Novel & Cerita Bakit Lumalabo Ang Mata

Paano nga ba niya nagagawang maging sobrang bango ng spare ribs—isang halimuyak na parang nakalalasing sa amoy? Habang kumakain, napansin niya ang isang mainit na titig na nakatuon sa kanya. Walang halong malisya—banayad at mahinahong tingin lamang. Pag-angat niya ng tingin, nagtagpo ang kanilang mga mata. Sa mga mata ng lalaki, may mga bituing ngiti, banayad na parang tubig, at may kalinawan ng isang batis.

Mabuti na lang! Hindi naman malabo ang mata ko, katunayan ay sobrang linaw la nga nito. Tinitigan kong mabuti ang aking mga mata, mayroong pumasok sa isipan pero agad ko iyong inalis. Pinilig ko ang ulo at huminga ng malalim. Fucky no. Ayoko ng maalala, ng unit hindi ata ako titigilan ng mga alaalang iyon. Tumalikod ako sa salamin at ginala ang mata sa buong kwarto.

Muntik na siyang ma-out of balance, buti na lang maagap ko siyang nahapit sa kaniyang bewang dahilan para magkadikit ang aming mga katawan. Nagtama ang aming mga mata. Hindi ko maintindihan pero may kung ano sa kaniyang mga mata na sa tuwing mapapatingin ako doon ay para akong hinihigop. Mula pa noon, kapansin-pansin na ang kaniyang mga mata sa kabila ng makakapal na lente ng kaniyang salamin. Kulay gray ang kaniyang almond shape na mga mata at ang kaniyang eyelashes ay ubod ng kapal na sa tuwing mapapatitig ako doon ay para bang nangungusap.

Pigil ko ang hininga habang di magawang ialis ang mga mata sa bata. At kung nakakagalaw o nakakalakad lang ako ay baka mabilis ko itong nilapitan. I can't even blink at mukhang ganoon din ito na nakikipaglabanan ng titig. Mababakas sa magandang mukha nito ang pagtataka habang salubong ang mga kilay na nakatingin sa akin.

Napaawang ang kan'yang labi at halos hindi maigalaw ang katawan lalo na ng lumingon ito sa kan'ya at nagtagpo ang kanilang mga mata. Napatulala s'ya at hindi nakahuma dahil sa pagkagulat pagkakita sa mga mata ng babaeng dumating para iligtas s'ya kay kamatayan.

Bella's POV Sh*t! Bakit ngayon pa nabasag ang salamin ko? Mukhang hindi okay ang nangyari sa kanang mata ko dahil kahit anong mulat ko ay kumikirot ito. Nang bumagsak ako kanina ay may pumasok na bagay sa aking mata na dahilan ng pagkirot nito. "Magsimula na tayo."

Huling bigkas ko at pumikit na ang mga mata ko. WAKAS

Binasa nito ang ibabang labi bago bumaling sa kaniya. "Wala na kasi akong kasama." Lumungkot ang abuhin nitong mga mata dahilan para mapatitig siya. Those eyes, how could those eyes hold so many emotions? Minsan kumikislap dahil sa saya, minsan nama'y madilim na para bang nagagalit, at ngayon malamlam ang pagiging kulay abo nito dahil sa saglit na dumaang kalungkutan.

Zeph Pov Nanlalaki ang aking mga mata at hindi ako makapaniwala sa aking nakita. Biglang naglaho ang sakit at sugat sa aking katawan. Kailan pa ako nagkaroon ng ganitong kakayahan na mapaghilom ng mabilis ang aking mga sugat?

Hindi maintindihan ni Yanna ang katawan dahil nanghihina parin ito. Pagkadilat ng kanyang mga mata ay mabibigat ang mga talukip nito habang gusto niyang idilat sa sobrang pag iyak niya ay mugto na ang mata bago nawalan ng malay . "asan si lolo!" nang makabawe na siya ng lakas ay agad agad niyang hinanap ang kanyang lolo .