Butler Chapter 1 Novels & Stories

Kinikilabutan niyang sabi “And it should be normal as the boss of a feared mafia organization, don't you agree?” “Yeah, yeah, Heaven. Or should I say, NEVAEH....?” Tsk. END OF CHAPTER 1

Bago pa man makasagot si Elowen, biglang bumukas ang malaking double doors ng mansyon. Isang matangkad, pamilyar at galit na galit na bulto ang mabilis na naglakad papasok. Pati iyong Butler nila ay nakasunod na rin. Pagkakita pa lang ni Mitena sa anak at sa Butler, agad na nagdilim ang mata nito. "Kailangan ko na atang magtanggal ng mga asong hindi marunong sumunod," parinig ni Mitena. "Ang bibilis magsumbong sa amo nila ah. Very loyal!"

Pagbukas ng pinto, agad akong bumaba. May sumalubong naman agad sa amin. Isang lalaking naka-formal na damit—maayos ang postura, seryoso ang mukha. “Good afternoon, Ma’am,” bati niya. Napagulat ako sandali. “Ah—good afternoon po,” sagot ko. “Welcome,” dagdag niya. “I’m Keith, the butler of Salvatore's.” Tumango ako. Bongga. May butler pa? Bakit nagtitiis si Sir sa maliit na school na yun kung ganito kayaman ang pamilya niya?

Ang kaso lang ay sa sitwasyon namin ni Darius, hindi ko siya gusto, pero may epekto siya sa akin. Ramdam ko naman ang sinasabi niya, at natatakot ako kung sakali na tumagal ay magkaroon ako ng nararamdaman sa kaniya. Kung puwede lang sanang umalis, noon ko pa ginawa. Pero paano ‘yon mangyayari kung ako mismo ay hindi gumagawa ng paraan? “Ma’am,” bati sa akin ng butler nang makarating ako sa first floor. Napatigil ako sa paglalakad, habang siya naman ay yumuko nang kaunti.

May guard na nakatambay dun at mukhang napansin si Detective Theo na papalapit dito. "Morning Sir. Anong kailangan nyo?"-bati nung guard kay Detective Theo ng lumapit sya dito. "Morning. Ako po yung bagong butler ng mga Dela Vega. First day ko po ngayon."-sagot ni Detective Theo saka ngumiti ng kaunti. Tumango-tango naman ang guard at may parang remote na hawak eto saka pinindot. Automatic naman na bumukas ang malaking gate.

Maituturing siyang walang awa, pero pakiramdam niya ay wala lang siya kumpara sa lalaki sa harapan niya. "Bata, kilala mo ba kung sino ako? "Ako ang butler ng Smith family, ang top ten families sa Country H, si Fletcher Evans! "Kung may gagawin sila sa'kin, kinakalaban mo ang Smith family! Ibig sabihin nito ay kinakalaban mo si Prince Smith! Kakayanin mo ba ang mangyayari sa'yo? "Sasabihin ko sa'yo ngayon din. Kahit si Yvonne ay takot sa'kin!"

Kaya, nagmamadali siyang bumangon at nagsuot ng isang robe bago siya pumunta sa pinto at binuksan ito. Nakatayo ang butler sa labas ng pinto. Sobrang putla ng kanyang mukha, at nababalot ito ng pawis. Malinaw na mataas ang tensyon niya at takot. Naramdaman ni Cadfan ang pagkalas ng tibok ng kanyang puso nang makita niya ang kanyang butler. Agad niyang nalaman na siguradong may sobrang seryoso na nangyari.

sigaw ni Carter habang kinukuha niya ang kanyang baril—na nasa tabi ng kanyang kama—bago niya ito itinutok sa butler! "A-aalis na ako...!" sigaw ng butler bago nagmamadaling lumabas ng kwarto. Kahit pa hindi naintindihan ng inaantok na si Carter ang buong pangyayari, hindi itataya ng butler ang kanyang buhay para lang maiparating ang kanyang punto. Ngayong wala na ang butler, itinapon ni Carter ang kanyang baril sa sahig bago muling humiga sa kama. Hindi nagtagal ay maririnig ang mga hilik...

"Pagbalik mo, puro sisi ang inatupag mo! Tinanong mo ba si Camila kung ano talaga ang nangyari? Kung hindi lang ako nasa tabi mo, anong balak mong gawin, ha?" "Kung ako ang babae, hindi rin kita gugustuhing makasama!" "Pag-isipan mong mabuti ang mga ginawa mo!" Sakto namang dumating ang Butler, kakabangon lang mula sa pahinga. Narinig niya ang sigawan at agad na pumasok sa dining area. Pagkakita sa sitwasyon, nanlaki ang mata niya. Wala nang inisip, lumapit siya para pakalmahin ang matanda.

Inilahad pa nga niya ang kaniyang kamay sa ere para abutin ko ang kaniyang kamay, pero mabilis akong bumaba, at dumiretso na lang paakyat ng hagdan papunta sa entrance ng mansion. Ramdam ko ang titig niya sa aking likuran, habang umaakyat ako sa hagdan, pero kahit kailan ay hindi ko siya nilingon. Kung gusto niya akong kausapin, gawin niya, pero dapat ipaliwanag niya sa akin ang lahat. Hindi ‘yong ganito na nangangapa ako. “Welcome back, ma’am,” bati ng butler sa akin nang makapasok ako sa mansion.