Chasing In The Wild Characters Mga Nobela at Kwento

TININGALA ko ang mga nagliliparang ibon sa langit. Malayang-malaya nilang nilalakbay ang mundo na tila walang kahit anong pinoproblema. I smiled genuinely—feeling so fascinated once again. Seeing a group of them flew at the same direction looked and felt so satisfying. Their chirpings sounded like a sweet melody to my ears. I always think that birds are one of the luckiest creatures on earth. They are free to go wherever they want to. They are free to do whatever they want. They can always be themselves without feeling scared and they can definitely accept things that the world gives.

Mura niya sa sarili ng makita na mabilis na tumakbo ang dalaga upang makatakas sa kanya. Nakapamewang na nilingon ni Allaric ang kanyang mga tauhan na kakaparada lang din ng kanilang sasakyan dahil nakasunod din ito sa kanila kanina. "Chase her!" Sigaw niya sa mga ito ng bumaba ng kanilang sinasakyan. Mabilis naman tumalima ang mga ito at patakbo na hinabol ang dalaga.

nakangusong turan ni Senyorita Ava. "Let's go." Dalawang salita pa lang iyon pero sapat na para matameme ang puso ko. Ibang-iba na ang boses niya kaysa noon. Siguro dahil bata pa naman kami. Pero ngayon ay buong-buo na ang boses niya— parang isang hari na nag-uutos sa kanyang sinasakupan. Dalawang kotse ang dadalhin namin. Ang isa ay si Sir Albert ang magmamaneho at ang isa naman ay kung saan ako sasakay kasama si Kuya Jose na siyang personal driver naman ni Senyorito Andrei.

I don't know kung ilang oras na kaming nandito ni Rustan sa loob ng garage. I'm also thirsty and hungry. I don't even see the kidnappers, all I saw was two guys na naglalaro ng cards while smoking some cigarettes sa gilid at binabantayan kami. Gosh, typical kidnappers that I see in a movie. Akala ko oa lang sila pero totoo pala. How lame. Wala bang something na kakaiba? Yung hindi ko nakikita sa mga action movies?

Ang bango talaga ng perfume ng mga lalaki, pero mas mabango nga lang kay Zim. "Good evening," ngiting bati niya sakin. "Good evening, anong ginagawa mo dito?" tanong ko. Hindi niya naman ugaling pumupunta dito ng gabi. "Hinintay ko si Chant," sagot niya kasabay din no'n ang paglabas ni Kuya mula sa kwarto niya. Kagaya ni King ay bihis na bihis din sya. May lakad ba sila?

Determinado itong tinitigan ni Devyn. “Will you allow me to be your husband?” Sobrang rahan ng pagkakasabi nito ni Devyn. Unti-unti itong nag-angat ng tingin at masidhing tinitigan ang mga mata ni Betsy. “The chase is finally over. I want to have a future with you. I want you to be my wife. Will you say yes to me, please?” Ngumiti si Betsy at dahan-dahang tumango. Ito na talaga ang pinakahihintay niya. Magiging choosy pa ba siya? “Yes, Devyn. Yes, I will definitely marry you.”

Si Hunter, na siyang pinipili nito palagi sa tuwing may magaganap na paligsahan. Tipid ang bawat niyang hakbang at binabalanse ang katawan na nakapatong sa kabayo niyang si Casper na mukhang pinakiramdaman lang rin siya. "Saan ang end game? Sa dako paroon pa rin ba?" Itinuro ni Denver ang malaking puno ng Acacia sa kabilang layo ng kinaroroonan nila ngayon. The roaring of horses habang hinahagod ang paa sa lupa ay banayad at pino ang galaw ng kabayo niyang si Casper hudyat na ayaw rin nitong matalo sa dwelo.

naguguluhan kong tanong. Inikot ko ang aking paningin at nahagip ng aking mga mata si Chase na pababa ng hagdan. Naka sando at shorts lang ito, walang galos o ano mang masakit na nararamdaman. Nakakunot ang noo at sinusuri ang paligid niya. D*mn it! Is this some kind of trap or something? What are they playing now? “ Surprised ate...! ” napangiwi ako kay Andrea.

Kahit naman kasi may idea na kami kung sino ang bata ay hindi pa rin namin inaasahan na bigla na lang dadating si Chase sa bahay na may kargang bata at asawa? As in parang tumigil ang mundo. Sila Mommy at Daddy na nakatingin lang sa kanila pati na rin ako, si Lander at Channing. Sina Chanden na karga si Miracle biglang nayapos ng mahigpit ang bata at si Chancy na nakanganga lang. “Bakit hindi na kayo nakaimik d’yan?” tanong ni Chase. “And this is Nina, Chariz’ mother and my soon to be wife.”

Agad niyang hinawakan ang sugat habang patuloy na umaagos ang dugo sa pagitan ng mga daliri niya. “Kim!” sigaw ni Kiara. Pilit bumangon si Kiara ngunit hindi niya magawa. Nakadagan pa rin sa kanya ang katawan ni Chase. “You monsters!” umiiyak niyang sigaw. “You monsters!” Humakbang si Gerald palapit sa kanila. Tumayo siya sa harap ng duguang katawan ni Chase at malamig na tiningnan ang matanda. “One down,” sabi niya. “Two more to go.”