Christmas Season Quotes Novels & Stories

Hindi nagustuhan ang sinabi kong pagbabanta. Nasa labas kaming lahat ngayon. We are waiting for the fireworks o ako lang siguro at sinamahan lang nila. Five minutes to go before Christmas. As one minute left the crowd outside starting to countdown. Until the fireworks display show meaning it's already 12. I stood up and greet them merry Christmas and give them a hug. Hindi ko pinapansin ang matatalim na tingin ni Zach. Hindi rin ako nagpaawat sa kan'ya.

natatawang tugon naman ni Lucho. "Saan tayo mamimili?" he asked us both. "Sa may Cogon t–" "No. Dapat safe iyong mga bibilhin nating Christmas lights. Baka biglang sumabog na lang 'yon, e, 'di napaaga iyong New Year. Hindi bale nang mahal basta dapat safety first tayo, sis," pangaral sa akin ni Candy. "'Yong Christmas lights na lang bilhin natin sa mall. Pero iyong ibang decorations sa Cogon na lang para makatipid tayo," giit ko pa.

“We surely made lots of memories this christmas,” “We did, I am glad I am part of your christmas this year,” bulong kong sagot kay Lorenzo. Tipid siyang ngumiti sa akin. Naputol ang titigan namin nang unti untilng nag ingay ang pamilya ko. Kasabay ng pag halik ni Lorenzo sa pisngi ko ay ang pag hipan ng mga kasama namin sa kandila na nasa cake. “Merry Christmas, Carmella, thank you for giving me the best christmas,” narinig ko pang bulong niya.

“Kasi nagtatampo ka na wala akong Christmas gift sa iyo.” Iningusan niya ito. “Sus! Ano ako, bata?! Hindi naman sapilitan ang pagbibigay ng regalo sa Pasko. Dapat taos sa puso iyon ng nagbibigay. Hindi naman importante ang regalo kapag Pasko. Mas importante na buo at masaya ang pamilya.” “Kaya pala halos mangiyak-ngiyak ka na kanina nang wala akong iabot sa iyo. Akala ko nga sisipain mo na si Zrael nang

"Let's celebrate it now!" Umiling siya, still not looking at me in the eyes. "Go home, Immanuel. Hindi kita tatanggapin dito. I don't welcome brats in this house." "I'm not a brat!" Depensa ko. "Celebrate lang, Caius. Parang hindi ka naman thankful na nakilala at makasama ako ngayon. Maraming lalaki nga sa inbox ko ang nag-aaya ng Christmas date pero ikaw ang pinili ko."

"I love you, Tsang. Merry Christmas." "I love you, Tsong. Merry Christmas." Kasabay nang pagdampi ng labi namin ay ang pagpaimbabaw ng fireworks sa kalangitan. On December 25th, at 12:00 am, our time for love. A perfect Christmas for both of us. Thank God for this moment. I will cherish it forever.

Pinipilit kong kalimutan kaya mas gusto kong tumahimik. Sa oras na magsalita ako, mababaliw ako at hindi ko na iyon makakalimutan. Hahabulin ako ng ala-ala na iyon kahit saan ako magpunta. Baka hindi ko na siya kayang sulyapan. Hindi ko na siya makakayang harapin kung may makaka-alam sa nangyari. Kung bibigkasin ko ang nangyari. "Where are you going this christmas, Alvarez?"

Humuni kaunti si Charlie bago siya tumingin sa lahat at sinabi sa seryosong paraan, “Nagpapasalamat talaga ako sa inyong lahat sa pagpunta niyo dito at sa pagbibigay sa akin ng mga regalo. Siguradong malaki ang nagastos niya.” Sumagot nang nagmamadali ang lahat, “Hindi! Hindi! Ito dapat ang gawin namin!” Tumingin si Charlie sa mga tao sa paligid niya bago siya ngumiti at sinabi, “Tulad sa kasabihan, ang paggalang ay dapat suklian. Siguradong maghahanda ako ng regalo para sa lahat pagkatapos ng Bagong Taon. Sa sandaling iyon, kailangan kong abalahin si Mr. Quinton na maghanda ng ilang bagay.”

Hindi niya alam ang ibig-sabihin. "New month?" Kumunot ang noo ko dahil sa sagot niya. Napasinghap ako. Pwede ko ba siyang kurutin sa singit? "Ang ibig-sabihin nun' malapit na ang pasko, duh!" Pinameywangan ko siya. "I don't care," tanging sagot nito at nagpatuloy sa paglalakad. "Pero...teka lang, hindi ba tayo magsi-celebrate? O kaya magd-dicorate ng mga Christmas tree, Christmas lightㅡ"

Si Alex naman ay nasa tabi ng Christmas tree, suot ang Santa hat, busy sa pagbibilang ng regalo. Tiningnan ko ang mga anak ko, si Drack na may hawak pang kutsara habang tikim-tikim ng handa, at ang mga magulang naming parehong masaya habang nagkwe-kwentuhan. Ito na yata ang pinaka-normal naming Pasko. But something still feels off.