Back From The Brink Novels & Stories

Wala pa mang pag-alis na nagaganap ay dinadamayan na ako sa pangungulila at lungkot. I silently cried in the middle of the street, until I felt someone hug me from the back and it made me cry even more. Nanuot ang amoy niya sa sistema ko na tila ayaw akong payagan na makalimot. Bakit ba siya bumalik? Bakit hindi na lang siya umalis nang tuluyan? "Please, don't cry." He hugged me so tight like he was holding every pieces of me. Pero huli na ang lahat, basag na basag na ako.

“Matutuwa nito sina Tita Gina, Tito Benjie, pati na si Ninang Carmie.” “At ang mama mo,” dugtong nito. “Sigurado akong babalik na sa dati ang allowance mo.” Ngumisi siya dahil tama ito. Binawasan kasi ng kaniyang ina ang kaniyang allowance nang malaman nitong napatalsik siya sa top section. “Umuwi na tayo para malaman na nila. Maniningil pa ako kay Ninang ng maagang pamasko,” nasisiyahan niyang wika.

Nagbalikan sila? Nagkibit balikat ako bago ako umayos ng upo at hindi pinansin ang sinabe ni Migz. Hindi ko maiwasang hindi bumalik sa nangyare sa akin sa mall. Grabeng truma ang nakuha sa araw na un lalo nat muntik pa akong makunan. I cleared my throat!

Tumindig siya at marahang lumapit sa bintana. Bumungad sa kanya ang tanawin ng hardin—tahimik, malamig, at malawak. Gaya ng kinabukasang wala siyang kasiguraduhan. Ngunit sa kabila niyon, may isang bagay siyang alam na alam niya: Hindi na siya babalik sa pagiging mahina. --- Flashback — Bago ang kasal

Be gentle with yourself as you rebuild trust in others! Ilang minuto din iyong nasa labas at hindi pa bumabalik. Papaidlip na sana ako habang nasa ganoon pa ring posisyon nang bumukas ang pintuan at pumasok ang mag-amang naka-piggy back ride na ngayon. "Mama! We're back!" nakataas ang matataba nitong kamay sq ere habang tawa ng tawa sila ng Papa niya. "Hindi ka pa rin nagbibihis, Akihiro?! Magkakasakit ka niyan! Mahina pa naman ang baga mo!"

There are a lot of things that seem to look bad but it was the opposite. "Salamat naman. Akala ko aalis ka naman dahil sa galit. Pero hindi ko alam kung bakit nagbalik sila. Kung paanong nakabalik sila. There is no way a vanished specie to return again unexpectedly." He felt relieve and at the same time, worried. Kahit ako ay ganoon din ang iniisip. All I know is that they are not supposed to come back.

“Napakalilikot ng mga kamay ninyo. Sabi ko magpaalam, hindi ko sinabing masahihin ninyo si Sir!” Kaagad na nag-react si Jazz. “Anong kami? Ikaw ang naunang humawak sa balikat ni Sir.” “O, bakit sumunod kayo? Doon nagalit si Sir, eh! Noong tatlo na tayong nakasunggab sa likod niya,” pangangatwiran pa ni Tikboy na tila ito pa ang biktima. “Kung hindi kayo nakisawsaw, papayagan sana tayo.”

"Alam mo naman ang mangyayari sa grupo kapag bumalik ako hindi ba?" Kapag bumalik sya, buhay ng Promises ang kapalit. Hindi pangkaraniwang mundo ang kinabubuhayan ni Bruce, punong puno ito ng rahas, dugo, buhay, at higit sa lahat sakit. Ibang iba sa nakasanayan nilang mundo na nakikitaan nila ng kulay. "I'm sure we can handle it now... makapangyarihan na ang grupo natin. We already own different establishments, we already create a big names in this industry and known worldwide for being a successful business-"

Nagbigay na siya ng malaking halagang reward para sa makakapagturo pero wala. May kutob siya na sinadya ang aksidente dahil ni mismong cctv ay under maintenance nang mga panahong iyon. Kaya para mas masiguro ang kaligtasan ko ay pinadala niya ako dito sa Canada. Ayaw niyang maulit muli ang nangyari lalo't buntis parin ako at himalang nakaligtas ang isang kambal sa sinapupunan ko. Pero ilang buwan lang nang manganak ako ay nagdesisyon akong bumalik ng Pilipinas para ipagpatuloy ang pag aaral ko. Baby pa si Johannah nang iwan ko siya kay tita Imelda. At malaki ang pasasalamat ko sa kanya dahil hindi niya pinabayaan ang anak ko. Kaya ngayon na babalik na ako ng Pilipinas ay buo na ang desisyon

Hanggang sa gabing iyon. Halos isang linggo na mula nang bumagyo. Bumalik na ang normal na takbo ng resort. Naging maayos na rin ang kuryente, natuyo na ang mga dahon na nagkalat sa paligid, at unti-unti nang nawala ang bakas ng malakas na ulan sa mga daanan. Ngunit may mga bagay na hindi bumalik sa dati. Isa na roon si Mara.