Being A Teacher Quotes นิยาย & เรื่องราว

Sinusubok talaga ang pagiging ulirang guro niya. Ilang araw nang absent ang isa sa kaniyang estudyante. Hindi sumasagot sa tawag at hindi rin nagre-reply sa messages niya. At bilang adviser ay hindi siya mapakali. Kilala niya ang mga estudyante niya at ramdam niyang may problema ang bata. Kaya heto siya ngayon, tinutupad ang saying na “My Teacher, My Hero”. Kahit sinusubok ng panahon ay pinilit pa rin niyang puntahan ang address na nasa student records.

Galit na galit ito at dinuro pa ako. "Huminahon po kayo Mr and Mrs. Tevez. Idadaan natin ito sa magandang usapan. HIndi niyo na kailangan pang sumigaw dahil may mga bata tayong kaharap." mahinahon namang sagot ng Teacher at pumagitna pa.

"Hindi mo kailangang patunayan ang sarili mo para sa ibang tao. As long as you know your worth, you know that nothing is impossible and you know your strengths, then go! Don't let anyone know your next move, show them the result!" "Bagay po kayong maging teacher. Ang ganda po ng ibinibigay n'yong advise." komento nito. "Ano ka ba masyado mo naman akong niloloko haha." "Hindi po kaya kita niloloko madam. Ang swerte po ng magiging asawa mo."

“Kahit hindi pa ganoon katagal mula noong nagsimula kang magturo dito, malinaw na makikita ko na ang lahat ng ibang guro at mag‑aaral ay lubos na nagmamahal at gumagalang sa iyo. Napakaganda ng iyong pangalan at reputasyon sa loob ng pamantasan na ‘to!” Dahan‑dahang umiling nang bahagya si Theodore habang nakangiti rin, walang kahit katiting na pagmamalaki o pagyayabang sa kanyang kilos at itsura. Ang kanyang boses ay nanatiling malambot, mapagkumbaba, at puno ng paggalang habang siya ay sumasagot. "Thank you so much for your kind words… I’m simply doing what I should, and what is my duty as a teacher.” mahinahon niyang ipinaliwanag.

I am teaching in high school here in Davao. "There are some lessons in life that we need to learn the hard way but it's okay. That's how life is and we have to deal with it in order for us to survive." I said softly and smiled. That's the reality of life sometimes we are knocked out but we have to stand up. Stand up and continue moving. "You're so strong teacher . We couldn't imagine the pain you've been through yet you survived graciously. And now looking at you, you are so successful and still so humble. We are so proud of you teacher Chiara. So proud."

“Wala po Ma’am.” Saka napa-peace sign ako sa kanya. Bati na tayo Ma’am, sadyang ikaw lang talaga ang may nararamdamang inis sa akin. Sensya na kung wala talaga akong naibibigay na chocolate kapag teacher’s day. Mahirap lang ako. Napabuntong hininga ito. “Magsi-upo na kayo.” Sabay-sabay naming upo. Ang sungit talaga nitong si Mrs. Fabricio. Yung tipong laging dinaratnan ng kabuwanan niya. Sa dami ng studyante ako pa talaga ang na-special mention kaagad.