Baon Sa Utang In English นิยาย & เรื่องราว

"Aminin mo nalang kasi na hindi mo maintindihan ang Ingles ko! At anong glamar ang sinasabi mo? Nakakain bayan? Heheh mamigay ka namn ateyy." "Talaga ba! Ang sabihin mo hindi ka marunong mag english at tyaka wag kang kumanta kasi AMPANGIT NG BOSES MO ang sakit sa tenga!" Isa pato eh, ang bobo hindi man lang sinagot ang pang huli kong tanong pagkain talaga siguro yon. Tsk, ang damot talaga kahit kailan! Hindi ba nya alam ang kasabihang 'if you haves blessings then shareit'

"Baon 'yun, Gab! Baon! Magkaiba ang baog sa baon, jusko!" Kumunot ang noo niya, tila ba nag-uumpisa nang mag-compute ang kaniyang bilyonaryong utak para i-translate ang sinabi ko. "Baog? You mean like a bento box? Or pocket money for school?" Mariin na akong napapikit sa sobrang frustration. "Baon pa rin 'yun! Ba, on!" halos mapatili na ako sa inis. "Ang layo ng bento sa sinasabi ko!"

“Sa pagkakataong ito, hindi mo na siguro sasabihing wala kang pera, hindi ba? Huwag mong kalimutan, may hawak pa rin akong bagay laban sa iyo!” May panunuya sa boses ng lalaki, ngunit sapat iyon upang manginig ang sinuman sa takot. Parang tumigil ang paghinga ni Shiena. Muling sumagi sa kanyang isip ang nakakatakot na mukha at ang kumikislap na ilaw na nakatutok sa kanya. “...Natural lang na bayaran ang utang! Napakarami nang taon ang lumipas. Panahon na para singilin ang prinsipal at interes!”

Ang kanyang tinig ay paos "Siyempre, gagawin ko ito kahit hindi mo pa sabihin. Ang pamilya namin ay may utang na loob sa inyo, at ako'y magbabayad sa utang na loob na iyon." Ngumiti ng mapakla si Maureen , saka nagsalita, "hindi mo na kailangang magbayad ng kahit ano pa man. Kung gusto mo talagang makabayad sakin, umuwi ka na ng Pilipinas at wag ng pumunta dito kahit kailan.. pagod na ako masyado sa lahat ng bagay na nangyari sa atin."

“Paanong naging utang yun? Anong klaseng utang yun?” “You avoided me at bilang kabayaran sa ginawa mo, ikaw ang makakasama ko para mamasyal dito sa Baguio. We already here anyway kaya bilisan mong gumaling.” Nag-uutos na ang tinig niya na para bang ganun lang kadali na maalis ang sakit. Utang na pala yun sa panahon ngayon? May magagawa pa ba siya dun? Kay Rocco siya nakasakay kaya hindi rin naman siya makakauwi hangga’t hindi pa gustong umuwi ni Rocco.

"Bakit naka limutan mo ba, ang naganap sa casino, ang pagka alam ko, binenta ka sa akin ng boyfriend mo." "Excuse me, ang pagka tanda ko, di ako pumayag na ibenta ako, sino kaba para bilhin mo ako? diyos kaba hindi naman, walang sino man ang pwedi ang bumili sa akin dahil buhay ko ito." "Pero wala kana magagawa binili na kita sa dami ng utang sa akin ng ex mo sa tingin mo ganun-ganun lang." "Wala ako paki alam sa utang nya, diko na kasalanan yun, ang tanga mo naman kase bakit nag pa utang ka.?"

Hindi ko yun hiningi. "Akala ko libre nalang yung load?" "Libre? Sinong may sabing libre? May puhunan yun. Hindi pwedeng libre. Yung overload lang ang libre pambawi ko sa kanya pero yung load hindi. Crush na kong crush pero ibang usapan pagdating sa negosyo. Hindi ako pwedeng malugi dahil madami tayong bayarin. Sabihin mo kay Kuya Buboy na sinisingil ko ang utang nung amo niya sa akin. Walang gwapo gwapo, walang pogi pogi pagdating sa business. Wag niya akong takbuhan dahil kahit saan siya magpunta hahabulin ko siya."

nilingon ko ang Senyorito na nakanguso parin at talagang natatawa pa siya sa sitwasyon namin ngayon? "Senyorito tara na, babayaran ko na utang ko sa'yo." tumango ako sa kanya na para bang sinsabi na sumunod siya sa akin. "Tasya, you know you can pay your debt here right?" ohmygash, nag-eenglish na si Vina. Nung last time na narinig ko siyang nag-eenglish inaway niya ang kaklase naming pabida at muntik ng may lumabas na hindi dapat lumabas sa bunganga niya.

Bago nga ako nagtungo sa aking silid lagabi ay pinakita at sinabi nga ni daddy na bayad na ang utang nila sa bangko. Binayaran na nga ni Mr.Carlson ang utang nila sa bangko na nagkakahalaga ng limang milyon. Hindi ito maliit na halaga para sa taong naghihikahos pero sa groom to be ko ay tila bumili lamang ito ng kendi sa tindahan. Ganoon ito magtapon ng salapi.

Konting tiis na lang makakaahon na rin ako sa hirap, makakawala na rin ako sa putik. "Abay San ka pupunta? Maglalakwatsa ka? Hindi maari yun, maaga tayo ngayon sa bar dahil tatlong buwan na tayong hindi nakabayad sa upa kaya dapat kumayod tayo." haayyy. Saan niya ba kasi ginastos yung kita namin? Sa bisyo niya, sa mga barkada niya, at sa mga lalaki niya.