Bahing Ng Bahing Sa Umaga Novels & Stories

KINABUKASAN Maaga pa lang ay gising na si Rose, tahimik na naghahanda ng almusal. Sa bawat paghahalo ng lutong itlog at pritong tuyo, tila isang pangkaraniwang umaga pero hindi sa kanilang tahanan. Ang hangin ng dis-oras na ito ay may kabigatan na nagsasabing may mga pusong naglalaban, at mga tanong na hindi pa nasasagot.

Pero ngayong umaga… kakaiba. Tahimik. Magaan. Para bang may himig ng pag-asa sa hangin, na baka, kahit minsan, may magandang mangyayari sa akin. Mayroon nga ba talaga o baka gusto ko lang umasa. Umupo ako at huminga nang malalim, pinagmamasdan ang sarili sa salamin. Bahagyang maga ang mata ko, pero buo pa rin ang determinasyon na laging nasa likod ng bawat pagbangon ko.

Nagising si Althea bago pa tumunog ang alarm. Hindi dahil sa kaba. Hindi dahil sa bangungot. Kundi dahil sa kakaibang katahimikan. Iyong klase ng umaga na hindi nagmamadali—parang may sinasabing, pwede ka munang huminga.

Nakita niyang namula ang pisngi ng asawa. This is what good morning means. Napangiti siya dahil nag iwas pa ito nang tingin sa kanya. " Good morning" tumayo na siya ngayon at tanging boxer lang ang suot niya. Hahakbang palang sana siya nang biglang mabilis na nag lakad ang asawa palabas that makes him chuckel. NARARAMDAMAN ni Belle ang init sa pisngi niya habang pababa nang hagdan. Kasi naman sino bang hindi mamumula kung isang masculadong katawan ang makikita mo umagang umaga.

Charlene’s POV May mga umagang hindi mo kailangan ng paliwanag para malaman na may mali. Gigising ka na lang na parang may nakadagan sa dibdib mo. Hindi mabigat, pero hindi rin mawawala. Parang paalala. Parang babala. Ganito ang umagang ’yon.

Naka purong itim, naka saklob at deretso lamang ang tingin. “Good morning ma’am.” Buong boses na bati niya habang nakatindig ng deretso. “Hindi good ang umaga ko kaya morning lang.” Masungit kung sambit ngunit hindi man lang ito ngumiti. Masyadong propesyonal hindi pwedeng biruin.

KINA UMAGAHAN. MAY HUMAHAWI ng buhok ko pasingit sa tenga ko nu'ng ma-alimpungatan ako sa'king pagtulog. "Good Morning Bwii!" Halik sa labi ko na bati ni Taehyung. Ang bango na ng hininga niya, marahil ay nakapan ligo na rin siya. "Hmmm Good Morning!" Bati ko sa kanya na may ngiti. Nabitin ako sa unang halik niya kaya't hinikayat ko syang halikan akong muli at ginawa naman niya muli iyon.

Hindi ko alam kung dapat ba akong mainis o matuwa dahil may isang salita siya. “Morning,” bulong niya sa tenga ko ng isang umagang parehas kaming nakahiga sa ibabaw ng kama. Parehas kaming walang damit pero hindi ibig sabihin noon ay may nangyari ng kababalaghan. Nawalan kasi ng kuryente kagabi kaya sobrang init, idagdag mo pang maharot siya, mabuti ay parehas naming napigilan kahit ramdam ko na ang paghihirap niya.

Kahit halos mag uumaga na ng maka tulog si Angela nagawa pa rin nyang bumangon ng maaga pa. Agaw liwanag pa lamang ng mag simula na syang mag ayos ng kanilang mga gamit. "Bakit hindi mo na lang mamaya iyan ayusin. Masyado pa namang maaga para dyan. Puyat ka pa kahapon kaya ipa hinga mo na muna ang sarili mo." anang lola nya. Marahil ay nagising ito sa mga kaluskos nya. Naka bangon at naka lapit na rin ito sa kanya.

Kaya mag-papasalamat paadin ako kahit na bihira ko lang amramdaman ang ginhawa. Sumimsim ako muli sa alak na nasa baso at paunti unting lumiliwanag ang pigid, the sun nag hahari na ito muli matapos ang gabi na malamig at tahimik, sun rise means another day, a new life and chances. Kung ang araw ay hindi napapagod na mag-bigay ng liwanaga, angbuwan din naman ay hindi napapagod an mag-bigay liwanag sa gabi na madilim, kahit saan ay may liwanag.