Novel & Cerita Bakit Lumalabo Ang Mata

Bakit di niya ako pinatay? Napa buga ako ng hangin at ipinikit ang mga mata. Biglang nag flash sa utak ako ang muka ng isang lalaki. Naka ngiti ito at naka tingin sa akin. Napaka gwapo at pulang-pula ang mga mata niya, napa kunot noo ako habang naka pikit nang may bibit siyang batang lalaki at kamukang kamuka niya ito. Pula ang kaliwang mata at asul naman ang kanang mata nang batang lalaki. Anong klaseng bata ang bitbit niya? Naka ngiti rin ang bata sa akin na animo'y nagagalak akong makita. Sinubukan kong imulat ang mga mata ko pero hindi ko ito magawa.

Paglabas na paglabas nila, nakita nila si Lota na nakalupasay sa lupa, tumutulo ang luha sa kanyang mukha. Kapag umiyak si Lota, kadalasang kumikinang at kumikinang ang malalaking mata niyang sapiro. Kahit masakit ang puso ng isa para sa kanya, hindi nila maiwasang humanga sa kanyang kagandahan. Ngunit sa sandaling ito, ito ay ganap na naiiba. Walang buhay ang mga mata niya. Umaagos ang mga luha, ngunit ang kanyang mga mata ay tila tuyong-tuyo at hindi matanaw, na lalong nagmukhang kaawa-awa!

Nang mag tama ang mga mata kakaibang bilis at kalabog ang naramdaman ko sa aking dibdib. “Ano ito?”

' tahimik niyang sita sa sarili habang pinipigilan ang sarili na hindi makalikha ng anumang ingay habang sinasabayan ang bawat paghakbang ng amo. Nang magtama ang kanilang paningin ay bahagyang nanlaki ang kanyang mga mata dahil sa gulat. Ngunit hindi nakatakas sa kanyang paningin ang bumakas sa kanina'y nakangiti na binatang amo, tila hindi rin ganap na kalmado ito gaya ng inaakala niya — may kung anong lalim at pag-aalala sa mga mata nito, ngunit may halong init na hindi niya maipaliwanag.

Hinilot ko ang sentido ko habang sinusubukang imulat ang mga mata. Punyemas! Bakit feeling ko hindi lang ang ulo ko ang masakit? Bakit pati balakang? Dahil ba sa kakasayaw ko kagabi? Punyemas Jessa, punyemas cousins. Nang magkaroon ng lakas para maimulat ang mga mata ay kadiliman agad ang una kong nakita. Hindi naman sobrang dilim, may mga dim lights naman sa paligid kaya not total darkness talaga. OA n'yo naman.

Nagkibit-balikat siya at napailing, tila nahihirapang magpaliwanag sa mas simpleng paraan. "Your eyes are the core of your abilities... and it comes with your powerful emotions. Dahil napansin kong kakaiba ang mga mata mo kaysa sa mga pangkaraniwan mong kalahi, naisip kong side effect lang ito ng pansamantalang pagkabura ng alaala at kakayahan ninyo kaya nawalan din ng kulay ang mga mata mo. Using that high-tech device, I am able to... track if there's any changes in your emotions, especially with pleasure or dejection, you know, the cores..."

Habang nag-iinspection sa gusaling binibuo, aksidenteng nahulugan ang kanyang mata ng isang lime. Binabalewala niya pa iyon noong una. Kasi parang alikabok lang naman iyon. He just rinse it with running water. Dumaan ang ilang minuto, doon na niya napansin na parang naging iritado ang mata niya. Pilit niya iyon binabalewala, hanggang sa napansin niya na parang nanlalabo ang kanyang mata. Kasabay niyon ay pag-init ng kanyang mata, na para bang sinisilaban na hindi niya maunawaan.

Ito yung lalaking nakita ko kanina, yung dahilan bakit masakit ang dibdib ko. Napatingin ako sa kanyang labi at sobrang pamilyar nun. Tumungo ang mga mata ko sa kanyang mga mata at nakita ko na kulay abo yun. Isang pamilyar na mata na hindi ko nakakalimutan kaya mas lalong kumabog ang dibdib ko.

At sa pagkakataon na ito ay alam ko nang ito na ang parte na dapat na akong sumuko… lalo na nang makita ko ang itsura ng mga mata ni Night. Dahil na rin sa mata niyang pahaba ay alam kong hindi ito ang angkop na sitwasyon para lumaban. Oo. Pahaba ang mga mata niya. Hindi bilog o hugis oblong… pahaba. Pahaba kagaya ng isang lalaking tupa. May naririnig akong kwento nuon tungkol sa lobong may pahabang mga mata. Ngunit hindi ako sigurado kung kaparehas ba sila ng sitwasyon ni Night.

Wala akong mukhang maihaharap sa kanya no! Naramdaman kung yumakap siya sa akin kaya nabato ako bigla at hindi nakagalaw. Ramdam na ramdam ko ang titig niya. Nagwawala na naman ang puso ko at nag-iinit ang aking pisngi. Kahit nakapikit ay hindi ako mapakali, ebidensya ang pagalaw- galaw ng talukap ng aking mga mata. Natigil lang ang paggalaw ng aking mata nang mawala ang init ng araw sa aking mukha.