Chain Of Hearts Mga Nobela at Kwento

that is what written and tattoed on her skin, written in a bold and calligraphy letter na may infinity sign sa ibaba ng last letter ng pangalan nito. And her heartbeat is now uncontrollable, napatitig ito duon bago tumingin sakanya. She can't read what he was thinking but there's something in his eyes na gusto niyang hagkan ito pero pinigilan niya ang sarili. Akmang mag pro-protesta ulit siya ng umalis ito sa pagkakadagan sakanya na tila ba nagising ito sa isang magandang panaginip at napapasong nagbigay ng distansya sakanilang dalawa.

may kasama pa itong heart emoji and maraming heart emojis. Hindi ko alam pero nagseselos talaga ako kay Edel, matalino siya katulad ni Xerxes. Ako, isang average student at nakilala lang dahil kay Xerxes. Nawalan na ako nang ganang mag-scroll kaya pinatay ko na ang computer na gamit ko. Nilayo ko rin ang cellphone ko, sinaylent ko ito para 'di marinig kung may message o tawag man siya sa akin.

Ang bigat sa puso ay hindi nawawala agad, ngunit unti-unti ay natututo siyang tanggapin ang mga bagay na hindi kayang baguhin. Sa gabi ng pagtanggap, sa ilalim ng mga kumikislap na ilaw ng barko, nagdesisyon si Cherry na hindi na siya maghihintay. Ang buhay ay hindi nagtatapos sa isang tao. Kaya't dahan-dahan niyang binitawan ang sakit na bumabalot sa kanyang puso. Binigyan niya ng pahintulot ang sarili na magpatuloy. Alam niyang hindi ito magiging madali, ngunit natutunan niyang mahalin ang sarili at tanggapin na ang pinakamahalagang relasyon ay ang relasyon na mayroon siya sa sarili.

Pero sa isang dulong parte ng puso ko ay umaasa akong biglang bubukas ang pinto ng kwarto ko at susugurin niya ako ng yakap. Ang pag-asang iyon ang unti-unti kumain sa natitirang siglang mayroon ang puso ko, dahil hanggang pag-asa na lang iyon at hindi magkakatotoo. Ngayon na malapit na ang pasukan ay medyo nabuhayan ako ng sigla. Makakasalamuha ako ng mga bagong tao at baka magkaroon din ng kaibigan. Pero kaagad ding nawala ang munting sigla na iyon nang sabihin niyang Business Administration ang kukunin niyang kurso.

*Pak* Bigla nya akong hinampas. "ARAAAAY! Bakit mo'ko hinampas" Ma's lalo itong umiyak ng Malakas. "Waaaah Masakit na nga itong puso ko tapos my gana kapang arasin ako." "Di naman kita inaasar, nag alala nga ako sayo dahil sabi mo my sakit ka sa puso." "Ang slow talaga nica, wala akong heart failure sniff sniff" "Sabi mo kanina Masakit mo. Ano ba talaga Debby diretsohin mo na ako."

dagdag pa ni Andrew na parang umaktong referee. Napailing ako. "Ang tanda n’yo na, puro kabataan games pa rin ang gusto." "Ma’am, ’yan nga ang nakaka-miss!" sabay-sabay nilang sagot. Nagsimula ang ikot ng cards, at hindi na nagpatumpik-tumpik ang tawa, sigawan, at asaran. Naunang nabunot ni Daphne ang "hearts." "Aba! Truth!" sigaw nila.

Ngayon na ako na lang ang mag-isa at hindi ko alam kung saan patungo ang lahat, napaisip akong baka ito na nga ang pagkakataon na mapagtanto ko kung ano ba talaga ang nararamdaman ko para sa kanya. Nagmumuni-muni ako sa sagot na ibibigay ko. Ang totoo, hindi ko pa rin alam kung may nararamdaman na ako o hindi. Si Heart ay isang tao na may malasakit sa akin, at hindi ko alam kung iyon ba ay isang simpatiya lang o may deeper connection na. Si Ruth ay matagal na sa buhay ko, kaya’t walang duda sa puso ko kung anong klaseng pagmamahal iyon. Ngunit kay Heart, masalimuot, magulo, at puno ng tanong.

we both murmured as we exploded. I can’t wait for our future. We’ll build a big family. She’ll carry my name and I will buy everything that she wants. Sunday will be our family day and we’ll bond with our children to fill our house with laughter. Wala ng araw na malungkot. Walang araw na masasayang. She is my future. And I am so lucky that I am chained in love with her.

mahina kong bulong, halos hindi ko marinig ang sarili ko. Pero sa lahat ng nakita ko, isang bagay ang agad na umagaw ng pansin ko. On the left side of his chest... almost close to his heart, there was a tattoo. A black rose, intricately inked, its petals dark and sharp, almost alive against his skin. At its center rested a small skull pale and hollow-eyed, wrapped tightly in a chain that coiled around it as if binding it in place.

Masyadong mahigpit ang hawak ng babae sa buhok ni Heart. Si Heart naman ay walang magawa kung hindi ang sumigaw sa sakit ng sabunot na natatamo niya. Noong napaghiwalay na sila ng mga umaawat ay kinalmot pa ng babae ang mukha ni Heart. Nagdulot iyon ng pag-agos ng mapulang dugo ni Heart. Sa totoo lang ay kaya ko silang awatin nang ako lang pero hindi ako gumalaw dahil nasisiyahan ako sa nakikita. Seeing my brother's killer sufferring makes me smile.