Balik Tanaw Novels & Stories

"Dahil wala akong tiwala sa kanya," "Paano mo siya tinanggap kung wala ka pa lang tiwala? Bonak lang?" saad ko pa, nakakunot naman ang noo nito na parang nagtataka. "Bonak? What is bonak?" Bobong anak. "Bonak means, bilisan mo na lang bumalik dahil bubuo pa tayo ng anak." Ngumiti ako sa kanya nang tumango-tango ito, bobong anak nga.

pilit tawa nito na my pailing iling pa "I'm full I'm leaving" Saad ko at pinunasan Ang big ko at inilagay sa balikat ko Ang backpack ko. at tinungo Ang pinto. " Ingat ka anak"pahabol ni mama "Ingat Rein" _ _ _ _ _ _ _ _ _ _ _ _ _ _ _ _ _ _

Dinig ko na ang tilaukan ng mga manok sa labas ng bahay pati na rin ang mumunting huni ng mga pang-umagang ibon. Iba talaga ang Isla Balikatan. It gives me a different kind of serenity whenever I'm here. But this morning I felt is more special lalo pa at nakalatag sa harapan niya ang kagandahan ni Femella. Alas-singko na ng umaga ayon sa orasan sa ibabaw ng aparador. Papasikat na rin ang araw sa labas. Kanina pa rin siguro gising sina Nanay Paz.

Hinawakan ko ang kanyang pisngi, at pinunasan ko ang mga luhang bumabagsak doon mula sa kanyang mga mata, “ masaya akong nakabalik na ako sa piling niyo.” “Miss na miss ka na ni daddy “ umiiyak siya sa aking harapan na parang isang bata. “Akala ko hindi ka na babalik.” “Siguro, kung naging maayos kami ni Dwayne, baka hindi na nga ako makabalik. Subalit ang Diyos ang gumawa ng pagkakataon upang ibalik ako sa inyo,” nakangiti kong sagot sa kanya. Pinipigilan kong lumuha, subalit hindi ko na iyon napigilan.

sabi niya dito at tinapik naman nito ang balikat niya “Basta tatandaan mo, unahin mo si Pauleen! Minsan na siyang nawala sa iyo kaya huwag mo ng hayaang mangyari ito ulit!”

ALANA Naalimpungatan na lamang ako ng gising nang maramdaman kong may umuuyog sa aking balikat. "Naku iha bumangon ka nga diyan ang lamig-lamig ng sahig," wika ni Nanang at inalalayan akong bumangon. Nandirito na pala siya at tila nalimutan ko yata ang petsa kung kailan siya babalik. Umuwi kasi muna siya sa kanilang probinsya dahil sa anak niya at ngayon naabutan niya na naman ako sa ganitong sitwasyon. Ni hindi ako makatingin ng tuwid sa kan'yang mga nagtatanong na mga mata at tila ba alam na niya kung ano mismo ang nangyari.

'Di ko alam kung pa'no na Kapag wala na ang lahat (sana bumalik) Tuluyang naglandas ang mga luha sa aking mga mata. Bahagya akong yumuko, inabot ng mga daliri ko ang pisngi ko at pinunasan ito. Kapag hindi ka na makikitang muli (Sana bumalik) Ako'y mawawala sa dilim Kung 'di ka na magiging akin Sana bumalik

masayang sambit nito. "Tay," tawag ng binata. Tumingin dito ang ama. "Mag-uusap tayo mamaya." Nagpabalik balik ang tingin nito sa kanila bago nagkibit balikat at tumango. "Sige, puntahan mo nalang ako sa kwadra. Kababalik ko lang galing sa kabilang isla at namiss kong magpagatas ng mga baka." Bago ito tuluyang umalis ay tumingin ito sa kanya. Mas lalong nakita ang wrinkles sa gilid ng mga mata nito dahil sa lawak ng pagkakangiti. "Masaya akong bumalik ka."

malamig nitong tugon at tumalikod na tiyaka ito umalis. Ngumiti naman ako ng nakakaloko, I'm not scared anymore Gray gusto ko lang Naman na bumalik ka sakin gusto ko lang na bumalik ka sa piling ko pero bakit Ang hirap mong pabalikin, bakit kailangan pwersahan at masakit na paraan pa Bago Kita mahuka sakaniya. "MONA'S POV"

dagdag ni manang Isay Tumawa lang naman ako dahil sa pag-aalala niya "Pagbalik mo manang ay mag-uuwi ako ng suman at mga kakanin para sa inyo" Nuong una pa ay nagdadalawang isip pa ito na paalisin ako pero kalaunan ay nagpaalam na din ako sa kanila, kaunti lang ang dala ko, isang travel bag at isang maliit na shoulder bag Hindi ako magtatagal sa probinsya namin pero kukuhanin ko ang pagkakataon na ito upang ayusin ang lahat