Novel & Cerita Bakit Sa Wakas Ay Naging Panatag

" Hindi naman na masama kung madagdagan pa ng isang araw ang pag stay natin dito. Ang bigat naman sa dibdib kung umalis tayo kaagad bukas nang hindi man lang natutulungan 'yong ibang nawalan ng matitirahan. " Napabuga ako sa hangin nang bumalik sa isip ko 'yong pagkawasak ng ilang bahay dahil sa malaking bitak ng lupa. Nakakapanlumo. Paano kaya ulit sila magsisimula nito?

Patago tago siya dahil baka makita siya ng kaniyang mga nurses, siguradong hindi siya palalabasin ng ospital kaya kailangan niyang tumakas. Matapos ang ilang minuto ay nakasakay siya ng elevator at kahit kinakabahan sa kaniyang ginagawa ay sanay na ‘rin siya kahit papaano. Ngayon na bumalik na ang kaniyang mga ala-ala ay nagawa na niya ang lahat para lang makatakas sa mga kumuha sa kaniya. Iyon ang dahilan kung bakit matatag na siya ngayon at walang kinakatakutan na kahit na ano.

Sa wakas, mahina niyang sinabi, “Hindi ko alam kung gusto ko pang manatili kung ganito.” Hindi iyon impulsive na desisyon. Isa iyong pagod na pag-amin. Hindi siya natatakot sa trabaho. Hindi siya natatakot sa tsismis. Pero napapagod siyang unti-unting binabawasan. At sa unang pagkakataon, hindi na lang ang tanong ay kung kaya niya. Kundi kung sulit pa ba. Habang nakaupo sila roon sa tahimik na kwarto, hindi pa malinaw ang sagot.

How come na hindi matutuloy dahil lang sa pagsukat nito? "What? How do we know kung kailangan nang adjustments? Isa pa la, hindi ba masyado ng moderno ngayon para maniwala pa sa ganyang bagay?" Sabat naman ni Sage at bahagya pang nakakunot ang noo nito. "Walang mawawala kung maniniwala kayo apo, we considered it as bad luck. Isa pa, kahit pamahiin man iyon ay nangyayari rin kadalasan."

napatango naman sya sa sinabi ko "No wonder na malakas ka" nagkibit balikat lang ako dahil sa sinabi nya "Nasaan ang magulang mo? Bakit ikaw nalang mag isa?" Natigilan ako sandali sa sinabi nya pero pinagpatuloy ko nalang ulit ang pagkain

Sabi niya sa 'kin nang mababa niya na 'ko sa tapat ng bahay namin. Ano nangyari sa Panot na Wizard na 'yun? Bukas ko nalang siguro siya tatanungin o kukulitin kasi mukhang pagod nga talaga siya at humanap lang ng oras para samahan ako.

wika ko Naman sakaniya. Sinunod ko Naman Ang inuutos ng matanda, Isa nalang natira kaya nawawalan na ako ng pag asa dahil ito nalang natira sa itlog ko lahat Kasi tusta, Minsan hilaw at Yung iba namali Ang pag ka basag sa floor na nakalagay imbis sa kawali dapat. Agad agad naman akong bumuntong hininga at nag fucos ng mabuti.

Why Should I? Kitang-kita niya ang bahagyang pagluwag ng panga nito. Parang ngayon lang ulit huminga nang maayos. At bago pa siya makapagreact Marahan nitong hinalikan ang noo niya saka siya tinanong. “Did you feel safe with me?” Natigilan siya. Simpleng tanong lang iyon. Pero parang nakakagulat Tinignan niya muna ito nang matagal. bago siya tumango at sumagot ng “Oo naman bakit mo naman natanong yan."

“Tanong ka lang. Sasagutin kita.” Muli siyang ngumiti, maliit lang pero damang-dama kong totoo at tapat. “Sige. Una sa lahat, bakit ba ang tigas ng ulo mo?” Napatawa ako nang bahagya. Hindi ko inasahan na iyon ang magiging una niyang tanong. “Kasi natutunan ko na kung hindi ako magiging matatag at matigas ang paninindigan, malalamon lang ako ng mundong ito. Wala namang ibang kakampi sa akin kundi ang sarili ko.”

Alam kong kailangan kong maging matatag. "Para sa’yo, Mom." Dahan-dahan akong napapikit, at sa wakas ay dinala ako ng antok. Kahit papaano, ngayong gabi, ay nahanap ko ang kaunting kapayapaan. Kinabukasan