Novel & Cerita Chiming Bells

Habang papalapit kami sa pinakaunang bahay, may naririnig akong tumutunog, like a chime. And then I realized I was wrong. Ang mga bahay pala rito ay may wind chime na gawa sa seashell. I want to take a closer look at the chime, pero nagpatuloy sa paglalakad si Uncle Nereus kaya sumunod na lang ako. Nanlaki ang mga mata ko nang mapahinto kami. Si Uncle Nereus naman ay napangisi. He was satisfied that I was shocked.

Minsan-minsan, bahagyang kumikilos ang maliit niyang paa. The gentle sound of a ringtone chimed in the bedroom. It was as soothing as a breeze through wind chimes on a wooden porch after a rainstorm, filling the room with a calming resonance. But for Logan, the sound was oddly hypnotic, like a mermaid's song luring him closer.

Para bang may mga mata siyang nakatingin sa akin dahil sa alam niya ang lahat ng mga ginagawa ko. Natigilan kaming tatlo nang marinig namin ang pag-iingay ng bell. "Tss! Ang bilis ng oras. Ni wala manlang tayong nagawa kahit isa ngayon," reklamo ni Kim sabay ligpit sa mga gamit niya.

"Mamaya pag natapos na tayo, magpopopcorn pa tayo." Tahimik ang lahat—hanggang sa tumunog ang doorbell. Napahinto si Bella. Napatingin siya sa gate na anim na talampakan ang taas, may design na geometric iron bars. Ang doorbell na iyon, minsan ay parang musika ng kabastusan para sa kanya—ipinilit ng may-ari ng subdivision kahit ayaw niya. Para bang sinasabi ng mundo: “Dapat handa kang may dumating, kahit hindi mo gusto.”

The soft hum of dozens of voices echoed across the production floor. Halo-halo ang tunog ng mga keyboard na mabilis na pinipindot, sunod-sunod na pag-ring ng mga telepono, at magkakapatong na English conversations ng mga call center agents na abala sa kani-kanilang customers.

At pinindot ang doorbell. ///////

"Agad ikinuyum ni lourdes ang sulat sa kanyang kamao sabay kuha nang lighter at sinunug ang papel. Kasabay ulit non ang sunod sunod na tunog nang bell natin. "Wag- Wag niyong bubuksan' Tumayming ka! Bago ka magpakita,baka sakaling makita mo kung sino man ang nang-gugulo sa Doorbell sa labas! Nakakainis anh saad na utos ni Lourdes.

Kaagad nagsalubong ang kanyang mga kilay nang marinig ang sunod-sunod na pagtunog ng chime na tila ayaw ata tigilan ng kung sino mang pumupindot noon. Sino ang maaari niyang maging bisita nang ganoon kaaga? "All right. All right, fine." ang nayayamot niyang usal nang muli niyang marinig ang sunod-sunod na chime. Nagawa niyang bumangon. Nagpakawala siya ng buntong-hininga nang sumayad ang kanyang mga paa sa carpeted a sahig. "This better be good, or else..." bulong niya habang palabas ng silid.

"Hmph! Ano ang isang grupo ng mga walang silbi na mga hangal..." Malamig na napasinghap si Joel at inilabas ang kanyang bronze handbell bago siya nagsimulang mag-chant. Ang mga alon ng tunog umalingawngaw sa hangin at gumulong patungo sa hadlang na parang pagtaas ng tubig, na lalong lumalakas habang Patuloy siyang kumanta.

Muling tumunog ang Requiem Clock. Nanginig ang katawan ni King Shura. Maliwanag na naapektuhan din siya ng tunog. “Hindi ba patay ang walangyang monghe na iyon, si Pindola? O may iniwan siyang alas?! “Ang Requiem Clock ay isa ring Buddhist treasure, at sinasabing kapag tumunog ang kampana ng siyam na beses, isang dakilang Buddha ang isisilang. Malamang ay si Pindola ang nag-iwan niyon. Itong patay, kalbong asno, gustong hilahin ako pababa kasama niya! Hindi ko dapat hayaang patuloy na tumunog ang kampanang iyon!”