Bus Conductor Novels & Stories

Nabalik ako sa aking tamang pag-iisip ng sumigaw ang konduktor ng bus na dito na ang huling routa ng bus na sinasakyan ko. Nagsitayuan naman ang lahat ng pasahero at bumaba. Hinintay ko muna na makalabas ang lahat at sumunod ako. Pagkababa ko ng bus, ingay ng terminal ang nabungaran ko. Agad hinanap ng paningin ko si tiya sa paligid. Mabilis akong napatabi ng dumaan ang isang lalake sa harapan ko. Hindi man lang nag-excuse si koya!

Hindi ko na pinakinggan ang pagtawag dito masyado ako nasaktan para pagtuonan pa ito ng pansin. Pagkarating sa terminal inikot ko ang paningin ko doon ng babakasakali nandoon pa siya. Ngunit bigo ako ang sabi ng konduktor pangatlong bus byahe na ito sinasakyan ko papunta manila. Kaya malabong nandito pa yung unang at ikalawang bus na sinasakkyan ni TG. Ang daya mo naman. Palagi mo ako iniiwan sa ere.

Tila pagod na pagod. Hindi ko alam kung bakit, pero namalayan ko na lang ang sarili kong nasa loob na ng bus. Sa tabi niya ang tanging bakanteng upuan, kaya doon ako naupo. Pinagtitinginan ako ng mga tao, lalo na ang mga babaeng halatang nagpapa-cute. “Boy, saan ka?” tanong ng konduktor na may hawak na panticket.

Naputol lang ang pagmumuni-muni ko, nang isigaw na ng konduktor ang pangalan ng terminal, na susunod na paghihintuan ng bus. Tumayo na ako at inihanda ang sarili sa pagbaba. Medyo siksikan kaming mga pasahero rito sa loob, kaya naman hindi ko muna ipinilit na makaabot sa may unahan. Habang nakatayo, hindi ko sinasadyang marinig ang pinag-uusapan ng dalawang sa tingin ko’y mga college student, na nakaupo sa dalawang passenger’s seat, na nasa gilid ng kinapupuwestuhan ko.

“Anong gagawin natin? Wala nang ibang biyahe pagkatapos nito!” Nagsimula nang magsara ang pinto ng bus. Nataranta si Cherry. Hindi puwedeng maiwan siya rito! Bigla siyang lumapit sa konduktor, halos nagmamakaawa. “Manong, may seat number ako sa bus na ‘to pero bakit puno na?” Tiningnan ng konduktor ang kanyang ticket at napakamot ito ng ulo. “Naku, hija, may mga sumingit na kanina. Fully booked na talaga ‘to.”

Inis na turan ko kaya napakamot sa ulo niya ang konduktor. "Pasensiya na po ma'am ganda, pampublikong bus po ito kaya may makakatabi po talaga kayo." Paliwanag nito. Pansin ko pa ang paninitig ng ibang pasahero sa akin kaya nagmamaktol akong napairap at di nalang umimik. Damn! I forgot that this is a public vehicle and an ordinary bus to be exact, mumurahin.

"Miss, saan ka?" tanong ng konduktor ng driver ng bus sa kanya. Alisto naman niyang sinabi kung saan ang tungo niya at tiniketan na siya nito. Nag abot siya ng bayad at sinuklian siya at saka lumipat sa ibang pasahero ng bus ang konduktor. Madaling araw pa lang ng magpahatid siya sa kuya Danilo niya, hindi siya iniwan nito doon hangga't hindi pa nakakaalis ang bus sa terminal.

Wala sa sariling umakyat s'ya sa isang bus at naupo na parang wala sa sarili. Maya-maya pa lumarga na ang bus. Nagsimula ng maningil ang konduktor sa mga pasahero. "Saan ka sir?" tanong nito ng matapat ito sa kan'ya. "Sa pinakahuling station n'yo boss," sagot n'ya rito. "Sigurado kayo?" tanong ng konduktor. Tumango s'ya bilang tugon. "Sige! Five hundred fifty sir," sabi nito. Kinapa n'ya ang pera at ibinigay ito sa konduktor. Naging payapa naman ang kan'yang byahe at nakatulog s'ya.

Inalis niya ang mga luha niya sapagkat pinagtitinginan na siya ng mga tao. "Miss, sa Santa Ines ka ba? Isang pasahero na lang kasi at lalarga na ang bus," sabi ng konduktor sa kaniya. Pinilit niyang ngumiti. "O-Oo po, manong. S-Sa Santa Ines nga po ang patutunguhan ko." "Tara na at tulungan na kita." Ang bigat sa puso niya na umakyat sa bus na dala ang pighati, at lumbay.

Saka nakiki-kuya pa sya eh, di ko naman sya kaano-ano! "Gentleman? Eh, ayokong maging gentleman. Saka Mr. Konduktor kita mo namang sobrang sikip na dito sa loob tapos dadagdag ka pa ng isa? Kong palit nalang kaya tayo, ako nalang mag konduktor tapos ikaw dito sa pwesto ko! Tignan lang natin kong di sasakit yang pwet at itlog mo!" Walang kahiya-hiya kong saad sakanya. Dinig ko naman ang mga pasahero dito sa loob na nagpipigil ng tawa.