Novel & Cerita Buhay Probinsya Quotes

Hirak man sa imo" trans: (baka penerahan ka lang sir, baka alam na mayaman ka saka taga ibang bansa) sabi ng isang tanod na kasamanila mag ikot. "OO NGA IHO BAKA NILOKO KA LANG NG BABABENG YUN. BAKIT KASE PINADALHAN MO AGAD NG MALAKING PERA" sabi pa ng Kapitan. "Probinsiya nga ito pero wala ng probinsiyana ngayon. Lahat ng kababaihan natin ay makabago na saka kamo ung celphone niya walang camera meron pa bang ganun ngayon"

papalapit na siya ng papalapit sa akin na ikina-rumintado ng puso ko. Umusog ka nga, laki ng space eh dumidikit ka pa. Kita mo namang may ginagawa ako eh. Anong masama sa pagiging probinsyana ko aber? Hindi porkit nakatungtong ka lang ng maynila kakalimutan mo ng probinsya din ang pinanggalingan mo. Kung sa bagay kadalasan sa mga tao kapag may narating na sa buhay kinalimutan na ang pinanggalingan nila. Ayaw ng balikan at pinandidirian na kasi nga daw nakakahiya.

“Bongga mo na pala bakit ang magulang mo naghihirap pa rin sa probinsiya? Tapos ikaw ang sarap ng buhay mo.” “Puwede ba Dana manahimik ka nga,” pigil ang inis kong sabi dito sa chismosa at masamang ugali kong kababayan at sobrang yabang pa kapag nauwi sa probinsiya. “Bakit ba? Sinasabi ko lang naman ang totoo, dapat kunin mo sila dalhin mo diyan o baka naman kabit ka lang at–”

Nilapitan ko si Sir Rafael at nilagyan ng tubig ang baso niya. "Maya," tawag niya sa akin habang sumusubo ng kanin. "Po?" "Diba sabi mo dati, ang buhay sa probinsya ay mahirap? Pero bakit ang saya niyo pa rin doon?" Napangiti ako. "Kasi po, Sir, sa probinsya, hindi mo kailangan ng maraming pera para maging masaya. Ang kailangan mo lang, maayos na samahan, malinis na hangin, at pagmamahal ng pamilya. Dito po kasi sa siyudad... minsan, nakakalimutan na natin kung paano tumawa nang walang iniisip na kailangang bayaran."

Kundi ang guluhin ang buhay ko. "Are you crazy to ask me like that? Did you think I'm really okay? Tch! I hate that province. Sa susunod na pagpunta ko doon. Hindi ko na hahayaan na wala akong masaktan sa kanila," galit na galit na reklamo niya. Hindi ko masyadong maintindihan kung ano ang tinutukoy niya. Anong ginawa niya sa probinsya?

Doon siya titira. “Gusto kong tumira sa probinsya.” Mahina niyang sabi, nakatulala. Ang anino ng mga puno ay parang sumasayaw sa tuwing umiihip ang hangin. Napapakurap siya. “Gusto kong subukan na mamuhay ng simple. Gusto kong malayo sa maingay na syudad. I don't want to live in the city. I want a peaceful life in the province.“ Nangangarap niyang sabi.

sagot niya, sabay yakap sa akin na para bang ang mga simpleng salitang iyon ay may malalim na kahulugan para sa kanya. Habang nagtutulungan kami, naramdaman ko ang pagkakaugnay namin sa bawat halaman, sa bawat tawa, at sa bawat sandali ng araw. Ang buhay namin sa probinsya, simple man, ay puno ng pagmamahal na walang kapantay.

"Saan tayo magsisimula?" Naglakad lakad lang kami doon at natingin sa ganda ng lugar. Malayo sa syudad na napakausok. Dito rin ay simple lang ang pamumuhay pero may mga attraction din naman. Hindi iyong inaakala ng iba na porket probinsya ay puro gubat at bundok. Natawa nalang tuloy ako sa isiping ganun ang tingin ng mga tao sa syudad kapag sinabing probinsya. Ibang-ina kasi talaga. "Ate, doon tayo oh", turo ni Wesley sa isang carnival.

tanong nito. "Yes! Hindi mo naman ako gugustuhing ligawan kung walang dahilan eh. And yes, probinsyana ako pero hindi ako mangmang na walang alam sa totoong mundo. At nakita mo kung anong buhay ang mayro'n ako." Nanatiling seryoso ang mukha nito habang nakikinig sa sinasabi ko.

kamusta ang pamamasyal? "Ookaayy .. lang po maganda ang probinsya na ito kinakabahang sagot neto "buti nagustuhan mo dito at nakabalik ka pinag aalala mo ako, kame nitong ni France buti nakabalek kang ligtas"sabi pa nya rito habang nakatingin na tila nag dududa dito "pasensya po Boss kung nag alala kayo busy kayong lahat maski itong si France kaya hindi nako makapag paalam" paliwanag nya rito