Novel & Cerita Baguio Haunted Places

Sa sobrang kadaldalan nitong si Mona, tiyak akong hindi din ako mabo-bored sa pupuntahan namin Pagdating ng Baguio, hindi ko mapigilan ang mamangha sa aking mga nakita. Tama nga si Mona, ibang iba ang Baguio kumpara sa Metro Manila kaya naman alam kong malaking tulong iyun para makalimot kaagad ako

May sugat na tinatago. At bakit nga ba ngayon ko lang siya nakitang may gano’n? Paglabas ko ng hotel, halos sumalubong sa akin ang init ng gabi at ingay ng syudad. Ang daming taong nag-aabang, may mga fans, curious citizens, at mga taong umaasang baka mapansin sila ng bilyonaryo. Ako naman, diretso agad sa jeep, dala-dala ang recorder at notebook ko. Halos sumabog ang utak ko sa dami ng tanong.

Malamig, tahimik, at tila pinapaalala sa’yo kung gaano ka kalungkot kapag mag-isa ka. Si Lia Santiago ay nakaupo sa far end ng Luna Azul, isang hidden bar sa Baguio na kilala lang ng mga local artists at ng mga gustong tumakas sa ingay ng siyudad. Halos maramdaman mo ang faint scent ng coffee at whiskey na humahalo sa wet pine air. Jazz music floated softly sa background, at ang low hum ng mga boses at clinking glasses ay nag-create ng cozy, almost intimate vibe.

tanong niya kaya naman napatingin ako sa mga bundok na nakahanay sa malayo. "Oo, tama ka d'yan. Napakaganda nila. Ngayon lang ako nakapunta rito sa Baguio kaya naman ngayon lang ako nagkaroon ng pagkakataong masilayan ang ganito kagandang lugar. May ganito pala sa Pilipinas." Ibinaling kong muli ang tingin ko sa lalaki na kinakalikot pa ang phone ko, pero mukhang IOS user din siya kaya mabilis lang na i-AirDrop 'yong mga pictures.

aniya. Tinirikan siya nito ng mga mata. “Ano ka ba? Puro ka hirit?” “Malay natin, baka maka-Bingo,” hirit pa niya. Nakapagtanghalian na sila at nauubusan na ng kwento ay hindi pa rin dumarating iyong isa pang babaeng rumenta sa resthouse. Kailangan nang bumalik ni Hazel sa Manila kasi hahabol pa ito sa pagsasara ng bookstore nito, at sumasama ang panahon. Iyong low pressure area kahapon sa karagatang katabi ng Bicol, naging bagyo sa maghapon at ilang oras na lang ay papasok na sa Philippine area.

"Uuwi kasi ng Baguio si Nanay Criselda tsaka maraming turista sa Baguio ngayon kaya pwede tayong rumaket at magtinda ng souvenirs. Ano game ka ba?" Sandali siyang natahimik. Baguio is her hometown. Matagal na panahon rin siyang nanirahan doon. Magandang ideya kaya kung bumalik siya sa lugar na iyon? "Isipin mo yun, new environment. Iwas muna tayo sa polusyon dito sa Maynila at para makalimutan mo rin yung fafah Vincent na yun." Binuntutan pa nito ng bungisngis.

mahina niyang tawag, kahit alam naman niyang hindi siya maririnig mula sa labas. Dahan-dahan siyang tumayo mula sa sofa. Para bang biglang bumigat ang kanyang mga paa habang naglalakad papunta sa pinto. Bawat hakbang ay may kasamang kaba na hindi niya maipaliwanag. Hindi niya alam kung bakit ganoon na lamang ang takot niya. Siguro dahil sa mga kwentong bigla na lang pumasok sa kanyang isip, mga nakakatakot na kwentong narinig niya noon tungkol sa mga bahay sa Baguio.

Halos isang oras ata kami bumiyahe, at alam ko na kung saan kami pupunta. We're at Albay. Isa sa lalawigan na matatagpuan sa Bicol. "Don't tell me we're heading to Cagsawa Park?" natatawang tanong ko and he just smiled. I knew it! Ewan ko ba sa kanilang magkakapatid, eto talaga ang paborito nilang puntahan. They all love to see and witness the beauty of the Cagsawa Ruins. Nakarating kami sa Cagsawa Park. The last time we went here was when I was sixteen, kasama family niya.

Hindi tulad sa mga taga-Ssilacc na kalat ang bampira dito ay iilan lamang ang iyong makikitang naglalakad o mga nakaupo sa publikong upuan. Bahagya silang nayuko kapag kami ay nakikita saka uli magpopukos sa kanilang ginagawa. Para silang may mga sariling mundo na hindi mo makausap. Ramdam ko naman ang dalawang Guerrero sa aming likod na sumusunod sa amin. Napakatahimik ng paligid na tila walang mangyayaring ano mang masama. Mayamaya pa ay nakita ko ang malaking arko at nasa itaas nito ang malalaking letrang naka ukit sa bakal.