Bienvenido Manalo Novels & Stories

Sabay bumunghalit ng tawa ang dalagita. "Aah! Ikaw yung bunsong apo ni Don Manolo, hoy ako nga eh wag mong pinaloloko dine ha, sus mahiya ka nga sa balat mo aba ka angas nering taong ire. Kung ikaw gh ay may masamang binabalak eh maigi pang umiwi ka na lang. kanina pa tapos ang okasyun eh bakit nandine ka pa"

"Wala akong masabi. Magsimula na tayo." Ang aking ina ang unang umakyat sa entablado. Namumula ang mukha sa katuwaan, binati niya ang audience. "Hello, everyone. Ako’y single mother. Ako ay may tatlong trabaho bawat araw para siguruhin na ang anak ko ay makakapagtuon sa kanyang pagaaral. Ang gusto ko lang ay para sa kanya ay magtagumpay."

Nailing nalang ako at hinayaan ko ang mag tiyuhin. Habang kumakain kami ay walang tigil sa pag ke-kwento si Zina tungkol sa panaginip niya nang may biglang mag door bell sa pintuan kaya ako na ang tumayo para tignan kung sino ang nasa labas. Isang delivery man ang nasa harapan ko ngayon na may hawak na bulaklak at paper bag. “¡Hola! Buenos días, señor, ¿en qué puedo ayudarle?” Hello! good morning mister, what can I do for you?

Ayokong takutin pa siya dahil sa aking presensya. “Wala naman po, Mr. Bienvenelo. Katulad pa rin ng dati na lalabas tuwing kakain na at magpapahangin sa hardin o di kaya’y makikipagkwentuhan kina Manang Eba. Tapos ay matutulog pagdating ng ala una ng hapon.” Tumango ako sa kaniyang sinabi. “Good.” The meeting started immediately the moment that I sat on my seat.

tanong ni Igneel sa matanda. "Wala ka rin namang pupuntahan. Hindi ka namin pwedeng pabayaan na umalis na lang sapagkat hindi mo alam kung saan ka pupunta. Magpahinga ka muna dahil bukas na bukas ipapakilala kita sa mga tao sa isla para hindi na sila magtaka kung bakit may bagong mukha," paliwanag ni Mang Lauro. "At ang ibibigay kong pangalan sa'yo ay Kokoy."

Pinilit ko na lang di magpagpahalatang apektabo at nginisihan siya ng nakakaloko. Umakyat na si Lolo sa stage. Nagbigay ito ng maikling speech at pasasalamat sa mga dumalo hanggang sa tawagin niya na kaming dalawa ni Manalo. Nakahawak pa rin si Manolo sa beywang ko. Hindi ko naman magawang palisin ang kamay niya dahil maraming nakatingin. Ngumiti na lang din ako ng matamis.

Marahil trademark na bati ni Manolo ang 'good day'. "Opo. Kasama ko na po si Mr. Villaverde. Sir, Chairman wants to talk to you po." Iniabot ni Manolo ang flip phone sa kanya. Muntikan pang sumara ang phone at maipit ang kamay niya ngunit naagapan naman niya iyon. "Hello, Vic?"

Si manong! *****

Sumali pa nga. Umangat ang tingin ko sa itaas. Nanlaki ang mata ko nang makitang may mga naaninag akong mga bulto nang tao doon. Who are they? Eto na ba ang sinasabi ni Manolo na darating? Bumalik ang tingin ko kay Manolo at ganun pa din ang ayos nila. Pakiramdam ko'y sinasadya niyang sumali para hindi mapansin nang mga ito na may dumadating.

Dinuro niya ito ng kanyang coffee tumbler. "You—" Kaagad naman tumalikod si Manuel, at saka tinawagan ang sinasabing tao. "Hello? Captain Andrea Alcantara? Yes! Change the schedule sabi ng gwapo mong kapatid. Opo Captain. Maraming salamat po Ma'am," mabilis na humarap si Manuel kay Iñigo. "Okay na Sir Benjo." Hindi na pinansin ni Iñigo si Manuel dahil pumasok na ito sa loob ng bahay.