Novel & Cerita Chaotic Nights Chapter 1

CHAPTER SEVENTEEN “ANG PAGTAKAS” NAALIMPUNGATAN si Lana sa kalagitnaan ng madaling araw. Nakapa niya ang leeg niya at hanggang ngayon ay tumutulo pa rin ang sarili niyang dugo mula roon. Agad niyang kinuha ang panyo mula sa side table at napalingon siya kay Chaos na ngayon ay mahimbing na ang tulog habang kapwa silang n*******d.

"Kakasya kaya 'yan sa 'kin?" Iyon kaagad ang unang pumasok sa isip niya nang makita na ang sandata ng estranghero. Matapos makapaghubad ay siya naman ngayon ang isa-isang hinububaran ng lalaki. Nang matapos ay nagsimulang kumaibabaw ang estranghero sa ibabaw niya at doon na nga sinimulan ang mainit na gabi kasama ang estrangherong lalaki na alam niyang sa gabing iyon lang niya makakasama.

patuloy naman pagtatanong ni Sab sa akin. Pwede naman kami mag night swim mamaya kaso lang iniisip kong ipahinga muna ang katawan ko. Maybe bukas na lang kami mag plan about sa mga gagawin sa buong linggo. "Ikaw? Ano bang plano mo?" balik tanong ko naman sa kaniya. Baka lang kase may suggestion siya. Marami naman pwedeng gawin dito. Sabi naman ng mga tauhan dito ay may nagaganap na jamming dito every night kaya bago matulog ang iba ay nakakapagsaya pa. May banda silang sinisita para maging kaaya-aya. I love music thou, kaya baka mag enjoy talaga ako dito.

Pero nang makalabas kami sa pinto sa likod ng bahay ay may pinaamoy sa akin na dahilan upang mahilo ako— hanggang sa unti-unting mawala sa akin ang aking malay. I heard Rye chuckle evily before completely losing my consciousness. “Sleep tight, my beautiful captive.”

"Game ka, right?" Madison hesitated but nodded. "Fine. Para sa reset na sinasabi mo." "Good girl!" Jane handed her a shot glass, and they clinked their glasses together. "Cheers to a new chapter, Mad. Kalimutan mo na ang toxic na Leo na 'yan. Tonight, it's all about you." Madison started to loosen up. They danced to the beat of the music, laughed at Jane’s silly moves, and even tried a few more drinks. For the first time in days, Madison felt a bit lighter.

At habang bumabalik ako sa pagkain ko, hindi ko maiwasang mapansin, ang bigat ng kamay ko, at ang bigat ng mga desisyon ng mga ito. At sa gitna ng lahat ng ito… Si Caelus pa rin ang unang pumasok sa isip ko, at hindi si Cullen, hindi ang engagement namin, kundi ang lalaking hindi pa alam na unti-unti na akong nawawalan ng kontrol sa sarili kong buhay. Pagkatapos ng dinner, hindi na ako agad nakahinga nang maayos. Lumabas ako ng Dinner hall, naglalakad ako pero tila lutang.

Kung oo, dapat na ba siyang tumakas ngayon? Nagpa-panic na si Bella sa loob-loob niya, pero sa panlabas ay mukha pa rin siyang kalmado. “Pasensiya na. Nag-book ako ng appointment sa babaeng doktor na si Kayla Ravenheart. Mali yata ang kuwartong pinuntahan ko.” “Hindi.” Umiling si Noah habang nakatitig sa dalaga. “Lumabas siya sandali. Ako muna ang pumalit sa shift niya.”

Humarap ako sa hagdan papuntang 4th floor pero saktong pag-harap ko dito ay bumungad sa mismong harapan ko ang isang lalaki na nakatutok sa noo ko ang hawak na baril “Good bye,” Ngising sambit nito Shit! *BANG* *BANG* END OF CHAPTER:67

But now kailangan ko munang problemahin ang mga gabundok na papeles na kailangang i-reveiw at pirmaham as soon as possible. After ko pirmihan ang iba sa mga papel. I immediately go home at agad na dumiretso sa mini bar dito sa bahay namin. Nagsalin ako ng brandy sa aking baso at umupo sa isa sa mga stool dito. I loosen my tie and remove my suit and leave the polo. I sigh when words of Hestia came out from my mind. I want to know why they blaming me for such thing like that. I sip the last drop of the brandy on my glass and hurry up and go to bed. Hindi ako pwedeng magpakalasing dahil maaga pa akong papasok bukas and I hope Athanasia will come early too.

Maybe it's just a coincidence since Roxanne is the one who's close with Florence among all of them. "Then you should call that a nightmare, Rare." Denny said with horror written on her face. I let out a deep sigh saka tumutok ulit sa Laptop ko. "A beautiful nightmare" I whispered under my breath. I WAS about to get back to sleep when I noticed that it's still seven in the morning when I heard someone knocked three times. Kahit na inaantok pa ako ay tumayo ako saka binuksan ang pinto. It was Manang who's in front of my room smiling sweetly at me.