Chaotic Nights Novel Novels & Stories

Mabuti nalang at bukas ang pinto ng opisina nito kaya di ko na kailangang kumatok pa. Nakita ko naman itong abala sa pagbabasa ng isang makapal na libro. Dahan-dahan akong pumasok at nang maramdaman yata nito ang presensiya ko, agad itong nag-angat ng tingin saka ngumiti sa akin. Itinabi rin nito ang hawak na libro saka pinagsiklop ang mga palad sa ibabaw ng lamesa nito. Muli itong ngumiti bago magsalita. “Ikaw pala, Paz! Maupo ka muna...” alok nito sa akin sabay turo sa upuang nasa harapan nito.

Kabanata 3: Familia “Aryan? Hija? Bakit ang aga mong nagising?” Tanong ni Lola Amari habang lumabas siya sa kwarto. Mag ala sais pa lang ng umaga pero kanina pa akong alas kwatro gising. Kahit sobrang late ko na natulog kagabi dahil naninibago ako sa kapaligiran ko ay kusang nagising ang katawan ko. “Nasanay na po ako gumising ng ganitong oras,” sagot ko habang pinag patuloy ang pagwawalis ng sahig.

DOMINIQUE’S POV I woke up with a heavy head. Nakapikit pa ang mata ko habang nakangiwi dahil sa sakit at nakahawak sa ulo. Unti-unti ako’ng bumangon sa kama at nag mulat. I found myself still wearing the black dress from last night and I can remember everything happened. Napatulala ako at pilit inalala ang mga nangyari hanggang makauwi ako kagabi. From small fights with Diana until I went to the bar to cooled my mind. Then unexpectedly, that dumbass Rouge Kramer was also there and he fucking kissed me!

“Urgent po? Bakit po? Ganoon na po ba kayo kadesperadong magka-asawa?“ tanong ko. Sinamaan naman niya ako ng tingin. Lagot. Mukhang matatanggal pa ata ako sa trabaho. “C-Charot lang po, H-Hehe“ kinakabahan kong wika. Nakatingin kasi siya sa akin ng masama na parang nakakainsulto ang tanong ko. Aba, malay ko ba kung psychopath siya? Magaling na 'yong nakakasigurong hindi siya baliw na sabik na sabik mag-asawa tapos kapag ikinasal na ay gagawin niyang slave ang asawa niya tapos sasaktan niya at mamaltratuhin. Then hindi pa siya makokuntento dahil hindi niya ito papakainin, magdadala siya ng iba't ibang babae sa kwarto niya tapos sasabihan niya ng masasakit na salita 'yong asawa ni ya, kesyo sl

*silence* Di ko namalayan nakatulog ulit ako. DAMIAN'S POV " Thank you. The moment she wakes up I'll take her home. Maiwan ko muna sya I'll get her things. " sabi ko sa nurse na duty. Lumabas na ako para dumiretso sa classroom nya. Sabi ko na eh mangyayari ang ganitong bagay sakanya dahil a lot of memory from her past nanggaling dito sa province. Well I'm happy because of that but the process is painful for her. In order for her to remember she has to undergo in so much pain. It hurts me but I don't really know what to do to help her ease the pain.

Alam niya na kanina pa ito na may pagnanasa sa kanya, kaya agad niyang pinulupot ang mga braso sa leeg ng Asawa. “ This is our night, Honey. Let's just enjoy the night, hanggang sa mapagud tayo, ” aniya na may panunukso sa tono nito. Kyro immediately lifted her to the bed. Their bodies collided, as they shared each other's heat. They don't care about their surroundings, even though the rain poured so heavily. They want to spend the night without any worries, no thoughts about others, just them. He does the work, he slides his hand down to her core, as he feels the wetness of her fold. She grunt. She pants. She whines, when she feels it is coming.

Dali-dali at maingat na bumaba siya nang kama kahit kumikirot ang kanyang pagkababae, takot na magising ang estranghero. Hinanap niya ang damit na hinubad nito sa kanya kagabi at agad iyong sinuot habang hindi inaalis ang mga mata sa lalaki na mahimbing pa rin mula sa pagkakatulog. Binabantayan na baka magising ito. Nang tuluyang maisuot ni Lilliane ang damit ay saka lang niya napagtanto kung gaano kaeskandaloso iyon. Hindi niya kayang maglakad palabas ng hotel na ganoon ang suot!

~ Indayog sa Gabi ~ A Baby with the Dangerous Hotdog CEO ~ Escaped my Maniac EX, Trapped by his Possessive Twin Thankyou everyone, Good Night <3

Ilang linggo na ang nakalipas matapos ang ginawang gulo nang mga Domingo. Tahimik ang gabi. at mula sa bintana ng penthouse, kitang-kita ang liwanag ng mga bituin at ang halos walang galaw na siyudad sa ibaba. Alas-dos ng madaling araw. Malalim na ang tulog ng karamihan, ngunit hindi si Yukisha. Gising siya, mulat na mulat habang nakahiga. Kanina pa siya nagpapalit-palit ng pwesto sa kama. Pinipilit niyang balewalain ang nararamdaman, pero habang lumilipas ang mga minuto, parang may maliit na boses sa loob ng tiyan niya na paulit-ulit na sumisigaw. “Mangga. Maasim. Bagoong. Ngayon na.”

The morning light was a stark, unforgiving thing. It streamed through the motel room's grimy window, revealing the dust motes dancing in the air, a silent testament to the impermanence of their safe haven. But Aiden and Chloe didn't see the grime. They saw a new path, a way forward. The panic of the past few hours had been replaced by a quiet, determined resolve. The hunter was no longer the hunted. They were finally on the offense.