Believe Me Novels & Stories

He boasted. Umikot ang mata ko sa narinig. Minsan talaga ay ayokong kausap itong nasa harapan ko, iba rin ang taglay na kayabangan, gusto kong masuka. I sarcastically chuckled and prop my elbow on the table as I leaned my chin on my hand. "Do you want me to believe that?" "Don't believe me then. Hindi ko na lang sasabihin na halos magmakaawa iyon sa harapan ko para makuha ang address mo."

Naramdaman kong bumagal ang pagpapatakbo niya ng kotse at saka ito tumingin sa akin. “Would you believe me if I said no?” Nagbawi agad ako ng tingin nang magtama ang mata namin. “Hindi,” tipid kong sagot. “Pwede mo namang aminin.”

Dagdag pa nito. "Tingin mo maniniwala ako sa 'yo?!" Matapang naman niyang tugon dito. "Ah. Silly me. How can't I realize that to see is to believe?" Naaaliw na anito habang nakangisi pa rin.

Nakipagpustahan siya dahil nachallenge siya sa akin? "But Ada believe me, hindi na yon ganon ngayon, dahil mahal ka talaga ni Christopher and that's the truth, He loves you very much kaya ayaw niyang ipaalam sayo kasi ayaw niyang magbago ang nararamdaman mo sa kaniya" Ilang beses nagbukas sara ang bibig ko. 'I hope that you always choose to trust me' Kaya pala nasabi niya yon, dahil ito ang ginawa niya.

“Please…” Inalalayan niya akong tumayo at niyakap ako. “This isn’t true, baby. Maniwala ka sa akin, that’s fake. You have to believe in me. Trust me, baby.” Umiiyak na yumakap ako ng mahigpit sa kanya pagkatapos kong bitawan ang papel na hawak ko. “Naniniwala ako sa’yo, Tyler. I trust you because I love you..”

sabi ko sa kanya at kumindat. "Okay, I believe you." sabi niya. "Kahit hindi totoo ang sinabi ko maniniwala ka parin sakin?" tanong ko sa kanya. "Yes!" sagot niya. "Why?" tanong ko. "In this life, I only believe in you, I hope you also believe in me too." sabi niya kaya maya tumango ako. "Of course, trusting each other is normal to us diba? Kasi first of all we're married at also we have a deal." sabi ko tumango naman siya.

he whispered. Hindi ako naniniwala sa pangako. Dahil lahat ng naipangako sa 'kin ng mga taong mahalaga sa buhay ko ay hindi naman natupad. Pinaniwala lang nila ko sa mga bagay na wala namang kasiguraduhan. But I don't know what's with Lance's words that urge me to believe in it. I want to believe in promises. Again. -----

Ang kaniyang mga daliri ay pinunasan ang mga luhang patuloy na dumadaloy sa aking pisngi. Ang kaniyang mga mata ay tumitig nang malalim sa aking mga mata, tila ba doon niya gustong itanim ang katotohanan ng kaniyang mga salita. "Please believe me. I'm telling the truth. I don't want to lose your trust. I really mean it. You know I will never lie to you…” "Pero ang kasal mo—"

naiiyak nitong tanong. Umiling sya at ngumiti muli, “Of course not.” nakahinga ng maluwag ang anak nya sabay baling sa kuya nito. “Kuya, You’re liar!” “I just said ‘maybe'. Don't believe immediately if what was said is not sure or certain. Don't trust easily or you will face your consequence like how this dude trusted his animals, believing he would not be bitten and the next day he was rushed to the hospital because one of his animals bit him. How funny.”

sabi ko kay Willow habang nakatingin sa aking anak at humilig naman siya sa balikat ko “Ako din naman babe! Hindi talaga ako makapaniwala nung ikwento mo ang lahat sa akin. Natakot ako noong una pero ngayon, naisip ko na hindi pala ako dapat matakot!Oo at may mga nangyayari sa mundo natin na hindi natin kayang ipaliwanag pero ang mahalaga, nag-iwan ito ng aral sa atin! At maswerte tayo na nabigyan tayo ng isa pang pagkakataon. God has rewarded with a miracle at yun ang palaging sinasabi sa akin ni Nay Belen. Na magtiwala tayo sa plano ng Diyos para sa atin!”