Beyond In Tagalog Mga Nobela at Kwento

Napatingin naman ako sa kanya dahil sa paghalakhak niya. "Advance kasi kayo. Actually, pinangalanan itong hidden forest ay dahil sa nakatago ang lugar na ito. Kung nandoon ka lang kasi sa labas malapit sa kalsada ay hindi mo talaga makikita at matatanaw ang ganda sa loob nito, bukod pa roon ay iilan lang ang nakakaalam sa lugar na ito kaya binansagan nila itong hidden forest" "Ganoon ba kaya naman hidden forest ito. Paano mo naman pala nalaman ang lugar na ito?" Tanong pa niya.

Nahirapan ito sa pagtunton sa dalawa, ultimo dashcams ng mga random na sasakyan ay inisa-isa niya, malutas lamang ang problema ng kapatid. Narating niya ang lugar na tinatawag na Sogod, Bacacay. Liblib na lugar sa probinsya ng Albay sakop ng rehiyon ng Bicol. “Excuse me, Ma’am. Namumukhaan niyo ba ang mga taong ito?” tanong ni Enrico sa isang ginang na nakasalubong niya sa daan. Tinitigan na mabuti ng babae ang larawan. “Teka, kamukha ito ng bagong lipat na mag-asawa riyan sa malapit. Si Fred at Lian! Kaano-ano mo ang mga ito?” tanong nito.

“May tao ritooooo!” Walang lumalapit sa akin. Walang nakakakita kaya tumigil na ako. Patungo ako sa p’westo ko kanina na walang basa kaso sa kamalas-malasan, nadulas ako. Ramdam ko ang hapdi sa aking tuhod, siko at pisngi. Madilim, hindi ko nakita na madulas. Mangiyak-ngiyak na ako sa aking kalagayan. Tumayo ako, masakit ang aking mga tuhod kaya ika-ika akong maglakad. Nang marating ang p’wede, napahinga ako nang malalim at umupo nalang doon. Naghihintay na may pupunta sa akin dito.

Tandang-tanda pa niya kung gaano kalakas ang hangin at ang mga pagpatak ng ulan. Eighteen years old siya no’n. Katatapos lang ng debut niya. Nakatanggap siya ng text galing sa Daddy niya. Nagsabi itong late itong makararating sa birthday niya dahil sobrang traffic daw. Galing pang Cebu ang Daddy niya. Hindi na niya matandaan kung anong rason kung bakit ito nagpunta ng Cebu. Nagtampo pa siya dahil natapos na lang ang birthday niya ay ni anino ng Daddy niya ay hindi niya talaga nakita kaya kinuha niya ang cellphone sa kaniyang bag at tinawagan ang kaniyang Daddy.

Biglang tumalim ang paningin ni Celeste sa binata. “Binabawi ko na ang pagpayag kong mayakap mo ako habang natutul-” “Ops! Wala ng bawian pa! I will sleep beside you and I will hug you tightly. I miss my best friend, Celeste. I miss being with you, being near you.” Malamlam ang mga mata nitong wika sa dalaga. Ilang beses tuloy na napalunok si Celeste. Muling umukilkil sa isipan ang mainit na gabing pinagsaluhan nila ni Nizar. Iniiwas ni Celeste ang paningin sa binata.

Jeizhiro Hindi ko pa nauubos ang isang bote ng beer ng may lumapit na namang isang babae sa akin. Hindi naman ako tanga para hindi malaman kung ano ang pakay nila. Ang alam ko mahigpit na itong pinagbabawal sa mga ganitong lugar. Tinaboy ko na kanina ang isa. Ang pakay ko talaga sa lugar na to ay inom at hindi kasama ang babae. Babalik na ako sa San Agustin bukas at hindi ko alam kung kelan ako pwedeng mag off ulit.

Bago pa lang siya sa A&C kaya kaunti pa lamang kilala niya at isa si Cedrick roon na ipinakilala naman sa kanya ni Kamia noong nakaraang buwan nang magkasabay sila sa cafeteria. Malayo na rin ang nararating nila at matagal-tagal na rin silang bumibiyahe at nang tumingin si Bryanne sa salaming bintana ay nakita niya ang malaking arko sa unahan. “Welcome to Barangay Poblacion", iyon ang malinaw na nakasulat sa arkong gawa sa bakal. Umangat ang kilay ni Bryanne. Sino kaya ang kaibigan ni Kamia na taga rito?

sabi ko sa nangangatal na boses. "Felicia, bakit ba lagi mo akong ginugulo? Simple lang din naman akong tao, kagaya mo simple lang din ako mag-isip. Kagaya mo, simple lang din ang gusto ko. Pero bakit..." Banayad na ang boses niya habang naramdaman ko ang kamay niyang humigpit ang hawak sa baywang ko. "Bitawan mo nga ako. Baka may makakita sa atin."

"Ako, apo ni lolo. Bata pa lang isinilang na akong mayaman. Lahat ng gusto ko nabibili ko pero hindi ko inisip maging perpektong anak ng aking ina at perpektong apo ni Lolo Delio. Dahil, kahit anong gawin ko hindi 'yon maaabot. Kahit gaano man ako kayaman, hindi pa rin magiging perpekto lahat. Ginawa ko lang mga bagay naisin kong gawin para sa sarili ko. Alam ko sa aking sarili na mayroong hangganan ang lahat. Kaya, Mr. Bustoz kung ang perfectionism ang pagpapakita sa'yo ng kahusayan, maaari na kahit sa pag-ibig mapupunta pa rin lahat sa imperfection. Tao lang tayo nagkakamali at may pagkukulang. Di mahalaga ang sasabihin ng iba at di rin mahalaga kung di ka malakas, ang mahalaga na alam mo

Eight kaming magkakasama, so basically tulog pa ang apat. "Do you have plans for today? Mamayang gabi pa ang balik natin sa Pilipinas. Pwede pa tayo maglibot at mag-shopping," suhestiyon na sabi ni Angelo. "I'll go for shopping later, Capt. Malapit na kasi birthday ng mother ko. Kasama ko si Ria and you guys can go with us too," sagot ni Diane. "How about you, Kali?" Tanong sa akin ni Angelo.