Co Parenting Quotes Novels & Stories

sambit ko naman Kay Akio habang inaayos ang pag upo ko. Maya maya pa ay nag usap naman kami sa kung Anong nangyari sa mga nakaraan namin, humingi siya ng tawad at nararamdaman ko Naman na nag sisisi siya ng sobra sobra dahil kitang kita ko sa mga mata niya, nababasa ko parin sa mga mata niya. “ Is it okay, Kailangan nating mag co-parenting sa mga anak natin dahil yung mga Bata ay sobrang napaka kulit.” wika ko Naman habang natatawa.

He asked. “I don’t think I can,” I replied. “Kung antok ka na, tulog ka lang. Ako na ang magbabantay kay Andrei.” “‘Galing ka pang trabaho. You should be the one to sleep,” I battled. If there’s one thing we should do during this co-parenting, that is to understand and compromise. “I’ll be fine.” “Well, it’s not fine for me.” I saw him smile at my response. “Thanks for showing you care, Ai.”

“Hindi na natin kailangan magpakasal. Pwede naman kasing co-parenting.” “Co-parenting, my a-ss!” “Ano bang problema mo?” nagtatagis ang mga ngipin niyang asik dito. “You don’t get it, do you? I don’t want my daughter to grow up with a broken family.” “Ganon din naman ang sitwasyon niyo ni Amber. Nagtataka nga ako kung bakit hindi mo pa siya pinapakasalan.” “You don’t know anything. Besides, my parents won’t allow Autumn—”

"Why didn't you ask him? Kung gusto mong makalaya sa lahat ng paghihirap at sakit na nararamdaman mo ngayon, alamin mo ang puno't dulo ng problema niyo. Be brave." "Paano kung masaktan lang ako? Kami ng anak ko?" naluluha kong tanong sa kanya. "I can't stand seeing my son hurt, Ver." "I know and I understand, I'm a mother too. But you have to be brave, Z, face your fears. Atleast kung masaktan ka bandang huli walang kang pagsisisi. Ask him. Listen to him. At kung ayaw mo na e di move on with your life. You can co-parent your son."

“Hindi ako kumakain ng tira at mula ngayon hindi na rin kakain ng tira ang anak ko.” “Baka mamihasa si Jacob” paalala ko. “So?” anito. Ngayon pa lang ay iniispoiled na niya ang anak namin. Sa ngayon ay hahayaan ko lang muna siya dahil kelan lang niya nakasama si Jacob at alam kong bumabawi lang ito sa mga panahong hindi nakasama ang anak. Hindi magtatagal ay pagsasabihan ko rin siya. Pag-uusapan namin ang mga rules sa co-parenting namin.

Nanghihina ang boses ko at ngumiti ng mapait. “I am here not because Hades told me. I am here for us.” Malumanay ang boses niya. “Dahil ba sa bata? Uso na ngayon ang co-parenting, Harry. Hindi mo kailangang ipilit ang sarili mo sa mga bagay na hindi mo gusto. Pakiramdam ko tinatalian kita sa leeg,”ani ko at muling tumulo ang luha. “Malaya ka naman, e. Hindi mo kailangang pilitin ang sarili mo. Hindi kita pinipigilan na gawin ang mga bagay na gusto mo.”

Matalim niya akong nilingon doon. “So you would like to date that guy, huh? Kakikilala mo lang. What are you even going to sa to your son?” aniya kaya napangisi ako roon. “Oh, well. Co-parenting is not that new to Eli. He knows too that we are not together. Si Eli nga ba talaga ang may masasabi o baka ikaw? Baka nama nagseselos ka,” nakangisi ko pang saad sa kaniya. Natameme siya roon at hindi nakapagsalita. One point sa akin. Gusto ko ring tawanan ang sarili ko roon subalit pinili ko na lang na itikom ang bibig.

hamon nito. Bahagyang nalukot ang mukha niya at marahas na napahinga, "Mag-asawa tayo—" "Oo pero sa papel nga lang di ba—" "Anong itatawag mo sa atin kung ganoon? Sa papel lang tayo kasal pero nagtat*lik tayo? May mga anak na rin tayo," sarkastikong paalala niya. Umangat ang gilid ng labi nito, "Edi co-parenting with benefits," pagmamalaki nito na kinamaang niya.

"You really think this entire circus is just about an heir, Paola?” Yumuko siya nang bahagya, sapat lang para mapatingala ako ng bahagya sa kaniya mapantayan lang ang mga tingin niya. "Well, you're right. Co-parenting could have worked," pagpapatuloy niya. "But I'm a man, Paola. I have needs. And instead of marrying some random woman just to satisfy those needs, I'd rather have someone I actually know,” tipid niya akong nginisian bago siya umayos ng tayo. "You're a decent girl, and most importantly, you're the mother of my son. What more could I ask for?”

Ngunit bilang mga magulang. Kailangan nilang maging maayos para kay Vivi. Kailangan nilang matutong magsama bilang co-parents. At unti-unting masanay sa presensya ng isa't isa. Para sa kapakanan ng kanilang anak. Samantala... Habang nagmamaneho pauwi... Tahimik na nakangiti si Caelan. Para sa kanya— isa lamang ang malinaw.