Believe Me Novels & Stories

Hanggang ngayon kaunti pa lang talaga ang nilaki ng tiyan niya mula noong huling punta ko dito. Tumango ako sa sinabi niya dahil alam kong tama naman iyon pero parang ang pangit naman yatang pakinggan na kaagad akong nagkaganoon gayong gano'n lang naman ang nangyari.Gusto ko na lang din na magbuntong hininga.Hindi ko alam pero mabilis akong ma-bother na ng mga sasabihin ng mga taong nasa ganitong mundo dahil alam kong wala pa akong alam at alam kong kahit na makapangyarihan na ang mga taong nakapaligid sa akin,they still don't believe in me ,they don't trust me yet and i know i have to gain that.

sagot ni Paula sabay ngiti. “Naku, ganyan talaga siya. Pero in fairness, kapag napansin niyang maayos ka, binibigyan ka niya ng trust. Kahit cold siya, hindi naman unfair. Strikto lang,” sagot ni Bela habang nagbubukas ng juice. “Good to know. Alam mo, ang dami mo talagang helpful tips,” sabi ni Paula.

He boasted. Umikot ang mata ko sa narinig. Minsan talaga ay ayokong kausap itong nasa harapan ko, iba rin ang taglay na kayabangan, gusto kong masuka. I sarcastically chuckled and prop my elbow on the table as I leaned my chin on my hand. "Do you want me to believe that?" "Don't believe me then. Hindi ko na lang sasabihin na halos magmakaawa iyon sa harapan ko para makuha ang address mo."

Naramdaman kong bumagal ang pagpapatakbo niya ng kotse at saka ito tumingin sa akin. “Would you believe me if I said no?” Nagbawi agad ako ng tingin nang magtama ang mata namin. “Hindi,” tipid kong sagot. “Pwede mo namang aminin.”

Nakipagpustahan siya dahil nachallenge siya sa akin? "But Ada believe me, hindi na yon ganon ngayon, dahil mahal ka talaga ni Christopher and that's the truth, He loves you very much kaya ayaw niyang ipaalam sayo kasi ayaw niyang magbago ang nararamdaman mo sa kaniya" Ilang beses nagbukas sara ang bibig ko. 'I hope that you always choose to trust me' Kaya pala nasabi niya yon, dahil ito ang ginawa niya.

“Please…” Inalalayan niya akong tumayo at niyakap ako. “This isn’t true, baby. Maniwala ka sa akin, that’s fake. You have to believe in me. Trust me, baby.” Umiiyak na yumakap ako ng mahigpit sa kanya pagkatapos kong bitawan ang papel na hawak ko. “Naniniwala ako sa’yo, Tyler. I trust you because I love you..”

And this time, I’ll trust him…I won’t be afraid or full of doubts anymore. ****

Hindi natin malalaman ang sagot kung takot tayong lumabas sa comfort zone natin, kung takot tayong masaktan at kung hindi tayo susugal. We need to believe in ourselves. But, to make things easier... we have to believe and have faith in Him. Kahit na hindi madali at madalas ay mahirap. Kahit pa nawawalan na tayo ng pag-asa. Kahit pa tila napakaimposible ng mga bagay. At kahit pa nasasaktan na tayo nang sobra. We have to believe in him. Everything in this world is uncertain, except for him. His words, promises, and His love for us have no end.

“Naniniwala ka ba talaga sa akin?” “Oo.” Napabuntong-hininga ako at inabot ulit pabalik sa kanya ang cellphone niya. “Deon, it’s okay. Maaaring namamalikmata lang ako no’n.” He gently pushed the phone back to me and slowly shook his head. “Trust me, I believe you because I believe that beasts exist, too. You need someone who will protect you from them. I’m no Superman but I can be that someone, I promise,” he assured me.

sabi ko kay Willow habang nakatingin sa aking anak at humilig naman siya sa balikat ko “Ako din naman babe! Hindi talaga ako makapaniwala nung ikwento mo ang lahat sa akin. Natakot ako noong una pero ngayon, naisip ko na hindi pala ako dapat matakot!Oo at may mga nangyayari sa mundo natin na hindi natin kayang ipaliwanag pero ang mahalaga, nag-iwan ito ng aral sa atin! At maswerte tayo na nabigyan tayo ng isa pang pagkakataon. God has rewarded with a miracle at yun ang palaging sinasabi sa akin ni Nay Belen. Na magtiwala tayo sa plano ng Diyos para sa atin!”