Buhay Probinsya Quotes Mga Nobela at Kwento

"Hindi... ako lang ang may ayaw. Hindi ako kumakain sa bahay, parating sa labas." "Sa mga karenderya sa bayan, bago ako umuwi kumakain na ako sa labas para sa pag-uwi busog na ako," paghahayag ko at bumalatay ang awa sa mukha niya. "What if I still didn't find you? Ganyan ang magiging buhay mo sa probinsya habang buntis ka at palaki na nang palaki ang tiyan mo?" hindi niya makapaniwalang tanong na ikinatango ko.

Saka nagpaiwan na lang ako ng mensahe na wag silang mag-alala sa akin, sa awa ng Diyos alam kong hindi ako nito pababayaan. Naglakad-lakad ako sa dalampasigan bago pumunta sa malapit lang naman na palengke. Sinasamyo ang napakagandang sinag ng araw. Napakaganda talaga dito sa probinsya… Simpleng namumuhay ang mga tao, at masasabi na mga masasaya nga sila. Sa lungsod kasi, halo-halo ang problema at ang lahat pinuproblema ay ang tinatawag na pera. Dito sa probinsya, narito ang dagat para pagkunan nila ng hanapbuhay. Ang pag-asa ng karamihang tao dito.

Tahimik ko lang siya'ng pinakinggan . "Alam mo, lahat sa probinsya puro sariwa: yung hangin, yung mga seafoods, prutas, mga gulay... saka mura lang ang gastusin dun, hindi gaya dito sa maynila." Habang nagkuk'wento ay nangingiti siya na parang may naaalalang nakaraan.

"Anything! About your life noong hindi ka pa rito nag tratrabaho." Natigilan naman ako at napa isip. "Sa isang probinsiya ako nakatira," pag sisimula ko at tumango naman siya na parang intiresado sa sinasabi ko. "Sabi nila maganda raw ang mabuhay sa probinsiya, tama naman sila. Walang polusyon at tahimik. Pero hindi naman naging maganda ang buhay ko." Biglang pumasok sa isip ko ang pananakit sa akin ni mama noong bata ako.

Kaya naman mamaya, aalamin na rin namin ni River ang mga dapat bilhin para matapos na agad kami sa mga problema doon. Alam kong matatapos na ang gulo, kaya paghahandaan na namin ni River ang magiging buhay ulit namin dito sa probinsya. Tama, buhay sa probinsya pa rin ang pipiliin namin kaysa sa buhay sa city. At sure na sure na kami doon ni River.

May ilang buwan na lang ako para mabuhay maliban na lang kung tatanggalin ko ang kalahati ng baga ko. Pero sa natitirang bahagi ng baga ko, gaano katagal pa ako mabubuhay? Habang hawak ko ang diagnosis report, nag-alinlangan ako kung dapat ko bang sabihin sa mga magulang ko ang tungkol dito o hindi. Subalit, sila ang naunang tumawag sa’kin at sinabihan nila ako na umuwi.

“Ang mainam ay mag-aral ka nang mabuti, baka ikaw pa itong may pag-asang yumaman kumpara sa akin.” “Ate, alam ko naman na nasa probinsiya lang kami ni Tiya. Pero hindi naman bago sa amin ang i***a na iyan. Kaya kung ako sa iyo ay umamin ka na lang! Mas mainam na magmumula sa iyo ang mga salitang naririnig namin sa tabi-tabi at nakikita sa mga socmed sites! At isa pa ay ako itong napagbubuntungan ni Tiya ng init ng ulo niya.” “Etang?”

Madalas ay sila ang binibisita ng taga probinsya dahil abala ang ama niya sa negosyo dito sa luzon. "Isama mo naman ako, bro, gusto ko ring makatikim ng native—" Nabatukan niya ang kaibigan at hindi ito nakailag. "Iba ang ugali ng tao sa probinsya at hindi mahilig sa social life ang mga babae doon." "Paano ka maka survive doon kung walang babae? O tamang tanong ay makatagal ka ba doon ng ilang buwan?" "Ilang araw lamang ako doon at gusto ko nang tahimik na buhay muna."

Nakita kong nag sign of cross pa si prof matapos din nitong sindihan ang dalang kandila. "Kumusta kuya, happy 29th birthday sayang 'no kung buhay ka pa sana ngayon siguro mayroon na akong pamangkin bakit ba naman kasi ang aga mo nagpahinga." Mababakas ang lungkot sa tinig na iyon ni prof habang kinakausap ang puntod ng kuya niya, sa paraan ng pagkausap nito tila ba umaasa siya na may sasagot sa kaniya.

((( ZHIA POV’s ))) Kasama ko si kuya Joshua ng umuwi kami sa probinsya, syempre kasama din ang super kulit kong pamangkin. Sabi ni Sir Hiro, sila na daw bahala sa OJT ko, basta manahimik daw muna ako sa probinsya. Sa isang iglap nasa probinsya na kami ng Albay. Ahahaha, ang sarap ng probinsyang hangin. Anong flavor? Masarap. May aangal!