Bakit Lumalabo Ang Mata นิยาย & เรื่องราว

Ito yung lalaking nakita ko kanina, yung dahilan bakit masakit ang dibdib ko. Napatingin ako sa kanyang labi at sobrang pamilyar nun. Tumungo ang mga mata ko sa kanyang mga mata at nakita ko na kulay abo yun. Isang pamilyar na mata na hindi ko nakakalimutan kaya mas lalong kumabog ang dibdib ko.

Kaya nagkasalubong ang kanilang mga mata. Tila may sariling isip ang mga mata dahil hindi niya maalis ang tingin dito. Kita niya ang pagkislap ng mga mata nito pero may nakatagong kalungkutan. Hindi niya alam kung ilang minuto silang nagtitigan, pero wala siyang pakialam. Ngayon lang siya nakaramdam ng kapanatagan habang nakatitig sa mga mata nito. Kasing itim ng gabi ang mga mata nito na tila nangangako ng isang mapayapang sandali.

At sa pagkakataon na ito ay alam ko nang ito na ang parte na dapat na akong sumuko… lalo na nang makita ko ang itsura ng mga mata ni Night. Dahil na rin sa mata niyang pahaba ay alam kong hindi ito ang angkop na sitwasyon para lumaban. Oo. Pahaba ang mga mata niya. Hindi bilog o hugis oblong… pahaba. Pahaba kagaya ng isang lalaking tupa. May naririnig akong kwento nuon tungkol sa lobong may pahabang mga mata. Ngunit hindi ako sigurado kung kaparehas ba sila ng sitwasyon ni Night.

Kabanata 72 Pagmulat ni Jam ng mga mata, unang sumalubong sa kanya ang matapang na amoy ng disinfectant. Dahan-dahan siyang nagmulat ng mga mata. Sa unang tingin, malabo ang lahat ng nasa paligid, pero unti-unti ring luminaw ang kanyang paningin.

Napuno ng pagnanasa ang aming mga mata at literal na nag init ang aming mga katawan. Paulit-ulit siyang bumayo ng mabilis at sagad kaya panay ang aking paghalinghing. Halos tumirik ang mga mata ko roon. Hindi pa siya nakuntento at talagang pinatalikod ako para patuwarin. Walang humpay siyang bumayo sa likuran ko.

Kapag hindi nakangiti si Lucas, mukhang mabagsik siya. Bukod pa roon, dahil mataas ang brow bones niya, tila laging nababalutan ng anino ang kaniyang mga mata tuwing yumuyuko siyang tumingin. Para siyang mga nakakatakot na rebulto sa templo, nakatingin pababa habang nakababa ang mga mata.

Ngunit ang pinakanakakapanlumo ay ang kanyang mga abong mata—pula, lubog, at may maiitim na eyebags dahil sa kawalan ng tulog. Halos dalawang araw na siyang walang pikit. Bumukas ang pinto ng *War Room* at pumasok si Mateo, may dalang isang tray ng pagkain at mainit na kape. Bakas din ang matinding pagod sa kanang-kamay ng bilyonaryo, ngunit mas nangingibabaw ang pag-aalala nito para sa amo.

"Gusto mo bang ipagluto kita?" Sa isang iglap, tila napawi ang antok at pagod sa mga mata ni Lucas. Ibinaba niya ang kaniyang paningin sa akin. Ang madidilim niyang mga mata ay nagkaroon ng kaunting ningning, isang reaksyon na hindi ko inaasahang makikita agad pagkatapos ng isang seryosong usapan.

dagdag pa nitong sabi kaya nanlaki ang mga mata ko hindi dahil sa pera kundi dahil baka gahasain ko ang manyak na 'to Inilibot ko ang mga mata ko sa paligid. Napamura ako sa utak ko dahil wala akong nakikitang maski isang CCTV man lang na kahit sana may mangyari sa'king masama ngayon, may ebidensiya naman akong mahahawakan para makasuhan ko siya.