Christmas Season Quotes Novels & Stories

"I'll show you something. It will surely make you happy and... motivated." "Logan... ang dami mo nang niregalo sa 'kin, ah? Matagal pa naman ang Pasko, 'di ba?" He laughed. "Vivianne... it's not like that," angal niya. "Hindi lang naman tayo nagbibigay ng regalo during Christmas. Kung puwede lang sana... araw-araw." Sana nga lang, Logan. Kung mangyayari man 'yon, siguro siya na ang pinakamagandang regalo ng Diyos sa akin.

Ito ang unang beses sa lahat ng paskong naranasan ko sa buhay ko na sobrang bigat ng dibdib ko. Tama nga ang sabi nila. Christmas isn't always merry.

" Ano?! Humanda sila sa akin!! Oras lang na makauwi-uwi ako." " Mahal, relax ka lang. Sa tingin mo ba, magpapasindak ako sa kanila? Malas lang nila, si Zhaine yata itong teacher nila. Teka, kumain ka na ba, ah? Huwag ka magpapalipas ng gutom." " Opo, ikaw ba? Baka naglalasing ka palagi. Kumain ka din diyan ng maayos. Baka itong darating na Christmas holiday ay makauwi ako."

DEC. 19. Habang pumipili ako ng christmas decoration ay di ko mapigilang mapangiti dahil sa malamig at masayang pakiramdam na sa aking dibdib habang naririnig ang masiglang kanta na pangpasko.

“Sabi ng little uncle, magiging common space naman ’to sa future.” Biglang sumigaw si Lukas, galit at palaban: “Sabi rin ng little uncle, aalagaan niya ako at si mommy—parang tunay naming tatay sa future!” Nakita ni Zoe na wala man lang balak si Athena na turuan o sawayin ang bata. Bigla siyang napangiti. Tumingin siya kay Lukas at kalmadong nagsalita, “Alam mo ba kung ano ang gagawin sa’yo ni Santa Claus ngayong Christmas, ha? Ilang araw na lang.”

Hindi na 'ko nagabala pang lumingon. Ikinulong niya ako sa mga bisig niya. Hanggang sa unti unting lumapit ang mukha niya sakin at gahibla na lang ang layo ng labi namin sa isa't isa "Merry Christmas!" Sabay kaming na pa hiwalay sa isa't isa nang magsimulang magingay ang lahat. Napukaw ang atensyon ko nang mga iba't ibang kulay ng paputok sa langit. Ang sarap pagmasdahan.

Bawat hikbi niya ay nagpapahiwatig ang sakit dulo ng pagsisinungaling ko sa kanya. "Alam mo ba kung gaano ko pinangarap na makasama ka ng Christmas at New Year? Alam mo ba na ilang beses kong hiniling na sana kasama kita noon sa America? Alam mo ba kung paano kita ipagmayabang sa pamilya ko. Alam mo ba 'yong hirap na pigilan ang tukso habang maraming babae ang lumalapit sa akin? Haila, lahat iniwasan ko dahil ayokong isipin mo na porket nasa malayo ako, magloloko na. Sobrang sakit sa part na si Rhaiven ang kasama mo noon at hindi ako. Si Rhaiven ang bumati sa'yo sa personal ng merry christmas at hindi ako. Si Rhaiven ang kasama mo'ng nanood ng fireworks at hindi ako. Sa lahat ng mga mahahala

Nagkatinginan silang dalawa at mabilis ding nag-iwas ng tingin sa isa't isa. Kasalukuyan silang nag-aagahan at mag-aayos sila ng Christmas decorations mamaya. Hindi naman alam ni Sunshine kung anong sasabihin sa bata. Sa mura nitong edad ay matalino na ito at mabilis na makaintindi ng mga bagay-bagay. Kaya kailangan talagang piliin ang mga salitang sasabihin dito. Bukod sa matalino ito ay palatanong din.

Showy siya sa feelings niya habang ako ay hindi. At ngayon, mas lalo lamang akong kinakabahan dahil sa araw na ito ay ang pasko. “Merry Christmas, Bruha! Sayang ay out of the country ako ngayon!” Natawa ako habang kausap ko si Trixie sa kabilang linya. “Merry Christmas din. Enjoy ka riyan kung saang country ka man.” “Tsk! Mas gusto ko diyan, eh.”

Ilang sandali pa, muli siyang nagsalita, at ang tanong niya ay tila isang palasong tumama sa natitira kong depensa. "Liam, kailan ang uwi mo? Uuwi ka ba ngayong Pasko?" Napahinto ako sa at napatitig sa paligid. Ngayon ko lang napagtanto na nababalot na pala ng mga Christmas decorations ang buong airport. Makukulay ang mga ilaw, masaya ang mga tao, pero hindi ko iyon maramdaman. Para sa akin, madilim ang mundo ko hangga't hindi ko naaayos ang gulong ito.