Beautiful Tagalog Words Novels & Stories

Tatawa tawa kong saad sa kaniya habang pinupunasan ang mga luha ko. “Akala ko naman kung ano na, tara na?” malambing niyang saad at inilahad sa akin ang kamay niya. Hinawakan ko naman iyun at sabay na uli kaming naglakad. “Bakla ka talaga no?” “Hoy anong bakla ka jan, tears of joy yun. Ang hilig mo kasi sa mga biglaan eh nagugulat tuloy ako sa mga sinasabi mo.”

I remember how simple and happy my life with my Mom, I am not expecting this would happen to us. Nangilid ang aking luha sa isiping gagawa ako ng masama sa walang kamalay malay na lalaki, but for my mother's freedom... gagawin ko. Hindi ko alam paano ako makikipagsapalaran sa mga mayayaman, panigurado rin ay kailangan kong magsalita ng Ingles sakanila. Napatingin ako sa ganda ng paligid, it looks peaceful and relaxing. Makikita mo ang lupain ng De Marquez at ang dagat na malapit sa maraming puno na pagmamay-ari rin nila. Laking pasasalamat ko na mayroon paring magandang tambayan sa Mansion at dito nga sa terrace ng kuwarto.

Kasabay nito ang malakas na tuksohan ng mga sumaksi sa kasalan. My breath was ripped from my lungs as I turned my gaze to Lawrence. His eyes were gleaming with amusement. He then slowly licked his lips. Marahan nitong hinaplos ang pisngi ko. Kasabay nang mahina niyang pag bulong. "I love you.." Marahan na ngang lumapat ang halik na iyon. Hindi lang iyon ordinaryong halik. Dahil matagal at matamis ang halik na aming pinagsalohan. Kung hindi pa pumalakpak ang lahat ay hindi kami mag hihiwalay.

Bahagya n'yang sinilip si Nalie at nakita n'yang nakatunghay ito sa kan'ya habang kagat-kagat ang pang-ibabang labi at namumula ang mukha na mas lalo pang nagpadagdag sa kagandahan nito. "You are beautiful baby and I love you so much," puno ng pagmamahal na sabi n'ya rito. Mas lalo pang namula ang pisngi nito habang nakatingin sa kan'ya. Alam n'yang nahihiya ito sa kan'ya kaya naman para mawala ang hiya nito ay sinimulan n'ya na ang kan'yang pakay.

"Paulo Santiago pushed for a 'lifestyle-first' approach. Akala niya, kapag puro models sa mamahaling damit ang ipapakita, kusang susunod ang kita." Napatitig ako sa seryosong mukha ni Dante. Ito kasi ang unang beses na narinig ko siyang magsalita ng Tagalog. Kahit fluent siya sa English, kayang-kaya niya pa ding magsalita ng tuwid na Tagalog nang hindi bumabaluktot ang pronunciation niya ng mga salita. Nang tumingin siya sa akin ay kaagad akong nag-iwas ng tingin.

Nagkatinginan silang dalawa subalit mabilis na umiwas ng tingin ang dalaga. "Ako, apo ni lolo. Bata pa lang isinilang na akong mayaman. Lahat ng gusto ko nabibili ko pero hindi ko inisip maging perpektong anak ng aking ina at perpektong apo ni Lolo Delio. Dahil, kahit anong gawin ko hindi 'yon maaabot. Kahit gaano man ako kayaman, hindi pa rin magiging perpekto lahat. Ginawa ko lang mga bagay naisin kong gawin para sa sarili ko. Alam ko sa aking sarili na mayroong hangganan ang lahat. Kaya, Mr. Bustoz kung ang perfectionism ang pagpapakita sa'yo ng kahusayan, maaari na kahit sa pag-ibig mapupunta pa rin lahat sa imperfection. Tao lang tayo nagkakamali at may pagkukulang. Di mahalaga ang sasa

"Say it, please..." "Mahal kita..." "Say you would never leave me..." "I won't... I won't leave you... Never." Suminghap ito na parang nakahinga ito ng maluwag dahil sa sinagot niya. Nalaoikit nitong idinikit ang noo sa noo niya. "You promised?" mabining anas nito na bahagyang tinutukso-tukso ang labi niya. "I... I promise..."

sabat ng girlfriend ko. "Paano ka natutong magsalita ng tagalog? Dahil kay direk Jin?" tanong ni Ester tumango ang girlfriend ko. "Baka kayo ang tinadhana!" ngiting sambit ni Marga sa amin hindi ako nagsalita at gano'n din siya. Hindi namin first love ang isa't-isa ang kaibahan hindi niya alam kung sino ang first love ko.

Mabuhay… (flying kiss to the audience) Habang nakatingin sa kandidata ay hindi ko mapigilang mapatulala. G*dd*mm*t! Para akong teenager na nakita ang crush ko sa kalayuan. Hindi ko dapat maramdaman ‘to lalo pa at kinse anyos pa lang ang aking pinagnanasahan. Oh! Yes! Pinagnanasahan dahil simula nang makita ko siya sa bayan ay hindi na siya mapuknat sa aking isipan. Ang inosenteng ngiti . Lalo na ang kanyang katawan. Napakabata pa pero hinog na ang katawan. Pasalamat lang ako at nandito siya sa Pilipinas kung saan alam kong ang mga katulad niyang maitim ay hindi masyadong pinapansin dahil sa kanyang kulay. Pero iba ang bansang kinalakhan ko at ang kagaya niya ay masasabi kong Exotic.

Matapang pa rin na wika niya. This is the thing that I like about her. Masyado siyang palaban. Tsk, I smirk again before I started to speak, "Obviously, I can help you. Isa ako sa pinakamagaling na abogado ng bansa, kayang-kaya kitang tulung—"