روايات وقصص ضمن Bilang 1-100 Tagalog

"Sige, Dos! Pero ako muna ang magtatago at ikaw ang magbibilang ng hanggang tatlumpu, ha? Siguraduhin mong hindi mo ako madaling mahahanap!" "Tatlumpu?" Napakamot ako, oo nga pala medyo On English mode si Dos, minsan kung tagalog naman ay kaunti lang. "Thirty. Count 1-30, okay? "Okay! One... two... three..." mabilis na pikit nung bata sa kaniyang mga mata habang sumasandal sa may pader ng sala.

Hindi naman talaga nila kailangang mag-take ng exam at sa performace nila sa klase, well for sure sila ang magiging bottom two. "Now I have here 20 pieces of paper with numbers 1 until 10. There are two pieces of each number at kung sino man ang makakabunot ng kaparehang number ay ito ang magiging magka-study partner." Binigay ng kuya niya ang bowl sa pinakaunahan. Nang makakuha ito ay pinasa agad nito sa katabi upang ito naman ang makabunot.

Reply niya with a smiling emoji in the end. "I know that I've been waiting for two years and that's fine, pero gusto ko lang malaman if may patutunguhan ba ito? Huwag ka sanang magalit, takot lang kase ako na baka may makilala ka and I want to know kung may pag-asa pa ba ako o wala na, huwag kang mag-alala dahil anumang sagot ang isagot mo, I'll be fine." Sent Halos hindi ko mapindot ang send button noong unaa pero naglakas loob ako para isend yun.

This is a work of fiction. Names, characters, business, events and incidents are the products of the author's imagination. Any resemblance to actual persons, living or dead, or actual events is purely coincidental. DO NOT PLAGIARIZE! ----------------------------------------------------------------------------------- "Mama, saan po ba tayo pupunta?" tanong ko habang nakasakay kami sa bus. Nakaupo si Mama sa tabi ng bintana habang nasa kandungan niya ang kapatid ko na limang taong gulang.

reklamo ko. Tanging mahihinang tawa na lamang niya ang kaniyang naisagot. Ilang hakbang pa ang ginawa namin bago si Anthony nagsalita mula sa tabi ko. "I'll count. Pagkabilang ko ng tatlo, tanggalin mo na ang blindfold mo" "Sige ba, ano bang pakulo 'to" natatawang ani ko rito. "Isa" "Dalawa" "Tatlo"

Nakangising tanong niya. Nagbilang siya ng isa hanggang tatlo para sagutan ni Baweng ang napakahirap na tanong niya para sa isang kalabaw at mali naman ang sagot nito. Mantakin bang 19 daw lahat ang sagot?

Hindi minuto kundi Segundo kamo seryoso Kong Sabi at nagsimulang magbilang Mula sampung segundo. “Ten, nine, eight, seven, Six, Five, four, three, two, One....boom”— Hade Samantala... Zhan! Paano na ako Anong sasabihin ko sa Magiging anak natin kapag nagtanong siya tungkol sayo pag laki Niya?! Walang tigil Ang pag agos ng aking luha dahil Hindi ko talaga matanggap Ang agad-agad niyang pagpanaw Hindi pa nga kami nakakapag usap ng maayos Mula nuong nagkita kami.

banggit ko sa pangalan ko. "Oh, hali ka ka na! Ikaw na mauna!" Hinila niya pa ako kaya napabitaw si senyorito sa bewang ko. Humiyaw sila para suportahan ako pero chill lang ako nang iikot ang roleta. Sinabayan ko pa ng sayaw ang tugtog hanggang sa bumagal ang ikot at naturo iyon sa "500 pesos!" masayang banggit ko dahil 50, 100, 200, 500, 1000 at 5000 ang mga pagpipiliian. Naulit ng sampung beses ang 50, walong na beses sa 100, limang na beses sa 200, tatlong 500, dalawang 1000 at nag-iisa ang 5000 kaya marami ang pagpipiliian sa roleta.

sigaw ko pero masyado silang malakas. Akala ko ang pagtakas sa amin ay isang magandang plano, pero heto ako ngayon, nakatayo sa maraming tao–hindi bampira, bampira mismo ngayon, ang gustong bumili sa akin. "2 Million!" "5 Million!" "10 Million!" "20 Million!" "100 Million!"