Bewilderment Mga Nobela at Kwento

May natapon lang naman na juice sa polo ko. Napatingin yung mga tao na malapit sa pwesto namin. Cal tried to pull me, but I removed his hand on mine. Nakaramdam siguro ‘tong siraulong ‘to na anytime sasabog na ako na parang bulkan sa sobrang inis. Ang pinaka ayaw ko sa lahat ay ang nadudumihan ang mga damit ko! Nakakabwisit ano ba yan! Bakit ba kasi hindi tumitingin ‘tong babaeng 'to sa dinaraanan niya?

Tuluyan na akong napaupo sa sobrang panghihina ng aking tuhod. Agad naman niya akong nasalo at ibinagsak sa kama. Sa isang iglap ay nasa ibabaw ko na siya. Wala na rin siyang suot na pang-itaas. Busog na busog ang aking paningin sa kanyang pandesal. Hindi ko tuloy alam kung saan ako titingin! “I’m cold,” nabubulol na saad ako. “I think I need to get dressed…”

dagdag pa neto gamit ang marahas at mataas na boses. Those words made Astria speechless. Halos nanlamig ang buong katawan nya at tila naubusan ng dugo ang mukha nya. Her mind is so chaotic, hindi nya alam kung paano aayusin ang gulo sa utak nya. She really don't know what to do anymore. She's so confused.

Inosenteng tanong ni Regina. "Basta, makinig ka nalang." Nilibot niya ng tingin ang paligid para malaman kung may tao o wala. Nang makita na walang tao ay hinawakan niya ito sa mukha saka mabilis na hinalikan. Napahawak siya sa dibdib ng tumibok 'yon ng napakabilis at malakas. 'What's happening to me?' "Pwede na akong dumilat? Wala na ba?"

Nahiya ang bagyo sa mood nito. Kung ilalarawan ang kilos nito ay p’wede nang ilahad ni Anne na katakot-takot na pressure ang kinailangan nitong suungin bago nakumbinsi ang sarili na sumalo sa hapagkainan. Napipilitan lang talaga ito kanina na sumabay sa kanya. Hindi yata ito pinapatahimik ng konsensya kaya gano’n na lamang kung pakitaan siya ngayon ng kabutihan. Pero ika nga’y damage has been done and when she said that, she was probably talking about emotional damage. Kung iniisip nitong madadala siya nito sa Reverse Psychology, nagkakamali ito.

Isang structural malfunction kumbaga. Pero kahit anong pilit ni Lauren na i-rationalize ang nangyari, naroon pa rin ang matinding inis sa dibdib niya. Kung hindi naman pala seryoso ang propesor, bakit kailangan pa nitong umabot sa ganoong klaseng paghahamon o paglalaro sa loob ng opisina? Inaamin naman niyang naging mapaghamon at mapaglaro rin siya, pero hanggang asaran at patalasan lang ng isip ang kaya niya. Hindi niya binalak na umabot sila sa isang halik. At hindi lang basta halik—dahil unang halik niya iyon. Ang unang halik na tila madali lang itinapon ni Anne pagkatapos.

Bakit ba ako nauutal for pete's sake? "I like your reaction. Stuttering? Scare with me?" andiyan na naman yung evil smile niya na dahilan para lumambot yung mga tuhod ko. Parang may nararamdaman akong di magandang mangyayari. Knowing this man is really a pain in ass. Sa tuwing nakakasama ko siya o kahit makita ko lang siya, laging may masamang nangyayari. "Huh! Like who c-cares?" sagot ko pa kahit sobra na akong kinakabahan.

Jeez, what is wrong with me? *******

Huminga siya nang malalim at nginitian ang sariling repleksiyon. Nagpasya siyang lumabas upang tumingin-tingin at baka nasa labas na ang kaniyang hinihintay nang hindi sinasadyang mabangga niya ang isang babaeng matangkad, maputi, balingkinitan ang katawan, at nakasuot pa ng shades. "Aray! Bulag ka ba?" naiiritang wika ng babae. "Sorry ho! Sorry ho, Ma'am!" ani Cleo. "Hindi ko ho sinasadya. Pasensiya na po." Makailang beses siyang yumuko.