Co Parenting Quotes Novels & Stories

Walang emosyon. "Oo. Liam, kailangan nating mag-usap nang maayos," sabi ko, sinusubukang panatilihin ang dignidad ko. "Hindi pwedeng ganito. Pwede tayong magkaroon ng co-parenting setup nang hindi kailangang magpanggap na mag-asawa."

"Hindi ko naman kailangan ‘yan, Aslan. Ang gusto ko lang, maging sibil tayo bilang magulang ng mga bata. May sarili ka ng buhay at asawa. Ako rin naman ay ikakasal na. Huwag na nating guluhin pa ang isa't isa. Pwede mong isama ang mga bata bukas pero sisiguraduhin mong walang mangyayaring masama sa kanila. Oras na may mangyari sa kanila, kalimutan mo ng may mga anak ka pa." Malinaw ang mensahe ni Kasumi na hanggang sa pagiging Co-parents na lang sila at walang higit pa doon. Nnag marinig yun sa babae ay mas dumilim ang mga mata ni Aslan. "Kasumi, maniwala ka sa'kin. Sa pagkakataong 'to… Hinding-hindi na kita bibiguin."

Natawa ako ng pagak. “It's not necessary, Travis. Your kids have grown up without you being there for them. So you don't need to force this thing between us just to make our family look complete, Travis. We can still make co-parenting work with our children even without living under one roof.” pagmamatigas ko.

Yhra pause a while bago inabot ang baso sa akin matapos nya salinan ito. "So bago pa masira ang lahat, makipag ayos ka kay Navi, kung gusto mo na hindi matuloy ang co-parenting na binalak mo, mas okay na magkasama kayo para sa anak n'yo kesa sa magkahiwalay kayo, kasi mahirap." Nawala ang ngiti ni Yhra.

malamig kong utos pero hindi ito nakinig. “I love our child, Demi. And I know you love her as much as I do. Pero hindi makakabuti sa kanya ang co-parenting na sinasabi mo. I don’t want our child to question her self worth someday dahil pinagpapasa-pasahan siya ng magulang niya.”

Paliwanag nito at tahimik itong umupo sa aking receiving area. Si Hanz naman ay lumabas. “Pero kung hindi niyo naman mahal ang isa’t isa ibang usapan yun. Mas lalo kung usapang obligasyon lang natural may obligasyon ka pero parang out of your will ang mangyayari sa relasyon niyo. Andyan kayo para sa anak niyo pero walang pagmamahal at communication. Toxic ang ganitong relasyon para sakin mag co-parenting na lang kayo.” Mahabang paliwanag nito at tiningnan ako nito.

"K-kahit ba k-kaunting chance man lang, pwedeng maging tayo?" Kumunot ang nuo nito. Damn, bakit ba ang kapal ng mukha ko? Parang gusto kong pagsisihang lumabas sa bibig ko ang mga katanungang iyon. "Ha ha ha. . .ang ibig kong sabihin, may chance ba na pwedeng maging co-parenting tayo sa bata? Pwede naman iyon, hindi ba?"

Inayos ko ang kumot niya, hinalikan ko ang noo niya, saka pinatay ang ilaw. "Mommy?" tawag niya mula sa dilim. "Yes, baby?" "Ano po ang ibig ninyong sabihin sa co-parenting?" Pumikit ako sandali. Bigat na bigat ang tanong niya. Napabuntong-hininga ako. "Baby, magpahinga ka muna. Bukas pag-uusapan natin ang tungkol diyan. Sa ngayon, kailangan mong matulog."

Hindi niya kayang itago ang nararamdaman, pero alam niyang may mga pagkakataon na kailangan niyang maging matatag para sa kanilang anak. "Alam ko na ayaw mong marinig 'to, Lance," sabi ni Apple, "pero para sa anak natin, kailangan nating maging magkaibigan. Hindi na ako kaya magbalik-loob. Hindi ko kayang magpatawad pa. Nandiyan ka na lang, at andiyan din ako. Pero para sa Amara, let's co-parent and be good to each other."

Ang mahalaga, masaya ang anak niya. Co-parenting is hard. Hindi niya maaaring ilayo si Sierra kay Cassian, ngunit sa tuwing hinihiling ng bata na magsama silang tatlo, unti-unting bumubukas ang sugat ng kahapon. Pagkatapos kumain, hindi pa rin tumitila ang ulan. Gayunman, sinabihan na niya itong umalis na. Matapos magpaalam sa isa’t isa ang mag-ama. Inihatid niya ito sa p***o dahil may gusto siyang sabihin.