Bakit Lumalabo Ang Mata Mga Nobela at Kwento

Matamis ito at masasabi niyang masarap. Ngunit natigilan siya pagkalipas ng ilang sandali dahil bakit pakiramdam niya ay nahihilo na siya at nanlalabo na ang mga mata niya? Napakurap-kurap siya at pauulit-ulit na umiling ngunit ganun pa rin. Nang tumingin siya sa babaeng nasa harapan niya ay medyo malabo na ang kanyang mga mata. Anong nangyayari? Anong problema?

Pinikit ko ang mata bago ko naramdamang naglapat ang aming labi. Nagtaasan kaagad ang balahibo ko dahil lamang sa paglapat ng labi namin. Ang lambot naman kasi eh. Lumayo na kaagad ako dahil baka magising siya pero pagbukas ko ng mata ay may madilim na matang nakatingin sa akin. Mabilis akong napatayo. Kaagad nanginig ang katawan ko. Damn it! Damn it! What to do?

Sabi nito sabay tumulo ang isang butil sa mg mata niya. "Umiiyak ba siya??"Di makapaniwalang tanong ng kabilang bahagi ng utak ko ng makita ang luha nito. Hindi ko na explain kung anong mararamdaman at gagawin ko hanggang sa nakita kong tumayo ito.

Tanong nya at tinatanggal ang kamay ko na nakatakip sa mukha ko. Ba't ba ang dali-dali nyang mauto? Diko namalayan na tumulo na yong luha ko, bakit parang ang anghang yata? "Hindi ba halata.'' Iyak kung sabi hutangina wala naman sa plano ko ang umiyak talaga e' bakit parang mahapdi yung mata ko? Pumikit-pikit ako ayys mahapdi talaga, patuloy parin sa pag tulo ang mga luha ko. Ang anghang yata ng mata ko kaya mas tumutulo yong luha...

Hindi ko pa sana nais imulat ang aking mga mata ngunit bumaha sa alaala ko ang mga pangyayari bago ako tuluyang nilamon ng dilim. Dali dali akong bumangon. Kinakabahan at nagtatakang tiningnan ko ang kinasasadlakan. Minulat ko ang mata ko. Bakit purong itim parin ang nakikita ko?! Ilang beses kong sinubukang kumurap ngunit wala itong epekto! Bulag na ba ako?

Subalit, alam niya na hindi dapat siya matakot. Ang kanyang matalas na mata ay nakatutok sa screen. Ang lalaki ay nakatayo doon ng hindi kumikilos. Tapos, ang kanyang mata ay naging matalas ng makita niya ang footage. Mababa siyang sumigaw. “Tigil.” “Bumalik ka 15 na segundo. Izoom in mo.”

Bakit parang ang sakit na sa balat ng liwanag? Sa ikalawang pagkakataon ay dahan-dahan kong idinilat ang isa kong mata. Naaninag ko ang pamilyar at guwapong mukha ng lalaki, kaya lang malabo. Kaya naman iminulat ko na rin ang isa pa at doon ay malinaw ko nang nakita ang mukha ng lalaki. Ngumiti siya sa akin kaya naman napangiti na rin ako.

Kanyang natuklasan na nahilam na pala sa luha ang kanyang mga mata. Bakit ba siya naiiyak ng ganito?

Sabi niya sa sobrang galit, “Hindi pa ako nakakakita ng babaeng ganiyan ka-arogante. Gusto kong makita kung anong klaseng suporta ang meron siya para magkaroon siya ng lakas ng loob na tawagin yung sarili niyang batas. Sa sandaling ito, bumangon ang dalaga. Nalaglag ang kanyang puting straw hat at baluktot na rin ang kanyang shades. Isang pares ng tila kakaibang mga mata ang nabunyag. Sobrang laki ng talukap ng kanyang mga mata at medyo lubog pa yung eyebags niya. Sa isang sulyap, mapapansin ng sinuman na bigo ang pagpaparetoke niya sa mata, masyado kasing malalim. Mas lalo siyang nagmukhang nakakatakot kasabay ng kanyang malamig na mga mata na maihahalintulad sa mabangis na lobo sa oras na

Hindi niya kaya ang mga tingin nito kaagad siya tumungo para makaiwas sa mga mata nito. "Babe, bakit hindi ka makatingin sa mga mata ko? huh!" sabay ngiti at kindat nito sakanya. "Hindi ah! Masakit na kasi ang mga mata ko' dahil sa talsik ng tubig mula sa dagat." Pag-sinongaling niya rito. Dahil ang totoo hindi niya kaya ang mga tingin nito' kahit noon pa man ay pakiramdam niya' mayroong kakaiba sa mga mata nito' na kayang pasunorin ang katawan niya' maging ang isip niya' ng walang kahirap-hirap.