Keeping Silent Quotes Novels & Stories

Nakahanda na ang mga gamit na kakailanganin namin kaya pinaupo ko na sila sa kutson. Tahimik lang sila. Habang ako, nakaluhod sa harap ng silya na ginawa kong lamesa. The silence was deafening but my heart was too loud that I heard it pumping against my chest. Using a purple scented paper and my favorite pen, I wrote a calligraphic quotation. Hindi na iyon tulad ng una kong sinulat para sa kambal na ginaya ko sa nakita naming papel. Subalit iyon ang mensaheng alam nilang kahulugan noon.

Tsk. Silence. Uncomfortable and deafening silence. Ang tanging naririnig ko lang ay ang tunog ng paghinga at pagbuntong-hininga niya, iyong d****b kong nagtataas-baba sa sobrang galit at maging ang lagutok ng suot kong pulang 4 inch strap stilleto habang naglalakad palabas ng library niya ang tanging maririnig. “I’m sorry. Sorry for making you remember that chapter of your life. It’s done. He is long gone. You’re the winner, Karmine. We won. We’ll be there in the party, so you don’t have to worry about anything.”

“So hindi pa tapos ang proyekto.” Habang tumatakbo ang van sa madamong kalsada, bigla kong napansin ang kakaibang tunog mula sa radyo—isang mahina at paulit-ulit na static pattern na para bang isang morse code. “Marcus, naririnig mo ‘yon?” tanong ko. Sinubukan niyang i-adjust ang frequency. Ang static ay naging mas malinaw—at unti-unti, naging boses.

--- --- --- --- Napatingin ako kay Cael. --- --- --- Sa lalaking minsang nahulog sa kapangyarihan. --- --- --- At ngayon... --- --- --- Nauunawaan ko. --- --- --- Hindi ang kapangyarihan ang kalaban. --- --- --- Ang kalaban ay ang taong nakakalimot kung bakit niya ito hawak. --- --- --- --- Lumapit si Silas. --- --- --- "Quinn." --- ---

Pagkarating namin sa interiyor ng silid-aklatan, agad naming nabasa ang karatulang nakasabit sa kisame: observe silence. Kaunti lamang ang mga tao sa loon. Marahil, nasa computer shop sila; abalang-abala maglaro ng mga walang kwentang bagay. Sa halip na itabi nila ang perang kanilang na itataya sa kompyuter, pagkagunom pa rin at walang pagbabago. Embes na pagkain o masasarap na minandal ang kanilang bilhin, kompyuter pa rin.

Napangiti naman ako sa kanya at pinat ko ang ulo n'ya at alam na niya na silent means yes. ****** LMCD22

Napapikit ako sa nabasa kong message ng kapatid ko. Marami na siyang message sa akin ngunit hindi ko lang napansin kase naka silent. Nag vibrate naman ito kapag merong text o tawag pero ngayon lang naka silent. Siguro pinalitan ni king, siya lang naman ang may hawak ng phone ko.

He said using his husky voice. Napaawang ang labi ko sa sinabi niya. Bumaba ang kamay nito sa bewang ko at hinapit ito papalapit sa katawan niya. Umangat ang gilid ng labi nito, "silence means yes." Hindi na ako nakapagre-ak ng angkinin niya ulit ang labi ko at mahigpit na niyakap ang bewang ko.

Napapikit na lang ko dahil hindi ko pala natanggal sa silent mode ang phone ko. Kaya naman ako na ang tumawag sa kanya na agad naman niyang sinagot. “Goodness Willow! Bakit ba hindi mo sinasagot ang tawag ko?” Nandoon ang galit sa boses ni Josh pero mas ang pag-aalala. “Sorry babe! Hindi ko pala natanggal yung silent mode ng phone ko kaya hindi ko narinig ang pagtawag mo.”

m. Sammy🥰✨ Naka-save sa pangalan. Ang cute pa ng spelling. Sa tahimik na gabi, parang sumabog ang ringtone. Hindi lang sa kwarto, kundi sa mismong ugat ng dalawa. Zein stayed quiet. Hindi na niya kailangang sabihin ang nararamdaman niya. Elio also stayed quiet, feeling a little guilty. He can feel Zein's heartbeat getting faster and faster.