Novel & Cerita Baon Sa Utang In English

Napakamot siya sa batok, "Pero puwede po ba akong mangutang sainyo?" Muling nagkatinginan sina Lanie at Abraham. "Babayaran ko rin po kapag sumahod na ako." "Anak, ano bang pinagsasabi mo?" Nabaling ang tingin niya sa kinikilalang ama. "Pa, kahit lagyan ninyo ng interest." "Bakit kailangan mong mangutang? Our money is yours, too. Hindi mo kailangang utangin iyon. You just need to widraw from your account. You have billions there."

Ano na lang ang gagawin sa kanyang ng mga ‘yon? Sa mga nagdaang araw, sa mga nakikilala kong mga tao, madalas mga gaya nila. . . walang kaibi-kabigan, kapamilya. Basta utang ay utang. Pera ay pera. . . sinasamba dapat. Kung umutang ka— bayaran mo dapat ng higit pa sa interest. Dinaig mo pa ang nanganganak, na kung sa kasabihan, nasa hukay na ang iyong isang paa.

Saan naman ako mangungutang para bayaran ang utang sa kanila? Haist! Hindi ko na alam ang gagawin. ["Oh, ba't parang natahimik ka yata?"] Bumalik ako sa reyalidad nang marinig ang boses ni Kathleen. "Huh?" ["Huh? Hanging habagat. Lutang ka girl?"] "Tsk. May iniisip lang." Pinisil ko ang bridge ng ilong. ["Pero ano G ka? Sayang din 30 thousand, girl!"]

sumbat pa niya imbis magpasalamat, “Kaya namumuro ‘yang mga hospital na ‘yan kasi may mga tulad mong uto-uto eh!” “Hoy Karen, wala ka lang pambayad kaya ka ganyan. Sa susunod kasi yang pag-iinarte mo ilugar mo! Wala ka namang pambayad pakiramdam mo sino kang sosyal! At saka utang yan ha?” Wala akong pakialam kung naririnig man ako ng mga tao ron. Sabihin niyo nang masama ang ugali ko pero kasalanan din naman nila, “Kapag ako hindi mo binayaran ngayong taon ng BUO.” Ipinagdikdikan ko ‘yon, “Ipagkakalat ko na kabit ka at galing sa kalandian mo ‘yang anak mo.” ABANGAN...

Dahan‑dahan ko itong pinulot, akala ko may mahalagang mensahe o tawag, pero pagbukas ko… parang dinurog ang buong pagkatao ko sa nabasa ko. Puno ang History of transactions ng mga cash in at reminder text mula sa mga utang na lalong lumalaki, mga bayaring hindi natapos, at mga talaan ng pusta at resulta. Doon ko nakita nang malinaw: ang kabuuan ng utang ay higit pa sa doble ng halagang dala ko. At higit sa lahat… malinaw na nakasulat kung saan napunta ang bawat sentimong hiniram niya—lahat ay para sa online sabong, sunod‑sunod na pagtataya, sunod‑sunod na pagkabigo.

taas noo kong tanong. "T-ten million. Ten million pesos ang utang nila sakin. Kaya mo bang bayaran yun?" O_________O TEN MILLION PESOS? as in sampung milyon? Talaga? Buti nakakatulog pa sila sa laki ng utang nila na yan. Napakagahaman talaga ng mga magulang ko sa pera. Ten million pesos. Kaya ko bang bayaran yun? I thought to myself. Bakit ngayon ko lang nalaman na may utang sila na ganyan samantalang kapag umuutang ang mga magulang ko, sinasabi nila sakin pero yung sa kanya. Wala naman silang nabanggit sakin pero kapani-paniwala pa rin yun kasi gahaman nga diba ang mga magulang ko sa pera na kahit nag-iisa kong kapatid nagawa nilang ipagbenta dahil sa pera.

Hindi ako naniniwalang magagawa ng tatay ko 'yon para lang sa negosyo. "You want to know something? Okay I'll tell you a story. Once upon a time, umutang ang tatay mo sa tatay ko para gamitin sa Import and Export businesses n'yo. Your company getting better and bigger, pero ang tatay mo ay nalulong sa sugal hanggang sa humina ang kumpanya n'yo ng hindi n'yo nalalaman. Hanggang ngayon 'yong utang niya ay hindi pa bayad. Thats is why he wants you to marry me, dahil ikaw ang kabayaran sa utang niya! I am willing to help your company to stand and get better again but, I'm not gonna marry you. I dont do married for convinience. And yes I like someone else." Sunod sunod na saad niya.

tanong niya rito. “Sampung Bilyon ang utang namin sa kanila, at si Brenda ang gusto niyang ibayad ko. Kung kaya mong bayaran ang utang namin sa kanila, pwede mong itanan ang anak ko, ngunit kung hindi, mas mabuti pang ibigay mo na siya sa akin, bago ko pa pasabugin ang utak mo!”

Ano pong kailangan niyo? "Ang tatay mo may malaking utang sa akin. Tatlong buwan na siyang hindi nagbabayad. Sabi niya, sa susunod na buwan babayaran niya ako, pero hanggang ngayon wala pa rin. Akala niya makakatakas siya, ha?" Masungit at nagtataasan ang kilay nito "Utang? Pero... wala pong nabanggit si Papa sa akin." Pagtataka ko

“Gusto kung kausapin ang ama mo tungkol ito sa mga utang niya kung may balak paba syang bayaran ito o hindi na." “Magkano pala ang utang ng Papa, halos nakuha niyo na lahat ng ari-arian namin kulang paba lahat ng 'yon." May kulang pa si Rafael na two hundred million sa akin kaya niyo ba 'yang bayaran sa akin ngayon? “Paano namin banayaran 'yan, ang negosyo namin halos nasa inyo na ang lahat kinuha niyo narin ang lupain namin saan pa kami kukuha ng ganyan kalaking halaga!"