Cafe Midnight Novels & Stories

Ang kanilang first stop ay 24-Hour Café. Makalipas ang ilang minuto, huminto sila sa isang maliit pero cozy na café na bukas buong magdamag. Mainit ang ilaw sa loob, amoy kape at tinapay. Nag-order si Ralph ng tatlong mainit na tsokolate para sa kanila. Si Alexis at Ayesha ay magkatabi sa booth habang nakatingin si Ralph sa kanilang dalawa na magkahawak-kamay, nagbibiruan habang hinihintay ang inumin.

Mukhang hindi na maalala ni Midnight ang birthday nito o kaya wala itong pake. Pinapunta niya roon si Aniza at pinabili ng birthday cake. Habang abala si Midnight at Samara sa ilog, nagluto siya ng pancit at lumpia. Namimingwit sa ilog ang mag-ama niya kasama ang anak ng kapitbahay na lalaki. Alas nuwebe pa lang naman ng umaga.

Pinagbuksan siya nito ng pinto at iginiya siya patungong sala. "Ano ang gusto mong inumin o kainin?" "Chocolate cake at wine na lang sa akin." Tumango ito at mabilis na lumisan sa harapan niya. Pagbalik nito, may dala na itong wine at chocolate na nasa tray. Mabait at maasikaso pala ang lalaki—hindi nga lang halata. "Masarap ba?" Tango lang ang sagot niya rito dahil puno pa ng cake ang bibig niya.

Dinig niyang marahas itong bumuntong hininga na tila malapit ng maubos ang pasensya nito sa kanya. "What's the use of the cellphone, Crystal? Sinabi mo pang tumawag ako pero hindi ka sumasagot—" "Shh, bukas na lang tayo mag-usap, Raphael. I'm still drinking coffee." Muli sana siyang hihigop ngunit mabilis pa sa alas kwatro nitong kinuha ang tasa at inisang lagok ang kape. Ni hindi man lang ito napaso! Nakaawang ang mga labi niyang nakatitig dito matapos nitong ilapag ang tasang wala ng laman.

"No need, Brodie. I'm okay brother. I have rent a little pad down the Main St. May coffee shop ito sa baba at pansamantala kong tinitulungan ang may-ari." "Oh, you mean, the Egg Tart Café?" Nagtapo na ang kilay kong nakangiti. "Yes. That's the one, bro." Ngiti niya pabalik at umakbay na siya sa akin. "Have your coffee there every morning. I will serve you the best." Bahagyang tawa niya at ganoon din ako. "Sure is. Carmella loves their Frappuccino and the Egg Tart, of course." "That's good to know." Napailing siyang konti at naging seryoso ulit ang titigan namin. Pareho kaming natahimik.

“Perfect. May nadaanan akong maliit na cafe malapit sa grocery. Doon tayo dumaan, tapos tsaka tayo mamili.” Habang nasa loob ng isang tahimik na cafe, sa pinakatagong sulok na may bukas na bintanang tanaw ang kalangitan, nagkakape sina Lucas at Celestine. Umuusok pa ang kanilang inumin—caramel macchiato para kay Lucas, habang si Celestine naman ay nanatiling tapat sa kanyang simpleng brewed coffee.

he affirmed, his lips curving in a subtle, charming smile. “There’s a petit café nearby. Very exclusive. They’re known for their single-origin blends and, more importantly, their ambience. You’ll find it quite peaceful.” At pumunta nga kami sa isang Café. "Café L’Étoile" Ito ay nakatago sa isang tahimik na sulok ng isang mataas na gusali, ang pinto nito ay gawa sa madilim na kahoy at ang ilaw sa loob ay maligamgam.

Tyrone asked nang nakaupo na sya sa driver’s seat at binuksan ang makina ng sasakyan. “Yeah, let’s go!” sagot ko at nagsimula nang mag drive paalis si Tyrone kung saan kami nagpark. We finally reached our destination, the cafe that I liked to apply for as a barista. He was Hector’s cousin and he recommended me to him. The car stopped in front of the cafe named Pixel Brew Cafe. “I can smell coffee now,” Tiffany blurted out as soon as we entered the cafe. “Nandito na pala kayo,” a man welcomed us, and I could see his resemblance with Hector. “Welcome to the Pixel Brew Cafe!” he added and guided us to a vacant table.

“Don’t smile like that! Hindi ako nagbibiro, Jace! Naghihintay na sa atin si Cami.” Agad namang sumeryoso si Jace nang marinig ang pangalan ng anak. “Okay, what do you want me to do?” “I-I d-don’t know.” Tumingin si Jace kay Midnight, bahagyang tinapik ang alagang hayop. Midnight is an old horse at madalang na lang niyang ilabas sa kwadra. Mabuti na lang at hindi masyadong nabasa ang mga kabayo sa pagdaan ng ulan. "Midnight cannot carry us both. Dito na lang tayo kay Thunderbolt. Dadahan-dahanin ko na lang ang pagpapatakbo,” ani Jace.

-Valerie Mapait na napangiti ako sa sinabi ni Tita Faye. “Ano pong pangalan ng coffee shop niyo, tita? At saka nakita po ba kayo ni Luke kagabi?” “Faye’s Creamy Delight.” mahinang sambit niya, at natigilan ako. Bakit kapareho ng pangalan ng kape ko? “Hindi kami nakita ni Luke, at hindi na rin namin siya tinawag. Kitang-kita ko ang saya niya kagabi. Ngayon ko lang ulit siya nakita na tumawa ng ganon. Siguradong masisira ang gabi niya kapag nakita niya ako, kaya kunwari ay hindi ko siya napansin.”