Back From The Brink Novels & Stories

Ang daming sana. "Daddy...." napabalikwas si Carlo ng marinig ang boses ng anak. "Sorry, anak, may naisip lang si Daddy." sagot niya. "Sabi ko po, pwede po bang bumalik kami ni Tita Joanna sa playground? Maglalaro lang po ako ulit, kahit sandali na lang po bago tayo umuwi." cute na pakiusap nito sa ama. "Ok, cge anak. Pero hindi na masyadong magtatagal, ha. Ihahatid na kita sa inyo baka umuwi na ang Mommy mo at magalit iyon na wala ka pa sa bahay niyo."

"Good. Pwede na tayong gumaw ulit ng new models. Pero, may mas magandang balita ako sayo Brix." "Ano yun?" "Makakabalik na ako sa office by next day." "Wow!!! That's great! Finally! Haha. So, makakabalik ka na rin sa pagmamaneho nyan?" Bigla namang napangiti si Grand. "Well, of course." "Haha, iba ka talaga Grand. You're so presumptuous. But, I'm happy

--- Ang Pagbabalik ng mga Nawalang Pag-asa Isang araw, dumating ang isang pamilyang matagal nang nawala sa komunidad. Si Liza, isang matagal nang kaibigan ni Adrian, ay nagbalik kasama ang kanyang pamilya. Ang pamilya ni Liza ay nawalan ng pag-asa matapos mawalan ng mahal sa buhay at mawalan ng trabaho. Ngunit, sa mga pag-unlad ng bayan, nakita nilang may mga pagkakataon pa palang magbago. “Adrian, si Liza at ang pamilya niya… bumalik sila,” sabi ni Alexa, habang nakatingin sa harap ng kanilang mga mata.

Napayuko ako habang nakasandal ang likod ko sa likod ng upuan na nasa likod ko. Hindi ito ang mga nangyari sa buhay ko noong nabubuhay pa ako at lubos na alam ko yun. Bunga lang ang lahat ng ito ng pagmamanipula ng Fallen na nasa katauhan ni Andrei. Pero bakit hindi ko kayang kontrahin at baliktarin ang mga nangyayari? Nanghihina na ba talaga ako? “Castino.” Nakarinig ako ng boses na tumawag sa apelyedo ko na nagpabalik sa aking presensya.

Ivy was in dazed as she sat on her bed while looking at the date on her phone. It was August 17, 20XX. Napatanga lang siya ng mga ilang minuto dahil 'di niya aakalaing mangyayari ang bagay na 'to sa kan'ya. She couldn't believe it, she just traveled back 15 years before her death. And she have no idea how this came to be, or maybe she's just hallucinating dahil sa masakit na pinagdadaanan niya.

“Pero sa oras na umalis ka… baka hindi ka na makabalik.” “What do you mean?” “Narinig kong pinapahanap ka na nila para pabalikin, Miracle. Makakabalik ka na sa pamilya mo. Congratulations! Matatapos na ang pangpapanggap mo bilang si Mira at asawa ni Tito!”

Gumagalaw narin ito at nakakasalita na, but not fully. Malapit ng matapos ang semester ay hindi pa nakakabalik si Cali. Pina drop nila Tita para makapag pahinga si Cali, away from stress and everything. It's been two weeks already, ng naging okay na si Cali. She's back. She's alive again. Wala na kaming ibang hihilingin pa kundi ang bumalik ito sa dating siya.

“Look, who’s back. Then what?” “Dar,” I called his name with a warning. Napaismid ito tsaka ako tinignan. “Shall we go? Hindi ka na dapat nakikipagkaibigan sa taong iniwan ka na, Sera. They left you broken and now they’re back for what? Kung kailan nakaka-move on ka na at masaya ka na, tsaka lang sila babalik para sirain ang tahimik mong buhay? Do you think I’ll let that happen?”

Imbis na makalimot ako isa isang pumasok sa isip ko ang mga problema na kinahaharap ko naalala ko pa ang tumawag saakin kanina. Flashback Cring cring cring Hello? Kabilang linya Sir you need to back here ang ating company ay nalulugi na dahil walang maayos na pamamalakad nag aalisan na ang mga employee dahil unti unti ng bumabagsak ang company.. Okay sige sa mga susunod na araw ay babalik ako dyan.. Kampanti ko iyong sinabi dahil ang alam ko mahuhuli na ang lalaki na pumatay kay mama..

"Bakit? Kapag ba sinabi kong babalik ako at mag aapply ulit bilang assistant mo, babalik ka ba ulit sa mundo ng fashion designing, ha?” Her words hung in the air, a proposition, a challenge, a promise. The thought of returning to my passion, of having Jelai by my side once more, filled me with a sense of hope, a renewed sense of purpose. It was a risk, a gamble, but it was a risk I was willing to take. The past few months had been a crucible, forging me into something stronger, more resilient, more determined. And as I looked at Jelai, as I saw the unwavering support in her eyes, I knew that we could face whatever the future held, together. The path ahead was still uncertain, still fraught w