Bahing Ng Bahing Sa Umaga の小説・ストーリー

“May mga sariwang isda na pinagbibili sa dalampasigan, dali at nang makabili tayo at maaga kong mailuto bago kayo umalis.” “Malayo na ang dagat mula dito.” Dahil malayo na ang nilakad namin, at wala kaming dalang sasakyan. Kung makapag salita ang matangdang to na magmadali, kala mo ang bilis tumakbo. Sa loob ko naman, masaya ako na masaya na nga ang matandang ito. Huminga ako ng malalim nang… “Whoooooooooooooooooooo! Magandang Umaga Pilipinas!” sabay kami napatingala sa itaas.

FORTY THREE MAAGA siyang nagising ng oras na iyon, hindi niya alam kung bakit ngunit agad na siyang bumangon at bumaba ng kanyang kama. Nag - iinat siyang naglakad papunta sa kanyang bintana upang tingnan kung maliwanag na. Madilim pa ng mga oras na iyon, ngunit may sumilip ng liwanag mula sa silangan. Napangiti siya, siguro ay magandang pagmasdan ang pagsikat ng araw.

May harina sa counter, isang basag na eggshell malapit sa lababo, at ang pinakamahinang bakas ng batter sa kanyang pisngi. Tumingin siya nang marinig niya ako, at ang ngiti na kumalat sa kanyang mukha ay ang uri na nagpaparamdam pa rin sa aking tiyan ng isang maliit, taksil na pagpilipit. "Magandang umaga," sabi niya, na para bang ito ang pinakanatural na bagay sa mundo. "Magandang umaga," ganti ko, nakasandal sa frame ng pinto. "Ito ay... hindi inaasahan."

At binaling sa ibang dereksyon aking paningin. "magandang umaga po kapitan/ma'am."bati namin sa bagong pasok. Hinila ko ng kunti aking upuan at Saka Naupo ako kaharap ng dalawang tao na Panay pa rin Ang masamang tingin Ang bawat isa.

Warning SLIGHT SPG+18 (Ang Nalalapit na pagbabalik ni winson) "Sisikat nanaman ang Umaga at lalabas nanaman kami sa bahay na ito,Maririnig ko nanaman ang mga shismisan sa labas mga sari-saring salita at mag-iisip ng mag-iisip nanaman ako ng nakakalukang kaisipan para lang maibsan ang sakit na aking naririnig sa labas ng bahay na ito.

Napabangon ako sa pagkakahiga dahil sa ingay na nag mula sa labas. “Samarah, gumising kana at tanghali na,” saad ng aking ina. Bumangon ako sa hinihigaan ko at dumiretso sa may bintana. Isang napaka-gandang umaga na naman ngayong araw, ang mga manok ay malalakas ang tilaok, ang mga kalabaw naman ay mukhang masiglang masigla.

Bahagya siyang tumango, parang tinanggap lang iyon bilang isang katotohanang hindi na kailangang palalimin. “At isa pa,” dugtong niya bago tuluyang umalis. “Make sure to eat before sleeping. Kapag hindi mo ginawa, hindi ka makakakuha ng bagong impormasyon galing sa akin.” Napakunot ang noo ko. “Iyon ba ay banta?” Bahagya siyang ngumiti—isang ngiting hindi ko alam kung biro o seryoso. “Motivation,” sagot niya.

Xamira POV Excited akong bumangon ngayong umaga dahil alam kong may okasyon ngayon. Paglabas ko ng kubo, tila nahuli na ata ako sa paggising kasi nag-uumpisa na pala silang gumalaw at maghanda.

​LIANA’S POV ​Ang madaling araw sa Batangas ay madalas na nababalot ng mahalumigmig na hamog, pero ngayong umaga, ang hangin ay tila may dalang kakaibang talim. Nagising ako hindi dahil sa sikat ng araw, kundi dahil sa mabigat na presensya sa loob ng aking silid. Sa dilim, nakita ko ang isang anino na nakaupo sa dulo ng aking kama.

Mauubo at dahan-dahan muling magwiwika: "Ako ang hangin at ang bagong daloy ng buhay! Ang magiging batayan ng pagsuway! Ako ang kasalungatan ng inyong kaligtasan at ang tanim n'yong sing itim ng budhing kriminal. Kailanman ay hindi kayo magiging handa at hindi.... hinding hindi ko kayo titigilan!!!!!!," Mula sa pagitan ng mga halaman, isang nilalang ang bumungad na may umaapoy na mga mata, kasabay ang mapanghilakbot nitong mga halakhak.