Novel & Cerita Bilang 1-100 Tagalog

CHAPTER THREE NANGGALING sa isang mahirap na pamilya si Dhalia Uson, isang tagpi-tagping bahay lamang ang pinagtiya-tiyagaan nilang pagbahayan. Anim silang magkapatid, pangatlo siya. Malapit pa sila sa ilog kung saan nilulutangan ng mga b****a at kapag umuulan ay nangangalingasaw ang mabahong amoy na may kasama pang dumi ng tao.

"Going once, going…" May isang tumaas ng numero, umabot na hanggang 100,000 hanggang 500,000. Nagsimula na ang bulong bulongan, umabot na ng isang milyon, hanggang limang milyon. "Hala anak, ang laki naman ng bidding ng koreano, ayaw ata umatras. Sino ba yan nak?" "Ewan ko ma, parang hindi naman ata siya ang nag bibid, meron itong kausap sa telepono."

"800 million!" "900 million!" "I'll go for 1 billion!" Sigaw ng isang lalaki pa na hindi ko na mahagilap kung sino iyun, dahil nahihilo na ako sa sobrang ingay at sa sobrang daming tao. Idagdag pa ang suot ko na hindi ako sanay dahil labas ang likod at dibdib ko. Pakiramdam ko ay sisipunin at magkakaubo ako. "I'll take it for 2 billion besos!"

sagot niya sa akin "Excuse me? Mag aalas tres na kaya baka hindi mo alam. Hapon na!" iritang turan ko. Minsan talaga nakakainis din itong bestfriend ko. "Ito na nga pababa ng ng taxi. Masyadong mainit ang ulo mo. Babye na!" wika nito at ibinaba ang tawag Ang babaeng 'yon! Babaan ba ako ng tawag. Akala mo naman kinaganda niya.

Lahat sila ay mga nakangisi saakin at may iba na masa ang tingin saakin. Isa, Dalawa... Sampu. Sampu ang dumagdag so bale eleven na sila ngayon Nag cross arms ako sa harapan nila “Believe din naman ako sa inyo eh nag sama sama pa kayo para lang mapabagsak ako. And oh! Ang galing nyo ah may Unity if I know kung matatalo nyo man ako magpapatayan din kayo para doon sa walang kwentang code”

Grabe natatakot na ako, gusto ko ng gumising, baka mamaya bigla na lang may magpasabog dito tapos sumigaw ng "Nandito na ang mga hapon! Sinusugod na tayo ng mga hapon!" Napatalon ako ng may kumalabog. Lumingon ako, nakita kong tapos na ang countdown sa screen at nagsisimula na ang movie. Creepy. Naupo ako, ok panoodin ko na lang. Imbis na makalumang movie ng Walt disney o Paramount ang lumabas ay isang imahe ng batang lalake ang lumabas. I think he's about 9 or 10.

“One hundred and ten million!” Namayani ang katahimikan sa lugar pagkatapos sabihin ni Analyn ang bid niya. “One hundred and ten million once, one hundred and ten million twice, one hundred and ten million thrice…” Ipinukpok ng auctioneer ang maliit na maso at saka sumigaw ng, “Deal!”

Sarcastic ang paraan ng pagkakatanong ni Carie. “I just want to ask for forgiveness. I was rude noong una tayong nagkita at nang bumisita ako sa mansion ninyo. Akala ko kasi talaga ay… “Katulong ako ng mga Monte Allejo? Huwag kang mag-alala. Sanay na ako sa mga katulad mong mapanghusga,” mataray na sabi ni Carie. “If you don’t mind me asking, Ms. Monte Allejo, bakit ganoon ang trato sa iyo ng mommy at kapatid mo?”

] "Oorasan kita! 'Pag umabot ako hanggang ten at hindi ka dumating. Humanda ka!" "ONE!" ["Hindi ba p'wede mamaya?"] "TWO!" ["Saan ba kasi tayo pupunta?"] "THREE!" ["Oo na! Otw!"] "FOUR!" "FIVE!" "SIX!" ["Malapit na 'ko!"] "SEVEN!" "EIGHT!" "NINE!" Magta-type pa lang sana ako ng pang-ten nang marinig ko ang pagsigaw niya. "SAKAY NA!"

Kung hindi ko ito gagawin ngayon, kailan pa? Huminga siya nang malalim at pinindot ang numero. Tatlong ring. Apat. Limang segundo ng pananabik. At sa wakas, isang pamilyar na tinig ang sumagot. “Hello? Sino ‘to?” may bahid ng pagtataka sa kabilang linya. Hindi nya maiwasang mapangiti, hindi sya sanay na nagta Tagalog si Lita dahil madalas ay English ito kung magsalita