Cafe Midnight Novels & Stories

“Kanina pa kita gustong tanungin. Gusto mo bang mag-coffee after nito? Just… us. No festival stress.” Parang napuno ng confetti ang utak ko. “Sure,” sagot ko, medyo nahihiya pero excited. --- Dominic’s POV YES. Ang tagal ko nang gustong tanungin yun. And ngayon, may date na kami. --- Rina’s POV That night, habang naglalakad kami papunta sa café na malapit lang sa plaza, ewan ko ba. Parang slow-mo lahat.

Parang may ibubulong siya kaya nag-leaned forward agad ako. "Alam mo bang nagta-transform sa gabi 'yung café na 'yon?" bulong niya sa 'kin. "Pagdating ng 7 pm, close na 'yung café. Pero p'wede ka pa rin pumasok. Kaya lang...pagpasok mo ro'n, sa second floor ka na igu-guide ng security."

Salubong ang mga kilay niyang umupo sa malambot na couch katapat nito. Nasa isang exclusive café sila. Si Meredith mismo ang pumili. Nakatayo ang café sa three-story building sa isang commercial compound. Medyo tago pero mukhang sadyang pinupuntahan pa rin ng mga parokyano dahil sa kakaibang ambiance. Perfect spot sa gustong magbawas ng stress. May mga puno at landscape kasi na puwedeng pagmasdan that will make you feel like you’re not in the city. “Before anything else, would you like to order coffee first?"

Nanginginig pa rin si Cherish sa lamig kahit na nakasuot na siya ng makapal na damit at winter coat. Habang abala ang kapatid ni Kei sa paggawa ng kape, tiningnan ni Cherish ang paligid. Ang Cafe Heaven ay may nakakarelaks at homey na atmosphere. Lahat ng kasangkapan ay gawa sa kahoy, na parang nasa loob ka ng isang cozy na bahay kaysa isang negosyo. Sa dingding ay nakasabit ang maraming posters ng MORSE, at ang kanilang mga kanta ay maririnig sa background.

He says turning to the other side, leaving with these shocking dishes. I really hate the seniors who work at this cafe. They all have blood in their hearts. They like to play around because this menu is not acceptable in the world. Their imagination is too high and so unrealistic. "Yay, I've got mine! That's cool... Tomato sauce from Mars." These dummies are just as immature. They all jump to the counter to get their drinks. This cafe has its own system. You go order and go get the drink yourself. And the most important thing is pay as soon as you touch the cups.

Kalma Cataleya. “Good morning po, Ma’am Cataleya,” bati ng barista. Yeah, kilala na ako ng mga staff dito sa Cafe. I forced a small smile. “Good morning. One iced latte… please.” He nodded and went to prepare the drink. Cold drink. Kailangan ko ng malamig para kumalma. Umupo ako sa pinaka-sulok ‘yung may tinted wall pero kita mo pa rin ang labas. I slumped into the chair and rested my forehead on my arms for a moment.

Napaisip naman ako bago kami sabay na bumama. "Pwede ba both?" Tanong ko ulit. Hindi ko napigilan ang pag silay ng ngiti sa aking labi bago tumakbo pababa sa bittersweet café. It's not like the ordinary café in the city. Hindi ko alam kung sa'n napulot ni Mourge ang utak niya at nag tayo siya ng café sa gitna ng gubat. And you know what makes it pretty amazing? Every table are meters apart. May mushroom ma theme ang kada upuan. I always eat here whenever I'm angry or my emotion is getting the best out of me. Dito kasi walang chismosa at mapayapa.

“Somewhere you’ll love.” First Stop – A Cute NY Café Tumigil sila sa isang small café sa may Midtown—brick walls, glass windows, and the smell of freshly baked pastries. Hindi siya fancy; mas cozy siya. “Ooohhh, ang cute dito,” sabi ni Calestine habang nakasilip sa loob. “You like it?” “I love it! Ang warm ng vibe!” “I knew it,” sagot ni Adrian, proud. “Kaya dito kita dinala.”

Maaliwalas nang maaga kinaumagahan, tinawagan ni Jordan si Pablo at hiniling sa kanya na magpadala ng isang tao na sundan si Rachel. Kinaumagahan, hindi nagtagal si Rachel sa iisang lugar. Sa hapon, pumunta siya sa kanyang cafe. Ang café ay matatagpuan sa Middle Road, at ito ay pinangalanang Café Grande, na pag-aari ni Rachel. Gayunpaman, si Rachel ay bihirang pumunta sa kanyang café at hindi masyadong interesado sa pagpapatakbo ng isang negosyo.

"Yeah. Too special for you. Hahaha" Binelatan ako ni Vanessa. Asal bata talaga. As if. Hahaha! "Tara na. Ayokong ma-late." Sabi ko sa kanila. Sabay sabay na kaming umalis ng school. At the back of my mind, iniisip ko kung paano ko ibibigay ang resignation letter ko sa boss ko. Pero decided na talaga ako. Dadalasan ko na lang ang pagpunta doon as a customer. Ang ganda kasi talaga ng Mad Cafè. Parang malaking library and as what Vanessa said awhile ago, may rental books sa Mad Cafè. Tambayan kasi talaga ng ALA Stundents iyon. Hanggang second floor yun at may rooftop din na pwedeng tambayan lalo na if sunset and sunrise lover ka. Mas maganda ang view sa rooftop dahil kitang kita mo ang city lig