Baguio Caption Ideas Novels & Stories

“Wala pa din. Anong petsa na…” Batong-bato na siya kaya naisip niyang mag-scroll sa social media. May katagalan na rin nang huli siyang mag-post ng status update kaya minabuti niyang kumuha ng larawan ng bintana at i-post iyon. Ang napili niyang caption ay: In Tagaytay, alone’. *** Sa bahay ng mga Pascual

Hihi. Bago ko gawin ang baga na iyon ay mags-selfie muna ako at background ko naman sila Apollo na nasa lapag at si Dark na nasa kama na nakatutok sa laptop nito. Nagpa-kyot muna ako pago hinit ang button. Aww. Ang kyot nito. Napagdesisyonan kong ipost ito sa kauna-unahang pagkakataon. Then, caption hashtag bored, hashtag kyot, hashtag dyosa, hashtag with them pero snob sila sa akin. Then post.

saad nito. Tagos na tagos iyon sa buo niyang pagkatao. She could not promise to Owen a very safe atmosphere. Iyon naman talaga ang totoo. Sa ngayon, isa pa muna ang ideyang pumasok sa kaniya. They will go back to Cagayan De Oro at magtatago sila.

You can read it out of order as author write out of order too. Bangon Pilipinas! Laban Oragon! <|| B L A C K _ J A Y P E I ||>

••• 8 MONTHS LATER ••• |¦ Celeste ¦| Himas-himas ko ang aking tiyan habang nakatingin sa malawak na taniman ng mga strawberries. Narito kami ngayon sa Baguio. Nagpagawa kami ng bahay dito upang maging tuluyan namin sa tuwing nais namin mamasyal. Ngayon ay dito namin napagpasyahan ni Mama na magdiwang ng kapaskuhan.

Kailangan niyang bumawi. “Saan naman tayo pupunta?” nakahalukipkip na tanong ni Sloane. “I’d like to take you to Baguio, but do you have any ideas in your mind?” Baguio... Palihim na napasinghal si Sloane. ‘Sa Baguio kung saan may kinita siyang babae? Hindi na, uy. Baka makasalubong pa namin ‘yung babaeng ‘yun, makasapak pa ako bigla,’ ani ni Sloane sa isip niya.

Tumingin siya sa kanyang asawa nang may lambing sa kanyang mga mata. “Matagal ko nang naririnig ang tungkol sa Baguio noong bata pa ako,” paliwanag niya nang mahinahon. “Sinasabi nila na doon ay malamig ang hangin, puno ng mga puno, at tahimik ang paligid. Noong wala pa akong maraming pangarap, iyon ang isa sa mga lugar na inisip kong pupuntahan balang araw — kung sakaling magkaroon ako ng pagkakataong makalayo sa ingay at hirap ng buhay dito sa siyudad. Ngunit ngayon, ang pagpunta ko doon ay hindi na lamang dahil sa kuryosidad. Nais kong makita ang lugar na iyon kasama ka. Nais kong magkaroon ng mga alaala doon na atin lang — malayo sa trabaho, malayo sa mga alalahanin, at malayo sa lahat n

Sagot niya pagkatapos ay nagkibit ng balikat. Napataas naman ang dalawa kong kilay, at napatango sa kaniya. Ibinigay naman niya sa akin ang isang extra na printed pictures namin kaya kinuha ko 'yon. Sobrang ganda ng kuha kaya lang ay parang pamilya kami roon kahit na hindi naman talaga. "You should put that also in your wallet," sabi niya.

“I've been keeping this for long now. And I don't think I can still keep it longer.” “Ano 'yun?” naguguluhan kong tanong. “I think I like—” “You both seems like enjoying the night. I hope you wont mind if I'll tag along.” Sabay naming nilingon ang nagsalita at napaawang ang aking labi. Akala ko nasa Baguio siya?

Mukha kaming mag tiyuhin. Siniko ako ni Jinx. Tawa ito nang tawa. “Shutacaa girl! Ikaw lang ata ang naiirita kay Mayor samantalang lahat ng mga babae rito halos tumulo ang laway. Ang sharap-sharap niya kaya pag ganyang nakabarong tagalog siya. Kaka-wet!” “Ang che-cheap niyo!” “Ooohh, coming from a girl na nakipagrelasyon sa isang drug addict, iba kaaa!” Nang-aasar na nag-slow clap pa ito.