Chiming Bells Novels & Stories

suddenly rang. A wedding bell ring... Turn into a death bell toll. Una ngang tinamaan nang bala ang camera na siyang handang kunan nang larawan ang sandaling yun. Basag nang salamin na parang ilang segundong di nakagalaw ang mga tao. Nagsisigawan ang mga tao dahil pagkatapos umulan ng bulaklak… Inulan sila ng mga bala. The bell continuously it's sound of death.

"Agad ikinuyum ni lourdes ang sulat sa kanyang kamao sabay kuha nang lighter at sinunug ang papel. Kasabay ulit non ang sunod sunod na tunog nang bell natin. "Wag- Wag niyong bubuksan' Tumayming ka! Bago ka magpakita,baka sakaling makita mo kung sino man ang nang-gugulo sa Doorbell sa labas! Nakakainis anh saad na utos ni Lourdes.

Kaagad nagsalubong ang kanyang mga kilay nang marinig ang sunod-sunod na pagtunog ng chime na tila ayaw ata tigilan ng kung sino mang pumupindot noon. Sino ang maaari niyang maging bisita nang ganoon kaaga? "All right. All right, fine." ang nayayamot niyang usal nang muli niyang marinig ang sunod-sunod na chime. Nagawa niyang bumangon. Nagpakawala siya ng buntong-hininga nang sumayad ang kanyang mga paa sa carpeted a sahig. "This better be good, or else..." bulong niya habang palabas ng silid.

"Hmph! Ano ang isang grupo ng mga walang silbi na mga hangal..." Malamig na napasinghap si Joel at inilabas ang kanyang bronze handbell bago siya nagsimulang mag-chant. Ang mga alon ng tunog umalingawngaw sa hangin at gumulong patungo sa hadlang na parang pagtaas ng tubig, na lalong lumalakas habang Patuloy siyang kumanta.

Ano ba talagang meron sayo eonni? Biglang tumunog ang bell signal para pumasok na sa kanikanilang room ang mga estudyante. At dahil iba ang rules nila dito. Magkakaiba ng tunog bawat level. Bell ng sophomore yun. Kanina pa kasi wala ang fresh men. Mamaya kami na ang papasok. " aish! Yang bell na namang yan! naaalala ko tuloy ang problema ko!" panimula ni raven na parang may malalim na problema.

Muling tumunog ang Requiem Clock. Nanginig ang katawan ni King Shura. Maliwanag na naapektuhan din siya ng tunog. “Hindi ba patay ang walangyang monghe na iyon, si Pindola? O may iniwan siyang alas?! “Ang Requiem Clock ay isa ring Buddhist treasure, at sinasabing kapag tumunog ang kampana ng siyam na beses, isang dakilang Buddha ang isisilang. Malamang ay si Pindola ang nag-iwan niyon. Itong patay, kalbong asno, gustong hilahin ako pababa kasama niya! Hindi ko dapat hayaang patuloy na tumunog ang kampanang iyon!”

Nagpaalam na rin kami sa kaniya at pinamigay naman ni Alora ang list of materials na dadalhin ng bawat leader ng group namin para sa gagawing activity bukas. Ilang minuto pa ay hindi pa dumating ang susunod naming guro kaya umidlip nalang muna ako sa kinauupuan ko. However, I was disturbed by the sudden unusual ringing of the bell. Ring! Ring! Ring! Riiiiing! Riiiiing! Riiiiing! Ring! Ring! Ring! Napatayo ang ilan sa amin dahil sa tunog na iyon. That's an SOS signal. Short and long rings. Nagkatinginan kami ni Yuna dahil dito.

Si David naman sa likod ay parang tangang panay ang bulong ng dasal habang paulit-ulit pa ring pinapindot ang call button. Pagdating namin sa tapat ng isang malaking kulay-puting gate ng isang modernong dalawang-palapag na bahay, agad na bumaba si Justine mula sa kaniyang motor at sunod-sunod na pinindot ang doorbell. Ilang sandali pa ay lumabas ang isang nasa mid-40s na ginang na nakasuot ng duster—ang kasambahay nina Chloe.

Tumunog ang wind chime na dolphin nang pumasok kami. ''Good morning ladies!'' Masiglang bati ni Indigo sa mga naro'n. Mga kababaihang may mga edad na. May measuring tape na nakasabit sa mga leeg nila. Ang iba'y abalang ginugupit ang makukulay na tela. May tatlo namang nakaupo sa harap ng makina.