Beyond The Horizon Novels & Stories

Ang horizon ay lumalawak, adaptive, at alive—a living manifestation ng pulse, memory, consequence, foresight, at stewardship nina Lena at Adrian. At sa puntong iyon, alam nila: ang horizon ay hindi lamang isang environment o test. Ito ay ecosystem, evolving, alive, at reactive sa integrated pulses nila. Sila ay hindi lamang masters; sila ay guardians at co-creators, responsable sa evolution ng Realm Beyond, at sa kinabukasan ng bawat pulse, modulation, at sequence sa horizon.

Para sa kanya, bawat numerong nailagay sa phone ay tila isang hakbang palayo sa dati niyang buhay at palapit sa hinaharap na matagal na niyang pinapangarap. Sumakay siya sa kotse ni Professor Butan, at sa buong biyahe ay tahimik na nagbukas si Avery ng usapan tungkol sa sarili niyang mga ideya sa hinaharap ng artificial intelligence. Hindi iyon basta mga pangarap lang, malinaw, lohikal, at puno ng lalim ang bawat paliwanag niya. Habang nakikinig, mas lalo namang naramdaman ni Professor Butan na tila nakapulot siya ng isang bihirang hiyas. Sa isip niya, hindi lang katalinuhan ang taglay ng batang ito, may tapang at pananaw din na mahirap hanapin sa edad niya.

Alam niya na sa kabila ng kaniyang inis at galit, wala naman talagang kasalanan ang mga taong nakatingin sa kanila. Itinutok na lamang ng dalaga ang kaniyang tingin sa bintana ng eroplano. Tahimik na ang paligid noong sandaling iyon habang ang natatanaw niya mula sa labas ay kadiliman at para bang kasingsikip ng dibdib niya ang kalangitan noong gabing iyon. Makalipas ang ilang oras… "Ladies and gentlemen, we are now preparing for takeoff. Please fasten your seatbelts and make sure your seats are in their upright position. Thank you."

sabay suntok sa hangin ng pinakamatangkad. Sa kabilang dako, naayos na ang gulong ng bus at handa ng magpatuloy sa biyahe. Maliwanag pa din ang kalangitan kahit mag-aalas-sais y media na ng hapon. Sumilip ang kundoktor sa bintana para tanawin kung may bakas ba nila Polly at Seiri sa highway pero wala ang dalawa. Naisip niyang marahil ay may nasakyan nga ang dalawa na van o tricycle. Nahagip ng mga mata niya ang bahagi ng bundok Talumpit at nakita ang maliliwanag na ilaw na animo’y mga alitaptap na nagsasayawan.

nagtataka akong tumingin sa kanya dahil sa huli niyan sinabi na hindi ko naintindihan, alien ba ito? Umikot ito papunta sa driver seat. Napatingin ako sa rear mirror, nakita kong nakatingin sa akin si Dreana na may ngisi sa kanyang labi. Inirapan ko lang ito saka itinuon ang atensyon ko sa labas ng bintana. Mediyo makulimlim ang langit, mukhang uulan. "Ok, let's go." saad ni Lawrence at sinimulan na nito paandarin ang kanyang BMW na kotse.

Sorry gift Contains slightly explicit scenes. Read at your own risk. Salubong ang kilay ko buong byahe at walang balak tapunan ng tingin ang katabi ko na siyang dahilan ng aking iritasyon. Mahigpit ang kapit ko sa manibela nang mabilis itong minaniobra sa pinakamalapit na bakanteng loteng nadaanan. Napapikit pa ko nang mariin pagkatapos pahintuin ang makina ng sasakyan. Sumandal ako sa car seat at nagbuga ng ilang hingang malalim.

Ang Walang Hanggang Horizon Nakaupo sina Yana at Alex sa kanilang paboritong bato sa dalampasigan, nakatanaw sa walang katapusang dagat. Sa malayo, nakikita nila ang mga ilaw ng mga barko ng Dela Cruz Global Logistics, mga bituin na naglalayag sa tubig.