Claiming It Mga Nobela at Kwento

ngiting sambit ni Lander sa akin. Napangiti ako nang bahagya habang binabaling ang tingin kay Lander. "Of course. Wala na akong balak umatras. This time, I will claim everything that belongs to me." Tumawa si Troy ngunit may halong sarkasmo. "Sounds like a declaration of war." "It is," matapang kong sagot. "And I don’t intend to lose."

Perpekto ang buhay ni Celestine—o iyon ang akala niya. Bilang tagapagmana ng isang kilalang fashion empire, mayaman, sikat, at malaya siya… hanggang sa biglang bumaliktad ang lahat. Pinagpakasal siya kay Enzo, isang misteryosong bilyonaryong Formula 1 driver, at bigla siyang napasama sa buhay ng isang lalaking halos hindi pa niya kilala. Ang inaasahang pormal at maayos na kasal ay nauwi sa isang nakakaalab na laro ng pagnanasa, selos, at init ng damdamin. Nang isama siya ni Enzo sa kanyang high-octane na mundo ng karera, lalong tumindi ang tensyon: may mga karibal na nanliligaw, may panganib sa paligid, at unti-unting lumalabas ang possessive at obsessive na side ni Enzo—hindi siya nahihi

Naku, bakit parang ang seryoso ng tono niya? "Yes, sir?" sinadya kong gawing paos ang boses ko. Bahagyang kumunot ang noo niya. "This is our first time meeting, pero bakit ganyan ang itsura mo?" Sh*t. Bakit parang nagdududa siya? Ngumiti ako sa ilalim ng mask ko kahit hindi niya kita. "Ah! No po, sir! Allergy lang po. Seasonal po kasi! Bigla na lang sumusumpong!"

"Sasama ako sa iyo." Ngumiti siya nang malapad isang ngiti na punong-puno ng pananabik. Kinuha niya ang kamay ko ang kanyang mga palad ay malaki, mainit, at magaspang, pero ang hawak niya ay banayad at hinila ako paalis ng bar. Ang hawak niya ay parang ancla na humahawak sa akin, parang sinisiguro niyang hindi ako makawala, pero sa kabila nito, hindi ako natakot. Sa halip, naramdaman ko ang kakaibang kapanatagan.

I just smile sweetly at inismiran nila ako. I am such a nice to them, kahit sa mga babae na umaaligid kay Navi. He is not really mine, I can claim that he is all mine kung dala ko na ang apelyido nito, pero kung hindi ay wala akong karapatan na mang-angkin ng tao.

Mas daring. Itinulak niya ako sa sofa, mabilis na sinakop ang aking labi, habang ang mga kamay niya’y parang walang balak maghintay. Ang bawat hibla ng damit ko’y tila sagabal na agad niyang tinatanggal. “Damien… we just got here…” bulong ko, humihingal, pero hindi na ako lumalaban. “Exactly,” mariin niyang sagot habang lumalapat ang kanyang katawan sa akin. “This is ours now. Our home. And I’m claiming it with you.”

Natawa naman ang kausap niya sa kabilang linya na para bang napakalaking joke lang ang kanyang nasabi. "Naiintindihan ko ang nararamdaman mo, monsieur pero uulit-ulitin ko pa rin saiyo na hindi ko maaaring sirain ang patakarang ako mismo ang gumawa. Hindi ko maaaring ilagay sa alanganin ang personal na buhay ng mga Fortresser ko lalo na ang mga Illuminati kong kagaya ni Lavender. Hindi siya ligtas saiyo and I'm just protecting her privacy. Iyon ang patakaran ko at alam mo iyon."

“Sa totoo lang, hindi kita maintindihan. Akala ko ay ‘yong mga kalaban mo ‘yon.” “They are, baby,” I answered. “They’re stalking you, invading your privacy, but I always prevent them—blocking them so they won’t touch you. You’re mine. The moment our eyes met, I already claimed you. But these bastards, they’re getting on my nerves.”

Nagpasalamat siya rito bago iyon binuksan nang makumpirmang sa kanya nga nakapangalan ang address. ‘I’m sorry, Joana but I’m off to Greece. I’m claiming what is rightfully ours.’

I noticed the clenching of his jaw, the anger playing in his eyes. “You think you can just walk away, Miss Blue Butterfly?” Seryoso niyang sabi, malamig at may pagbabanta ang boses niya. Nag umpisa siyang maglakad palapas ng aking silid, nabuksan na niya ang pinto at bago pa siya tuluyang makalabas ay muli siyang tumingin sa akin. “Know this, I was the first to claim you, and I’ll be the last to ever hold that claim.” he said, his voice full of possession and determination. Those words pierced through me, leaving a cold feeling in my chest.