Novel & Cerita Baon Sa Utang In English

Pag babanta nito. “Kaya kung ayaw mo mangyari ang bagay na ‘yun! Sumunod ka sa gusto ko!” Matapang nitong wika. Ngumisi naman ako. “Thanks for trying.. kayang kaya ko pabagsakin ang pamilya mo huwag mo kakalimutan na ang ama mo ay may malaking utang sa casino. Kaya ko ilabas ang baho na ‘yun isa pa nag nakaw din ang ama mo ng pera sa kumpanya ko upang makapag bayad sa utang nito. Tama ba ako?” Bulong ko sa teinga nito.

Tumango lang ako sa kanya saka ngumiti. "Ayos lang. Lahat ng tao may utang hindi lang ikaw. Hindi naman siguro milyones yung utang mo sa kanila ano? Bayaran mo na lang at mukhang kailanan din ni Sir Gardo. " Hindi ito sumagot at ngumiti lang din sa akin.

Tanong ko dun sa da sa mga naghahakot habang sinisubukan silang pigilan. "Ang laki na ng utang n'yo sa bangko, hindi naman kayo nakakabayad kaya gamit n'yo na lang ang kukunin namin!" Marahas na sagot nito saakin. utang? malaki? tang'na, anong utang?!

biglang lumambot ang boses ko at lumapit sakaniya. "Bakit naman ako magsasabi sayo?! tsaka, di mo na kailangang malaman pa kung magkano ang utang ni mama! kayang kaya kong bayaran 'yon kahit magkano pa! ayaw naming magkaroon ng utang na loob sayo!" dikdikan nitong sabi sakin, kaya napaatras ako.

Laman ng mensahe: "Ate, sorry ah. Ayaw sana ni Mama na sabihin ko sa’yo ito, pero no choice ako, ate. Hindi ko alam kung saan ako kukuha ng pambayad sa mga inutangan niya ng malaki. Baon na si Mama sa utang, ate."

Uminit ang kanyang mga mata nang makita niya si Rosalie. Lumapit siya kay Rosalie at hinawakan ang kanyang mga kamay. "Rosalie, nawala na ang lahat! Lahat! Iniwan pa tayo ng napakalaking utang ng tatay mo. Ano ang gagawin natin, Rosalie?" Naalala ni Rosalie ang malaking halaga na sinabi sa kanya ni Ethan, at siya'y nag-alala. Naalala niya ang sinabi niya bago sila pumunta dito.

“Yes boss. Pero idadagdag ko ‘to sa utang mo. Okay?” Bwisit na utang ‘yan! Walang katapusan!

tanong ko "So Miss Andres, alam naman nating bago pa mamatay ang mga parents mo ay baon na kayo sa utang, the owner of the lot kung saan nakatayo ang bahay ng parents mo ay tumawag saakin. He said, kung hindi mo raw mababayaran ang utang ng mga magulang mo ay wala siyang choice kung hindi gibain ang bahay na nakatayo sa lote niya" Halos manlumo ako sa narinig, shit saan naman ako kukuha ng pera para bayaran ang milyones na utang nila daddy?

tanong ko. Hinalungkat niya ang bag na bitbit at inilabas doon ang notebook na palagi niyang dala sa tuwing maniningil. "Naka bayad ng twenty thousand ang Inay mo sa kapital at hindi na iyon nasundan. So, bale eighty thousand pa ang utang ninyo. Plus dalawang buwan sa interes na pinaliban ko plus ngayong buwan kaya naging tatlong buwan na ang interes na kailangan niyong bayaran. Pero pwede niyo ako bayaran kahit kaunti lang, para lang hindi lalong lumaki ang utang niyo, " wika niya.

akala ko lalambot si mama kaso nagkakamali ako ng marahas niyang binitawan ang baba ko at nanlilisik ang mga matang tinignan ako. "Magagawan? Cana mahigit dalawang bilyon ang utang namin sa taong ito. At kahit mag kanda sipag kami ng ama mo. Malabong mababayaran namin siya. Hindi ka lang namin ipinamigay Cana. May bayad ka rin." Napa awang ang aking labi sa narinig.. May bayad? Ako!? Anong klaseng mga magulang sila!?