Novel & Cerita Buhay Probinsya Quotes

tanong pa nga niya at muli ko siyang tinanguan. "Opo. Galing po akong probinsiya, eh," sabi ko pa sa kanilang dalawa. "Alam namin 'yon, halata kasi sa 'yo na galing kang probinsiya. Galing rin kami ng probinsiya pero magkaibang probinsiya naman sa 'yo," sagot ng payat na kasambahay sa akin. "Ganoon ba? Parehas pala tayo nitong probinsiyana," sagot ko sa kanila na nakangiti.

And because we met in probinsya at dito rin naganap ang pagkahumaling ko sayo kaya ikaw ang tunay at nag iisang ko na, MY ONLY LY PROBINSYANA. Please say yes Ally ko and be mine forever. Ikaw at ang mga anak natin magiging lahat sa buhay ko. Let's create a world with them na puno ng pagmamahal at saya kasama silang lahat sa paligid natin"Maramdamin na sabi nito at puno ng pagmamahal sinamahan pa ng sinceridad.

nakangising sabi ko sa tabi niya. "Ayaw ko lang naman na magsinunggaling kaya sinasabi ko kung ano ang totoo. Mahal ko ang aking probinsiya kahit mas maunlad o maganda ang probinsiya na kinaroroonan natin ngayon," sabi pa niya sa akin.

“Saan ka pupunta?” “Uuwi na ako sa probinsiya. Nakita ko ang tiyuhin ko, kapatid ng lolo mo. Ang sabi niya, may sakahan daw siya sa Quezon. Mas gusto ko na lang din ng tahimik na buhay.” nakayukong pahayag niya. Naramdaman ko na may bumara sa aking lalamunan kaya nilunok ko ito, pero biglang namuo ang luha sa mga mata ko.

Lahat sila ay tila nag-aabang ng susunod na mangyayari. Humarap ulit ako kay Winston. "Sa probinsya kasi, lahat kami nagtutulungan don. Kapag may nagtatanim na ng palay, lahat kami tumutulong. Kapag nay naglilipat ng bahay, nagtutulungan kami don. Kapag may nawalan ng mahal sa buhay, tumutulong kami ng walang hinihinging kapalit. Lahat kami don may kusang tumulong.”

Sabi nito na parang nilalakasan na nito Ang boses. paulit-ulit niya akong pinagsasabihan na umalis na Ng probinsya at lumipat sa syudad, ngunit tumatanggi ako dahil napamahal ako sa mga magsasaka at sa mga tao don. "Kahit anong sabihin mo Hindi ako aalis sa probinsya dahil kailangan nila ako, kung Wala ka Ng sasabihin aalis na ako" Saka ako tumayo at umalis sa harapan niya.

Hindi ko nga alam kung papatok iyon e. "Magaling, Fianna. At dahil majority sa inyong magpipinsan na bigyan ng pagkakataon ang mga inalis ko, sige tumuloy kayo bukas, sumama kayo sa amin para makausap ang mga trabahante at mga pamilya nila. Aalamin ninyo ang buhay nila para naman maisip ninyo kung gaano kahirap ang buhay rito sa probinsya." Ngumiti sa amin si Lolo pagkatapos niyang sabihin iyon.

He prefers provinces over cities, while I prefer the other way around. To me, cities hold the keys. It's a world of dreams that I want to enter and experience. Gustong-gusto kong maabot, at sigurado akong posible ang buhay na hinahangad ko sa syudad kumpara sa probinsya. Province is the chaotic one for me. Just for me, because it was the place I had to escape for survival. "Naiah, gusto mo ba ng bulaklak?" Pagtatanong ni Ismael. Napalingon kami sakaniya na may halong pagkagulat.

paliwanag ni Sevv kahit hindi naman nagtanong si Lucky. Lucky hummed. "Gan'on talaga ang mga matatanda. Gugustuhin nila sa probinsya or tahimik na bayan kaysa makipagsabayan dito sa syudad." Pagkababa ng sasakyan, naglakad-lakad na muna si Lucky sa kanilang bakuran.

“Sakay ka na.” Medyo nanibago ako. Ngayon lang ako sasakay sa motor bilang angkas at ang mas nakakatuwa, nasa probinsya pa ako! Nang umandar ang motor at maramdaman ko ang hangin na tumatama sa mukha ko, hindi ko maiwasang ngumiti. Ngayon ko lang napagtanto na hindi boring ang pamumuhay sa probinsya. May simpleng kasiyahan din dito at pakiramdam ko, para akong ibang tao ngayon dito.