Bakit May Pista Mga Nobela at Kwento

biglang sabi nito. Ano daw? Si Pierce? Napakagat-labi siya ng wala sa oras at ilang sandali pa ay biglang niyang narinig ang isnag tinig na kilalang-kilala niya na nagmula sa likod niya. “Anong sabi mo Miss BAutista? Bakit hindi ko yata alam ang tungkol doon?” tanong nito.

Ang adobo, ang pakwan, at ang leche flan. “At kung laro naman ang pag-uusapan,” patuloy ni papa, na may kislap ng alaala sa kaniyang mga mata, “mahilig siya sa luksong baka at piko! Ay, naku, Everett, ang likot-likot ni Misha noon. Lagi niyang kasama ang mga bata sa kalsada para maglaro ng piko, at tuwang-tuwa siya kapag nakakaabot siya sa dulo ng piko nang hindi natatalisod.”

Nanlaki nman ang mata ni zaica at hindi nakasagot Tiningnan pa nito ang mga katulong ko na ngayun ay namumula na ang mga pisnge dahil sa mga nasaksihan nila at sinabi ko at kita ko ang mas lalong pamumula mg pisnge ni zaica kaya mas lalo lamang akong napangisi sa kaniyang maging reaction para na siyang pulang kamatis sa pula

Bakit ang sarap pisain? "As long as you wanted it. I won't." "E bakit ba? Bakit ba nagmamatigas ka gayong malinaw na sa atin na wala na tayo at tanging papel nalang ang nakakonekta sa'ting dalawa. Alam mo, kung wala ka lang talagang sakit ngayon ay hindi ako pupunta. Pero dahil mga alagad ng ulikba iyang miyembro mo. Na pinangungunahan ng kakambal mo. Kinukunsensya pa ako ng mga hayop!"

“May kasama pa ba tayong dalawa na kakain?” “Wala, bakit?” “Bakit parang nagmistulang pyesta sa’tin ngayon dahil sa dami ng niluto mo. Mauubos ba natin ito ng tayong dalawa lang?” “I don’t know what’s your favourite kaya niluto ko na kung anong pwedeng ulam sa umaga.” Napapailing na lang si Mia dahil nagsasayang ng pagkain ang Boss niya, mabuti sana kung walang nagugutom sa labas.

May dala siyang isang maliit na basket na puno ng bagong pitas na calamansi. “Magandang umaga po! Sabi po ni Papa, ibigay ko raw po ito kay Ma’am Aya. Para raw po sa tsaa niyo,” sabi ng bata, na ang pangalan ay si Lito. “Naku, salamat Lito! Pakisabi kay Papa mo, maraming salamat ha,” sabi ko habang kinukuha ang basket. “Gusto mo ba ng biscuit? Mayroon kami rito sa loob.”

“One garlic butter grilled steak and shrimp with wine and Trofie al Pesto with 2 slice of italian garlic bread and strawberry lemonade. For the dessert chocolate pistacho dome and Mousse Towers.” Nangunot ang noo ko, bakit may dessert? hindi naman ako umorder ah? Saka nakakapanibago na ganito na siya kumilos ang mag-salita. Halatang may pinag-aralan at kagalang-galang. Ibang iba sa Jace noon.

Pista ng Camella. Kaninang umaga pa siya pinipilit ng lola niya na anyayahan si Hiraya, na kumain ng hapunan sa kanilang bahay bukas, dahil bukas ay pista at dapat daw siyang magdala ng regalo para kay Hiraya. Mabilis siyang umalis at hindi na nagtanong pa—baka lang naman may libreng oras siya ngayon. Kahit na hindi siya tinawagan ni Hiraya, kailangan na niyang alamin kung anong pista bukas bago gumawa ng anumang mga plano.

Fresh from batya ang mukong. Bigla tuloy siya nahiya sa sarili niya. Shocks! bakit ba hindi man lang muna siya naligo bago bumaba? May ibang tao nga pala dito, at wala siya sa bahay nila sa Australia. Naka pantulog pa siya, at wala man lang suot na bra! Dang! Agad na dinampot ni Zam ang laptop at cellphone na nasa table. Pero, nahihirapan ata siya dahil may yogurt at fresh milk din siyang hawak. Ano ba 'yan!

Napangiti ako at kaagad lumapit dito. “So kamusta ang prinsesa ko?”malambing kong tanong ng makalapit ako. Umupo ako sa gilid ng kama at hinaplos ang noo niya. “I'm fine kuya, nakakain lang kasi ako ng pistachio nuts,”humaba ang kanyang nguso. Napa Buntong hininga ako at bumaling ni mommy na nagkibit balikat. “You know you're allergic to pistachio nuts, bakit ka pa kumain huh?”masuyong sabi ko at pinisil ang kanyang pisngi.