Billionaires True Love Tagalog Novels & Stories

"Oh my goodness, Amalia..." Claire’s voice trembled with shock as she stared at her phone, her eyes wide with disbelief. "What is it..." I whispered weakly, my mind already clouded with dread. Inabot niya sa akin ang telepono, nanginginig ang kamay niya, at agad kong naramdaman ang bigat sa aking dibdib. Sa screen, tumambad ang headline—"Engagement ni Dylan Cojuangco at Julianne Moore, Kumpirmado." Para akong natuyuan ng hininga, at bago pa ako makapag-isip, mabilis kong kinuha ang telepono at sinimulang basahin ang bawat salita. Nanginginig ang mga kamay ko habang lumalabo ang artikulo sa harap ko dahil sa mga luha na pumupuno sa mga mata ko.

She sighed deeply and said, "True love, true heir. Bagay ba, baby?" He nodded immediately. "Oo naman, baby. Bagay na bagay nga parang tayong dalawa. Bagay na bagay sa isa't isa."

Mabigat ba ang hiling na iyon para hindi ako pumayag. “Ano po iyon?” tanong ko ulit, bakit ba ang tagal sabihin. “His friend will offer a million to get you, I mean. His friend didn’t know who you are, pero ang sabi ni Diego na hinahanapan niya nang mapapangasawa ang kaibigan niya—”

Muling natawa si Trina, pero tumahimik siya sandali bago muling nagsalita. "Nag-open na pala sa'yo si Leandro about marriage, so ibig sabihin ay may balak talaga siya at seryoso talaga siya sa'yo," sabi niya gamit ang seryosong boses pero ilang saglit pa ay halos mapatili. "Oh my gosh! Magiging billionaire's wife kana!" Halos mapangiwi naman ako at muling napairap dahil sa pagiging O.A niya.

Nandoon din ang malalapit na kamag-anak nina Carina. “Love, bakit hindi mo sinabi sa akin noon na anak ka pala ng bilyonaryong pamilya ng mga Taylor.” Sabi ko kay Loid. “I’m sorry Love, kasi mas gusto kung ilihim para makita kung kahit hindi ako kasing yaman nina Patrick ay mas pipiliin mo ako.” Sagot niya sa akin. “Hindi ko naman kailangan ang pera mo. Mas mahalaga pa rin sa akin ang pagmamahal mo.” Sagot ko sa aking asawa.

Bukod sa ayokong makulong si Mama ay ayoko din namang lumala ang sakit niya. Inilapag nila ang apat na suitcase sa sahig. "Ten million ang halaga ng lahat ng iyan. At heto pa, binibigyan ko din kayo ng bahay at lupa na matitirhan"sabi ni Vleen at may iniabot na susi at envelope kay Mama. "Ten Million Pesos?! Tapos may Kasama pang bahay at lupa?! Nagsasayang ka ata ng pera Vleen!"

sagot ko habang sinusubukan kong panindigan ang tapang ko. "Hindi lang ito teddy bear! Ito ang simbolo ng kahinaan ko. Ito ang paalala na may mga bagay na hindi ko kayang ibalik, kahit gaano pa karaming pera ang meron ako!" Nanlaki ang mga mata ko. Ang bilyonaryong CEO na kinatatakutan ng lahat ay nanginginig sa harap ko dahil lang sa isang lumang laruan. May kakaibang damdamin ang bumalot sa akin, hindi lang pagtataka kundi awa. Gusto kong lumapit at yakapin siya, pero alam ko na hindi niya tatanggapin 'yun sa sitwasyon na ito.

"Rachel, nandito na siya! Oh my God, ang gwapo niya sa personal! Mas gwapo pa kaysa sa mga magazines!" Napatigil ako sa pag-check ng listahan. Levi Carreon. Thirty-two years old. Isang self-made billionaire at CEO ng Carreon Luxury Hotels and Resorts. May sariling chain ng hotels sa buong Asya at madalas ma-feature sa Forbes. At kung maniniwala ako sa social media, siya ang most eligible bachelor sa buong Metro Manila—scratch that—sa buong Pilipinas. Pero sa likod ng kinang ng pangalan niya, may isa pa siyang bansag.

paliwanag ni Lean. Hindi ako makapaniwala na usap-usapan pa rin 'yan. Akala ko kasi after itong maibalita last week, babalik na sa normal pero mas lalo pa palang lumala. Sabagay bilyonaryo—kilalang personalidad sa bansa at mayaman. Kaya siguro walang tigil ang paghahanap sa kaniya. "Ang mga tao talaga ngayon... kapag may perang kapalit ume-effort ng maghanap sa kaniya," dismayadong wika ni Lean sabay na napapailing.