbing na natutulog.

Nanatili siya sa pwesto nila. Lumalim na ang gabi at napatingin siya sa relo. It's twelve midnight! Madami na silang nainom. "Girl! Come on!" hila ni Lindsey. Napangiti siya at nahilo sa nainom nila. Tumayo siya at sumama sumayaw sa gitna at nagsimulang gumiling, nakikita niya ang DJ sa unahan na sumasayaw na din habang inaayos ang mga tuno ng tugtugin.

sambit niya at nag-flying kiss pa rito sabay kindat. “Saph, akala k—” “No,” matigas niyang sabi at umiling. “Tapos na ang papel mo tonight. Follow me and you’ll be in my bodyguards’ hands,” nakangiting pagbabanta niya rito at sa mga kasama nito bago siya tuluyang pumasok. Sinalubong siya ng malakas na tugtog. It was still past 10:00 PM but the crowd was already wild and loud.

Unti unting sumikip ang dibdib ko, hindi ako maka hinga. Habang gusto kong umatras para hindi makita ang mga van na yun ay gusto ko ring bantayan kung may sasabog ba sa mga ito. Hanggang sa.... "Anong tinitignan mo?". Biglang sumulpot sa likod ko si Princeton na kanina lang ay naka dapa habang naka pikit sa kama. "There's a bomb, a bomb will explode, paalisin mo yang mga van, paalisin mooooop!!!!"

Might as well enjoy and brace this moment co'z it won't last. Muli akong nakatulog at nang magising ako wala na si Darius sa aking tabi. It's already ten am in the morning. Dumapa ako at hinila ang kaniyang unan para yakapin. Pinikit ko ang aking mga mata at sinamyo ang kaniyang amoy na naiwan sa unan. Puwede ko kayang iuwi itong punda niya? Remembrance, sakaling makatulog ako sa gabi habang samyo-samyo ito. Natawa ako sa aking naisip.

Sa tatlong araw na iyon, hindi nila inasahan ang mga pangyayaring gumimbal sa kanilang mundo. Sa kalagitnaan ng gabi habang sila ay natutulog malalakas na yabag ng mga paa ang kanilang narinig, isang tinig ng isang babae ang tila galit na galit na nagparamdam sa kanila mula sa sobrang lamig na hangin na kung iisipin ay maalinsangan naman noong araw na iyon.

Magkaiba man sila ng kama, hindi pa rin magawang makatulog nilang dalawa. "G-gising ka pa ba?" Biglang pagbasag sa katahimikan ng paligid ni Aryah. It's already 12 midnight. "Yes. Hindi ka rin makatulog?" He asked. "Anong signa—Aaah!" Magtatanong sana ang dalaga pero biglang nawalan ng kuryente. Namatay ang ilaw at ang aircon nila. Madilim. "Sh*t! Are you okay, Aryah?" Tarantang sambit ng binata na napatayo bigla at nilapitan ang kama ng dalaga kahit madilim ang paligid at wala itong nakikita, "Where are you?"