Azriel's Obsession Novels & Stories

Ni hindi niya napansin ang sumusunod na binata sa kanyang likuran. Tinungo ni Rebecca ang gazebo to ease her bratty mood. Nagpakawala siya ng marahas na hininga at nakapameywang pa. "Argh! Damn that asshole!" inis na kausap niya sa sarili. "Am I the one that you are referring to?" singit ni Zards sa sinasabi na iyon ng dalagita.

Pero kung kanina, hindi ko magawang alisin ang tingin ko sa kanila, ngayon naman ay hindi ko magawang ibalik ang tingin ko sa kanila. “Lara, she’s speaking to you,” may diin sa boses ni Azrael nang sabihin niya iyon. Parang iyon ang naging pwersa ko para magawa kong tumingin sa kanila kahit papaano. “A-Ano po ulit iyon? S-Sorry, hindi ko masyadong narinig---”

“Then why are you like that? Why are you acting like an obsessed wife?” Pinandilatan ko siya ng mata, “Obsessed wife?! Hell nah. I hate you to my core, and in every piece of my bones, and every ounce of my blood. Ayaw ko lang makipag-usap ka sa mga babaeng may kinalaman sa’ki—kay Mikhail.” Nag-iba ang ekspresyon ng mukha ni Azriel nang mabanggit ko ang pangalan ko. Naging seryoso ang mukha niya at parang nagdilim ang mga mata niya.

ang isang desperadong tao ay madalas gumagawa ng mga padalos-dalos na desisyon. Paano kung subukan niyang lusutan ang security ng Forbes Park? Paano kung abangan niya kami mismo sa highway? Tumingin ako sa gilid ng mukha ni Azriel. Ang kalmado niyang presensya ang nagiging angkla ko ngayon, pero hindi ko pwedeng hayaan ang sarili ko na maging pabigat sa kaniya habambuhay. Bawat araw na lumilipas na kasama ko siya, mas lalo kong nararamdaman 'yung bigat ng utang na loob na hindi ko kailanman mababayaran. Kailangan kong manatiling alerto. Kailangan kong ipaalala sa sarili ko na ang layunin ng lahat ng ito ay makuha ang warrant at tuluyang makalayo. Hindi ko pwedeng kalimutan na ang mundong gi

But I cannot agree if I don't know the compensation of his offer. "Just tell me what do you want." He went closer and looking straight to my eyes. Those blue eyes is hypnotizing one. "You," Azriel casually said and pinched my nose. "Just you, when the right time will come." He left the dining room and I close my eyes for a while. What does he mean me. My whole self? My body or what? "These guys are giving me head ache." I said and walk around the villa. Holding my wine glass and wine bottle.

Bahagyang lumayo si Azriel upang tingnan siya sa mata, hinawakan ang kanyang mukha at pinag-aralan ang bawat bakas ng pagod sa kanyang ekspresyon. “Zarraeah… tell me the truth.” “Anong totoo?” pilit niyang inilayo ang tingin. Hinaplos ni Azriel ang pisngi niya, waring hinihikayat siyang huwag umiwas. “Something feels off. Every time I see you, it feels like you're slipping away. I don’t know why, but it scares me. Why can’t you stay?” Napakagat-labi si Zarraeah. Paano niya ipapaliwanag sa kanya? Na siya ay isang bahagi lamang ng katauhan ni Zephyrine, isang aninong hindi dapat umiibig?

Kahit pa kondenahin ka ng libo-libong tao, sa puso ko, mananatili kang matatag na parang bundok. Napangiti na lang nang mapait si Shuvee. Pinindot niya ang not interested sa post na iyon. Mabuti na lang at hindi na siya umaasang siya ang priority sa buhay ni Azrael, dahil kung hindi, baka durog na durog na siya ngayon. Si Azrael na career-oriented, kayang isakripisyo ang pinakamalaking project niya para lang hindi masaktan si Scarlett.

Wala siyang sinasabi, ngunit dama ko ang bigat ng kanyang titig na tila hindi man lang ako inaalis sa kanyang paningin. Nanginginig ang mga kamay ko habang pilit kong nginunguya ang pagkaing nasa harapan ko. Kahit anong pilit ko, hindi ko mapigilang mangatal. Napansin iyon ni Azrael. Bahagyang umusog siya palapit sa akin, at agad kong naramdaman ang bigat ng kanyang presensya. “You’re trembling…” His voice was low, laced with quiet amusement and danger as his piercing gaze locked on me. “Are you that nervous in my presence?”

Magunaw man ang mundo, tatay niya pa rin ito. Hindi na niya kailangang magtanong kung anong motibo ni Lilithas para gawin ang lahat ng ito sa kaniya. It was because of the sole person—Ravisse, Lilithas daughter with her father. Lilithas also blames her for Ravisse’s death, just like how she blames herself. Is this her punishment? Is Ravisse finally getting her revenge from beyond the grave? “Shh... you’ll be safe. Your father will be safe. I won’t let anyone hurt you, okay?” Zoren said gently and kissed her forehead.