Novel & Cerita Buhay Probinsya Quotes

((( ZHIA POV’s ))) Kasama ko si kuya Joshua ng umuwi kami sa probinsya, syempre kasama din ang super kulit kong pamangkin. Sabi ni Sir Hiro, sila na daw bahala sa OJT ko, basta manahimik daw muna ako sa probinsya. Sa isang iglap nasa probinsya na kami ng Albay. Ahahaha, ang sarap ng probinsyang hangin. Anong flavor? Masarap. May aangal!

tawa ni Sebastian. Inihilig ni Sebastian ang kanyang ulo sa balikat ko. "Alam mo, Hon, looking back, ang dami na nating nagawa dito sa loob ng maikling panahon. Parang dati lang, iniisip natin kung paano tayo mabubuhay sa probinsya." "Kaya naman pala natin, 'di ba? Kailangan lang talaga ng tiyaga at tamang mga tao sa paligid," sabi ko.

Napailing na lang ako. "O sige, saan tayo pupunta?" I asked. "Siguro dito lang tayo sa Quezon Province, hindi tayo lalabas ng probinsya but I can assure you that you will still enjoy." He said confidently. Tumango ako. Sa totoo lang hindi pa talaga ako nakakapamasyal dito sa probinsya, dito lang talaga ako sa Lucena nakakalibot.

sabi ko pa sa kanya. He sighed again and said, "Mabuti naman kung ganoon, bro. Masaya ako para sa 'yo na tutulungan ka niya. Ibig sabihin ay hindi ka na muna babalik dito sa Maynila?" "You're right, bro. Hindi muna ako babalik d'yan sa Maynila. Dito muna ako sa probinsiya mananatili. Wala naman akong mapupuntahan pa d'yan, 'di ba? Kaya mas mabuti nang nandito ako na kahit paano ay may nangakong tulungan ako kaysa d'yan. Wala ka na rin naman d'yan kung babalik pa ako. Nasa Canada ka na n'yan sigurado ako kung babalik pa ako d'yan. I have to stay here in the province for a while, bro. Tahimik ang buhay dito, hindi kagaya d'yan sa Maynila. Dito muna ako magsisimula," paliwanag ko sa best friend

Napa-iling nalang ako sa pagbabangayan ng dalawa. "Have you decided to leave here?" Tanong ni kuya Jun sa akin. "Oo kuya pero maghahanap na muna ako nang mapapaglipatan, I'll prefer a province though." Mahaba kong lintaya dito. "Pwede ka sa probinsya namin, magiging safe ka ron kasi bihira lang ang mga tao na gumagamit ng social media roun." Napatango tango naman ako sa sinabi ni Kuya.

Mahina naman s'yang natawa dahil mukhang nagustohan din nito ang buhay probinsya. "Do you want to see more E? Marami pa kaming mga hidden treasure dito sa hacienda. Tsaka maganda ang maglibot ngayon dahil hindi na mainit," aya n'ya sa kaibigan. Nagningning naman ang mga mata nito ng marinig ang kan'yang sinabi.

"O baka naman sa mahihirap na pamilya ka lang nagbibigay ng serbisyo? Probinsya ka galing, ibig sabihin, walang pera ang mga naroon! Malamang madami kang matutulungan doon dahil sa low profile sila magpapagamot." Biglang nanlisik ang mga mata ni Sandy, kumuyom ang mga kamao niya at nanginginig na naman iyon. "Kung makalait ka sa mga taong nasa probinsiya parang hindi ka doon nagmula. Tumapak ka rin naman sa putik, kumain ng walang ulam, nagbilad sa araw para makakuha ng gulay na kakainin, tapos ganyan ang lalabas sa bibig mo— ina."

sabi ko. "Eh ikaw kuntento ka na ba sa buhay magbubukid?" tanong ko sa kanya. Alam ko kasing marami siyang kakayahan at sa kalibre niya, marami siyang oportunidad na makukuha. Teka, ano naman ang alam ko sa buhay sa labas ng probinsiya. wala nga akong maalala na kahit ano. Bigla niyang hinawakan ang kamay ko at hinalikan ito. "

"Tumahimik ka!" Natatarantang asik ni Thelma. Nang mapansin niya ang kakaibang tingin ng mga tao sa newsroom sa kanya, muli na naman siyang umiyak. "Alam mo naman kung gaano kahirap ang buhay natin sa probinsya, hindi ba? Tinuruan lang naman kita kung paano makipagtulungan para matuto ka sa hinaharap."

Tumigil muna ako sa pag-iimpake at humarap sa kanya para sumagot. "Opo. Hindi ko naman po pababayaan ang sarili ko doon, eh. Palagi po kayong mag-iingat dito sa probinsya. 'Wag po kayong mag-alala dahil palagi po akong tatawag sa inyo. Pinapangako ko po 'yan," naluluhang sabi ko kay mama. "Mag-iingat ka rin doon. Iba ang buhay sa Maynila kaysa sa buhay natin dito sa probinsiya," sabi niya sa akin.