Co Parenting Quotes Novels & Stories

Nanghihina ang boses ko at ngumiti ng mapait. “I am here not because Hades told me. I am here for us.” Malumanay ang boses niya. “Dahil ba sa bata? Uso na ngayon ang co-parenting, Harry. Hindi mo kailangang ipilit ang sarili mo sa mga bagay na hindi mo gusto. Pakiramdam ko tinatalian kita sa leeg,”ani ko at muling tumulo ang luha. “Malaya ka naman, e. Hindi mo kailangang pilitin ang sarili mo. Hindi kita pinipigilan na gawin ang mga bagay na gusto mo.”

Matalim niya akong nilingon doon. “So you would like to date that guy, huh? Kakikilala mo lang. What are you even going to sa to your son?” aniya kaya napangisi ako roon. “Oh, well. Co-parenting is not that new to Eli. He knows too that we are not together. Si Eli nga ba talaga ang may masasabi o baka ikaw? Baka nama nagseselos ka,” nakangisi ko pang saad sa kaniya. Natameme siya roon at hindi nakapagsalita. One point sa akin. Gusto ko ring tawanan ang sarili ko roon subalit pinili ko na lang na itikom ang bibig.

hamon nito. Bahagyang nalukot ang mukha niya at marahas na napahinga, "Mag-asawa tayo—" "Oo pero sa papel nga lang di ba—" "Anong itatawag mo sa atin kung ganoon? Sa papel lang tayo kasal pero nagtat*lik tayo? May mga anak na rin tayo," sarkastikong paalala niya. Umangat ang gilid ng labi nito, "Edi co-parenting with benefits," pagmamalaki nito na kinamaang niya.

With a tender smile, Colten continued, "Our role as parents is not to hold them back, but to empower them to face the challenges that lie ahead with courage and resilience. We have raised them to be independent and strong, instilling within them the values of love, compassion, and integrity. And though it may be difficult to watch them spread their wings and fly, we can take comfort in knowing that we have equipped them with the tools they need to navigate life's complexities. May tiwala tayo sa kanila lalo na at pinalaki naman natin sila ng maayos" Colten paused, allowing my words to sink in, the silence of the moment punctuated only by the soft rustle of leaves in the breeze. "But even as

Bagama’t napakarandom at napakamasalimuot ng kanilang unang pagkikita– minahal niya ito at hanggang ngayon ay mahal niya pa rin ito ngunit… alam niyang hanggang paghanga na lang siya dito. Alam niyang ang mga anak lang naman nila ang nagbubuklod sa kanilang dalawa at wala ng iba. Alam niya ang lugar niya at kahit kailan ay hindi niya ipipilit ang sarili niya kay Nigel unless magtapat ito sa kanya ng nararamdaman… pero mukhang malabo sa ngayon. Mas lalo siyang nawalan ng kumpiyansa sa sarili nang sabihin nito sa kanya ang salitang “co-parent” kanina na ang ibig sabihin ay magkakasundo lang sila para sa mga bata.

Ngunit bilang mga magulang. Kailangan nilang maging maayos para kay Vivi. Kailangan nilang matutong magsama bilang co-parents. At unti-unting masanay sa presensya ng isa't isa. Para sa kapakanan ng kanilang anak. Samantala... Habang nagmamaneho pauwi... Tahimik na nakangiti si Caelan. Para sa kanya— isa lamang ang malinaw.

Ramdam ko ang kalamigan ng boses niya kaya alam kong iba ara sa kaniya ang dating no'n. "Co-parenting ang nangyayari sa inyo?" "Parang ganoon na nga. Pero hindi ko makita na binibigyan niya ng pansin ang mga bata." Nagkasalubong ang kilay ko. "Paano mo makikita e nagpapanggap ka ngang bulag kapag nandiyan siya... no offense" pahabol ko pa sa dulo. Napakàgat ako sa labi ko dahil sa sinabi ko.

Nasabi ko na sa kaniya ang lahat ng gusto kong sabihin. Pero kahit paano nabawasan na ng kaunti ang galit na nararamdaman ko para sa kaniya. But not enough para kainin ko ang mga nauna ko ng sinabi sa kaniya. Feeling ko nga nasa isang healthy co-parenting kami. "Kung sana hind ako naaksidente noon, hindi sana naging magulo ang lahat." "Nasabi ko sana sa'yo agad noon na mahal kita."

Umugong ang tawanan ng mga magulang namin, si Cooper ay ngumiti lang ng kaunti, habang ako naman ay napa-irap sa sinabi ni Dad. "Syempre naman po. I know how education is so important po," magalang na sabi ni Cooper. Sumandal nalang ako sa upuan dahil nawalan na din naman ako ng gana, napatingin sa akin si Cooper at lumapit sa akin para bumulong. "Why did you stop eating? Hindi mo pa natatapos yung food mo at madami pang natira." I sighed at umiling lang ako sa kanya. "Ayaw mo na ba?" Tumango ako sa kanya, bumuntong hininga nalang siya at pinagpatuloy ang kanyang pagkain.

Pero ayaw namang maging harsh sa bulinggit ko na 'to. Tumango-tango ako tumitig sa kanya. "Ganoon po kasi ang co-parenting." Nangunot agad ang noo niya at nagtatanong ang matang iginawad sa akin. "Ganoon po ang ginagawa namin ng Papa mo para sayo. Since hindi po kami mag-asawa at hindi rin naman mag-boyfriend, so magkasama kaming nag-aalaga sayo kasi responsibilidad ka namin po." Pagpapaintindi ko sa kanya.